• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ζαϊρ Μπολσονάρο: Ένας φασίστας διεκδικεί την προεδρία της Βραζιλίας

Στις 7 Οκτώβρη εκατομμύρια βραζιλιάνοι θα κληθούν στις κάλπες για τις γενικές εκλογές, όπου μεταξύ άλλων, θα εκλεγεί ο νέος πρόεδρος της χώρας. Με δεδομένη την μεγάλη σημασία της Βραζιλίας ως περιφερειακής οικονομικής δύναμης της Λατινικής Αμερικής, μέλος των BRICS, αλλά και των εκρηκτικών κοινωνικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της, οι επερχόμενες εκλογές αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η άνοδος ακροδεξιών δυνάμεων στην Ευρώπη και η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ δεν άφησε ανεπηρέαστη τη μεγάλη λατινοαμερικανική χώρα. Απόδειξη αυτού είναι η υποψηφιότητα του Ζαϊρ Μπολσονάρο, βουλευτή της εκλογικής περιφέρειας του Ρίο ντε Τζανέϊρο και πρώην αξιωματικού του βραζιλιάνικου στρατού. Γεννημένος το 1955, ο Μπολσονάρο έχει ήδη χαρακτηριστεί από πληθώρα ΜΜΕ ως «ο βραζιλιάνος Τραμπ», εξαιτίας των προκλητικών, ρατσιστικών και ακροδεξιών αντιλήψεων που έχει εκφράσει δημόσια.

Άκρατος λαϊκιστής, βαθιά αντικομμουνιστής, μισογύνης και φανατικά ομοφοβικός, ο 63χρονος πρώην αξιωματικός είναι ο ορισμός του λατινοαμερικάνου φασίστα, ένα είδος εκσυγχρονισμένου Πινοσέτ. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει εκφραστεί με θετικά λόγια για την 20ετή στρατιωτική δικτατορία που κυβέρνησε τη Βραζιλία από το 1964 έως το 1985. Τη δεκαετία του 1990, σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε δηλώσει πως, αν ποτέ εκλεγόταν πρόεδρος, θα έκλεινε τη Βουλή και θα προχωρούσε σε εγκαθύδριση στρατιωτικού καθεστώτος.

Εκτός όμως από χούντες και στρατιωτικά καθεστώτα, ο Μπολσονάρο φαίνεται να εμπνέεται και από πρακτικές που μοιάζουν βγαλμένες από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ και του Άιχμαν. Τέτοια είναι, παραδείγματος χάρη, η πρόταση που είχε εκφράσει σε παλαιότερη συνέντευξη του, για την- δια της βίας- στείρωση (!) των φτωχών οι οποίοι, σύμφωνα με τον βραζιλιάνο πολιτικό, είναι πολύ αμόρφωτοι προκειμένου να φτιάξουν μια σωστή οικογένεια.

Στο ίδιο- άκρως ρατσιστικό- μήκος κύματος κινούνται και οι απόψεις του ακροδεξιού πολιτικού για τους ομοφυλόφιλους. Σε συνέντευξη του στο περιοδικό Playboy το 2011, ο Μπολσονάρο είχε δηλώσει πως αν είχε ομοφυλόφιλο γιό θα προτιμούσε να τον δει να σκοτώνεται σε ατύχημα! Σε άλλη συνέντευξη του, στη βραζιλιάνικη εφημερίδα Jornal de Noticias, ο Μπολσονάρο δε δίστασε να συνδέσει την ομοφυλοφιλία με την παιδοφιλία, ενώ έχει ταχθεί δημόσια υπέρ της χρήσης σωματικής βίας ενάντια στους gay.

