• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Η Αγκόλα χρωστάει αιώνια ευγνωμοσύνη στην Κούβα για την ανεξαρτησία της

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης // 

Άρθρο της [email protected] july 4, 2019 

Αιώνια ευγνωμοσύνη για το αίμα της Κούβας που χύθηκε για να κερδίσει την ανεξαρτησία της η Αγκόλα

“Στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψής του στην Κούβα  ο Πρόεδρος της Αγκόλα João Manuel Gonçalves Lourenço συναντήθηκε με κουβανέζους μαχητές που πολέμησαν στον αγώνα της ανεξαρτησίας της χώρας του και του υπενθύμισαν  εκείνες τις στιγμές του αγώνα.

Ο Πρόεδρος της Αγκόλα τόνισε στην συνάντηση την αιώνια ευγνωμοσύνη του λαού του για αυτή την αλληλεγγύη.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι συμμετέχοντες υπενθύμισαν εκείνες τις στιγμές που χτίστηκε  η φιλία, η αλληλεγγύη και η συνεργασία με την Κούβα “σε μια αιώνια πορεία όταν και οι δύο λαοί έχυναν πολύτιμο αίμα για να υπερασπιστούν τις πιο ευγενείς ανθρώπινες ιδέες. την ελευθερία και το δικαίωμα τους να επιδιώκουν το δικό τους πεπρωμένο “, δήλωσε ο Gonçalves.

Με την παραλαβή της διάκρισης  José Martí, την υψηλότερη διάκριση που απονεμήθηκε από το κουβανικό κράτος, ο Πρόεδρος της Αγκόλας τόνισε ότι οι δύο λαοί  “ενωμένοι σε μια άφθαρτη συμμαχία νίκησαν σε όλα τα μέτωπα τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούσαν να αποτρέψουν, με επιθετικότητα και πόλεμο , την ανεξαρτησία της Αγκόλα, την απελευθέρωση της Ναμίμπια και της Νότιας Αφρικής από την θηλιά του απαρτχάιντ».

Η επιχείρηση Carlota στην Αγκόλα, από τον Αύγουστο του 1975 έως το Μάιο του 1991, όταν επέστρεψε η τελευταία ομάδα Κουβανών διεθνιστών, ήταν η απάντηση της κυβέρνησης της Κούβας στο αίτημα για βοήθεια του ιστορικού ηγέτη του κινήματος απελευθέρωσης (MPLA) της Αγκόλα, του Agostinho Neto,

δεδομένης της επιθετικότητας από το καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική, με τους εσωτερικούς και εξωτερικούς συμμάχους του, σε μια προσπάθεια να αρνηθεί στην Αγκόλα την ανεξαρτησία, να νικήσει το MPLA και να καταλάβει τη χώρα.

Συνολικά 385.908 Κουβανοί συμμετείχαν στην αποστολή και 2.398 έδωσαν τη ζωή τους.

Κανείς από αυτούς δεν αναζητούσε προσωπική δόξα ή πλούτο. Έμπνευση τους ήταν η επιθυμία τους να είναι χρήσιμοι και η πίστη τους στον διεθνισμό της Επανάστασης”.

Αυτά είναι τα ιδανικά του διεθνισμού του λαού της Κούβας που φτάνουν μέχρι και την θυσία της ζωής των επαναστατών για την νίκη ενάντια στον ιμπεριαλισμό.