• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ζωή Δικταίου: Χάνω απ’ το λίγο, το πολύ

Εκείνο που δε λέγεται,
είναι αυτό που λέει,
κι εκείνο που δε φαίνεται,
δείχνει αυτό που κλαίει.
Τον ήλιο ντύθηκε η βροχή
κι εμείς κάπου στη μέση
πέτρα στο χώμα η ενοχή
στο νου πώς να χωρέσει.

Είσαι θεός κι είσαι παντού,
κι είμαι η λαχτάρα, η πρώτη,
χάνω απ’ το λίγο, το πολύ,
τη φλόγα απ’ την ανατολή
και το φιλί απ’ τη νιότη.

Η μνήμη φέρνει το νερό
μιλούν ποτάμια κι άστρα,
μες στης σιωπής σου το ιερό,
στα άπαρτα σου κάστρα,
τα χέρσα φύλλα τής ψυχής
μ’ αλάτι τα ξορκίζω
σε μια σταγόνα της βροχής
και πίσω δεν γυρίζω.

Κύκλους χαράζει η μοναξιά
σε πέτρινο γεφύρι
τόσος καημός πώς χώρεσε,
μέσα σ’ ένα ποτήρι.
Σε πόσες ξένες αγκαλιές
με ταξιδεύει η σκέψη
άνεργη αγάπη και χαρά
απόψε να χορέψει.

Απλώνεις φλέβες στ’ ουρανού
τη διαμαντένια δύση
από τ’ αμίλητα του νου,
το κρίμα θα νικήσει.
Έχω, μαύρα μεσάνυχτα
στ’ άγγιγμα και στα χάδια
κρατώ τα μάτια ορθάνοιχτα
στο φως χωρίς σημάδια.

Στην πόρτα το παλιό κλειδί
γυρνά στο ίδιο πάθος,
στο βλέμμα σου το σμαραγδί
όλος ο κόσμος λάθος,
αρχαίο φεγγάρι στο νερό
περάσματα πιασμένα
στο χέρι σου, το τυχερό,
δυο κάρβουνα αναμμένα.
Αύριο, εν ονόματι της αγάπης
Ζωή Δικταίου
Κέρκυρα 16 Γενάρη 2019