Από το ιδεολογικό πλαίσιο του Ζαϊρ Μπολσονάρο δεν θα μπορούσε να λείπει ο μισογυνισμός. Σε συνέντευξη του 2015 δήλωνε ότι οι γυναίκες θα έπρεπε να παίρνουν κατώτερους μισθούς από τους άντρες καθώς- όπως ισχυρίστηκε- μένουν έγκυες και αυτό τις καθιστά αντιπαραγωγικές για μεγάλο διάστημα. Το απόγειο του μισογυνισμού του, ωστόσο, ήταν η λεκτική επίθεση που εξαπέλυσε ενάντια της βουλευτή του Εργατικού Κόμματος Μαρία ντο Ροσάριο, όταν η τελευταία τόλμησε να υπενθυμίσει ότι κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, αξιωματικοί βίαζαν κατά κόρον φυλακισμένες γυναίκες. Η δημόσια απάντηση του Μπολσονάρο προς τη Ροσάριο ήταν: «Εσένα δεν θα σε βίαζα ποτέ, γιατί δεν το αξίζεις»! Η χυδαία επίθεση προκάλεσε όπως ήταν επόμενο θύελλα πολιτικών, και όχι μόνο, αντιδράσεων, σε ένα θέμα που πήγε στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου ο 63χρονος ακροδεξιός πολιτικός καταδικάστηκε με χρηματικό πρόστιμο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια χώρα όπου περισσότερο από το μισό του πληθυσμού της αποτελείται από άτομα αφροαμερικανικής και μεικτής φυλετικής καταγωγής (μιγάδες, γνωστοί ως «πάρντο»), ο Μπολσονάρο δε διστάζει να χύσει ρατσιστικό δηλητήριο, λέγοντας, παραδείγματος χάρη, πως οι αφροβραζιλιάνοι «δεν είναι κατάλληλοι για αναπαραγωγή του είδους τους», ενώ χαρακτήρισε τους αφρικανούς και ασιάτες μετανάστες στη Βραζιλία ως “σκουπίδια” που βρωμίζουν τη χώρα.

Θαυμαστής του φασίστα Αoυγούστο Πινοσέτ, ο Μπολσονάρο έχει δηλώσει ότι ο χιλιανός δικτάτορας «έπρεπε να είχε σκοτώσει περισσότερους», ενώ το ίδιο έχει ισχυριστεί και για τη στρατιωτική χούντα της Βραζιλίας (1964-85), καταλογίζοντας της πως δεν έστειλε στα εκτελεστικά αποσπάσματα όσους θα έπρεπε! Ασφαλώς, για τον Μπολσονάρο, η 20ετής δικτατορία έκανε… καλό στη Βραζιλία, καθώς- όπως σημείωνε σε παλαιότερη συνέντευξη του- «αποσόβησε το να πέσει η χώρα στην επιρροή της ΕΣΣΔ».

Δεύτερος- μετά το Λούλα- στις δημοσκοπήσεις.

Οι τρείς επικρατέστεροι για την προεδρία: Λούλα ντα Σίλβα, Ζαϊρ Μπολσονάρο, Μαρίνα Σίλβα.

Οι τρείς επικρατέστεροι για την προεδρία: Λούλα ντα Σίλβα, Ζαϊρ Μπολσονάρο, Μαρίνα Σίλβα.

Ο Ζαϊρ Μπολσονάρο κατεβαίνει στις εκλογές του Οκτώβρη ως προεδρικός υποψήφιος του δεξιού «Κοινωνικού Φιλελεύθερου Κόμματος» (PSL), λαμβάνοντας στα γκάλοπ των τελευταίων μηνών ποσοστά άνω του 15% και καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση, πίσω από τον σοσιαλδημοκράτη πρώην πρόεδρο Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα του Εργατικού Κόμματος (PT). Τρίτη στις δημοσκοπήσεις έρχεται η Μαρίνα Σίλβα, πρώην υπουργός περιβάλλοντος της κυβέρνησης Λούλα.

Το εκλογικό τοπίο στη Βραζιλία είναι θολό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο, δεδομένης της άγνωστης μέχρι στιγμής κατάληξης που θα έχει η υποψηφιότητα του Λούλα ντα Σίλβα, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή εκτίοντας ποινή 12 ετών για διαφθορά. Εάν η υποψηφιότητα του εγκριθεί, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο σοσιαλδημοκράτης πρώην πρόεδρος, που χαίρει αυξημένης δημοτικότητας σε πλατιά λαϊκά στρώματα, θα επανεκλεγεί στην προεδρία της Βραζιλίας. Σε αντίθετη περίπτωση – εάν ο Λούλα δεν καταφέρει να κατέβει υποψήφιος- ενισχύονται οι υποψηφιότητες τόσο του ακροδεξιού Μπολσονάρο όσο και της Σίλβα.

Το βέβαιο είναι ότι η καλλιέργεια κλίματος πόλωσης μεταξύ των κύριων αστικών κομμάτων κατά την προεκλογική περίοδο αντανακλά βαθύτερους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς στη Βραζιλία, με πρωταγωνιστικό ζήτημα την αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων και την ενίσχυση της θέσης του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Κάτι που προμηνύει δυσάρεστες εξελίξεις για τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της μεγάλης λατινοαμερικάνικης χώρας, όποιο μείγμα διαχείρισης (σοσιαλδημοκρατικό ή νεοφιλελεύθερο) κι’ αν εφαρμοστεί μετεκλογικά. 

Πηγές: Telesur, New York Times, BBC.