Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ηλίας Σιώρας: Για τη δημιουργία προϋποθέσεων ανοσίας

Στο δεύτερο κύμα της πανδημίας, αξιοποιώντας την πείρα του πρώτου κύματος με τις αναγκαίες προσαρμογές, τέθηκε ως καθήκον να συμβάλλουμε με μεγαλύτερη ένταση, τόσο στη νοσηλεία των ασθενών, όσο και στην οργάνωση διεκδικήσεων που πλέον αποκτούν επείγοντα χαρακτήρα.

Προετοιμαστήκαμε, ως μαχόμενοι υγειονομικοί, για πρωτόγνωρες καταστάσεις και δυστυχώς οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν.
Χιλιάδες τα κρούσματα σε χώρους εργασίας, κλειστές δομές, νοσοκομεία, ΜΜΜ, φτωχογειτονιές χιλιάδες οι νεκροί! Ανάμεσα τους και δεκάδες υγειονομικοί.

Η κατάσταση στις Δημόσιες δομές υγείας-πρόνοιας δεν άλλαξε. Ελάχιστες προσλήψεις κυρίως επικουρικού προσωπικού. Τα ΚΥ και οι ΤΟΜΥ υπολειτουργούν επικίνδυνα, οι ΜΕΘ στενάζουν, ο πληθυσμός συνολικά σε αβεβαιότητα και σε κίνδυνο, παρά την εξάντληση των μέτρων ατομικής προστασίας που η συντριπτική πλειοψηφία τήρησε. Μετά από δυόμισυ μήνες lockdown οι νοσούντες και οι νοσηλευόμενοι ελάχιστα μειώνονται.

Άρα τα μέτρα που πάρθηκαν – οδυνηρά για το λαό – ήρθαν μετά από μία σχεδόν 5μηνη περίοδο (Ιούνιος – Οκτώβριος) συνειδητών επιλογών των κυβερνώντων που αντικειμενικά διευκόλυναν τη διασπορά:

Τουρισμός, ακτοπλοΐα, ΜΜΜ, χώροι εργασίας, σχολεία, κλειστές δομές κ.λπ. Χωρίς να πάρει τα μέτρα που επίμονα διεκδικούμε (προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αύξηση δαπανών για την Υγεία και όχι πάγωμα και μείωση, ανάπτυξη σοβαρής ΠΦΥ, νέες κλίνες ΜΕΘ, επίταξη ιδιωτικών νοσοκομείων και διαγνωστικών κέντρων, αξιοποίηση νέων φαρμάκων, μαζικά δωρεάν test, μονιμοποίηση συμβασιούχων). Καλλιέργησε την αντίληψη πως μόνο το εμβόλιο θα μας σώσει, χωρίς να υλοποιεί καμμία από τις προτάσεις μας που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του πληθυσμού.

Το εμβόλιο

Προφανώς και πρέπει να γίνει μαζικός εμβολιασμός. Όμως δεν φτάνει.

Ακόμα και στο σοβαρό αυτό θέμα των εμβολίων οι κυβερνώντες έχουν σοβαρή ευθύνη.

Δεν ενημέρωσαν επαρκώς τον πληθυσμό και πρώτα απ΄όλα τους υγειονομικούς για την ασφάλεια, τις ανεπιθύμητες ενέργειες κ.λπ.

Έτσι δημιούργησαν δυσπιστία σε τμήμα του πληθυσμού για τη χρησιμότητά του και τα έβαλαν δήθεν με τους “ψεκασμένους”. Τους βρήκαν ως βολικό αντίπαλο. Ίσως αυτοί διευκολύνουν τους κυβερνώντες, μετά το φιάσκο των “εκατομμυρίων” εμβολίων που θα είχε προμηθευτεί η χώρα μας.

Και πρέπει να μην ταυτίζονται οι αρνητές με αυτούς που δεν έχουν πεισθεί για τη χρησιμότητα του εμβολίου. Ακόμα και στο θέμα της πειθούς απέτυχαν. Εκτός από τη νοσηλεία και τη διεκδίκηση αναλαμβάνουν οι μαχόμενοι υγειονομικοί και αυτό το χρέος.

Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη να καταλάβουμε γιατί οι φαρμακευτικοί κολοσσοί των εμβολίων δίνουν λιγότερα απ΄όσα υποσχέθηκαν. Απαιτούν περισσότερο χρήμα. Οι κυβερνήσεις της ΕΕ, πολιτικό προσωπικό των πολυεθνικών, όχι μόνο του φαρμάκου, δεν φτάνει που υλοποιούν τις απαιτήσεις τους, κρύβουν και τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει με αυτές. Χαρακτηριστική είναι η άρνηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να δώσει στοιχεία, όταν ζητήθηκαν από ευρωβουλευτές του ΚΚΕ.

Το ζήτημα του εμβολιασμού έχει μπει στη μέγγενη του σφοδρού ανταγωνισμού των μονοπωλίων. Στην Ελλάδα και αλλού, οι δήθεν προγραμματισμοί για μαζικούς εμβολιασμούς πέφτουν έξω γιατί διαπιστώνεται εκ των υστέρων, ότι οι ποσότητες δεν επαρκούν. Είναι φανερό ότι ένα από τα όπλα της επιστήμης δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για τις ανάγκες του πληθυσμού γιατί μπαίνει στη λογική “κόστους – οφέλους”.

Η ανοσία

Αλλά ας πάμε και στα εμβολιαστικά κέντρα και το χρονοδιάγραμμα και την πολυπόθητη ανοσία. Για να επιτευχθεί πρέπει να χορηγηθούν 15 εκ. Δόσεις (75% του πληθυσμού Χ 2) σε 1048 εμβολιαστικά κέντρα. Τηρώντας τις οδηγίες (15 λεπτά ανά άτομο) και με 14ωρη λειτουργία (διπλοβάρδια) ακόμα και με 7 μέρες λειτουργίας τη βδομάδα, μπορούν να γίνονται περίπου 85.000 εμβολιασμοί maximum την ημέρα πανελλαδικά.

(Για την ώρα έχουμε προμηθευτεί περίπου 90.000!) Η ανοσία θα επιτευχθεί σε 176 μέρες (15.000.000/85.000) με τις πιο ΑΡΙΣΤΕΣ προϋποθέσεις και με το πιο ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.
ΑΔΥΝΑΤΟΝ με τα σημερινά δεδομένα.

Εκτός από τον αριθμό των εμβολίων πρέπει να υπολογιστεί και ο αριθμός προσωπικού (γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί κ.λπ. προσωπικό) για τη διεκπεραίωση του τεράστιου έργου. Αν αντληθεί προσωπικό, από τους ήδη υπηρετούντες σε Νοσοκομεία, ΚΥ και ΤΟΜΥ για τον εμβολιασμό, πολλές λειτουργίες πάνε πίσω, τα ραντεβού σε υπηρεσίες ΠΦΥ, από 2 μήνες θα πάνε στους 5, με όλες τις συνέπειες. Στην υγεία είναι τόσο δραματική η κατάσταση που κανείς δεν περισσεύει.

Τα μέτρα που απαιτούνται

Για να αλλάξουν τα δεδομένα, να σπάσει η αλυσίδα της μετάδοσης του ιού, να προκληθεί ανοσία είναι ΑΚΡΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΛΗΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ, η ΟΕΝΓΕ και τα σωματεία εργαζομένων.

Τα πιο κομβικά σημεία των αιτημάτων (προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ΜΕΘ, ΠΦΥ, Δαπάνες Υγείας, test, νέα φάρμακα, μονιμοποίηση συμβασιούχων, πραγματική επίταξη ιδιωτικών δομών κ.λπ.) είναι τεκμηριωμένα ως προς την αναγκαιότητά τους, που απορρέει από την εικόνα ενός αθωράκιστου δημόσιου συστήματος υγείας, αποτέλεσμα χρόνιας υποχρηματοδότησης.

Αν αυτά υλοποιηθούν μαζί με το όπλο του εμβολίου θα βγει ο λαός νικητής. Νικητής θα πει υγιής και με ένα θωρακισμένο σύστημα υγείας, γεμάτο με προσωπικό, χωρίς ελλείψεις σε αναλώσιμα- υλικά- φάρμακα, χωρίς μεγάλες λίστες αναμονής, με στελεχωμένες δομές υγείες και πρόνοιας.

Όπως ο λαός μας σφίγγει το χέρι για την προσφορά μας είναι απαραίτητο να αυξήσει και τις σφιγμένες γροθιές του! Να διεκδικήσει μέτρα για τα Νοσοκομεία, τα σχολεία τους χώρους εργασίας κ.λπ.

Να μας συμπαρασταθεί στον αγώνα για την ένταξή μας στα ΒΑΕ που αν δεν γίνει τώρα δεν θα ιδρώσει το αυτί κανενός κυβερνητικού σε 1-2 χρόνια.

Να αναγνωριστεί η νόσος covid-19 ως επαγγελματική νόσος για τους υγειονομικούς, αφού η πιθανότητα μόλυνσης είναι πολλαπλάσια από το γενικό πληθυσμό, τεκμηριωμένο σε παγκόσμια κλίμακα.

Να σταματήσει ο αυταρχισμός των διοικήσεων και η επιβολή κυρώσεων σε προσωπικό που μολύνθηκε επειδή δήθεν φταίμε αποκλειστικά για τη μετάδοση!
Είναι πολλά που μπορούν και πρέπει να γίνουν.

Όλα είναι θέμα συσχετισμών.

Από τη μία είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε Υγεία – Φάρμακο – Εμβόλιο, με τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν και λειτουργούν με βάση το κριτήριο κόστους- οφέλους, γιατί γι΄αυτούς η Υγεία είναι εμπόρευμα.

Το ιδεολόγημα <<συνύπαρξη >> δημόσιου και ιδιωτικού τομέα υγείας είτε στη σημερινή μορφή του, είτε ως Σ.Δ.Ι.Τ. που έχει υποστηρικτές την Κυβέρνηση ,την Αξιωματική Αντιπολίτευση και τους θιασώτες της Ε.Ε. έχει καταρρεύσει στη συνείδηση του λαού.

πό την άλλη, ο πληττόμενος λαός, που έχει πληρώσει 3 και 4 φορές για την υγεία του μέσω άμεσων και έμμεσων φόρων, ασφαλιστικών εισφορών και με φακελάκι, που απαιτεί μέτρα ουσιαστικής προστασίας και προαγωγής της υγείας, γιατί θεωρεί ότι η υγεία δεν πρέπει να είναι εμπόρευμα.

υτή είναι και η βασική αντίθεση που αναδεικνύεται πιο ανάγλυφα με αφορμή την πανδημία.

“Καθείς εφ΄ώ ετάχθη”.

Για να χτιστεί “ΤΕΙΧΟΣ ΑΝΟΣΙΑΣ” ΑΥΤΗ Η ΠΛΕΥΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ!

Ηλίας Π. Σιώρας
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Ευαγγελισμού
Γραμματέας της Ε.Ι.Ν.Α.Π.

Πηγή: healthreport.gr