• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Η επιλεκτική αντιχουντική μνήμη του Καμμένου

Σχολιάζει Ο ΚΡΕΤΙΝΟΣ //

Καρφιά για τη συνεργασία με ΣΥΡΙΖΑ με την Έλενα Κουντουρά άφησε σε χτεσινή του συνέντευξη ο Π. Καμμένος, λέγοντας ότι η… κεντροαριστερά δεν μπορεί να στηριχθεί σε στελέχη όπως η Ελενα Κουντουρά. «Ο πατέρας της έγραψε τον ύμνο της 21ης Απριλίου, το Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών… Αν αυτήν την αριστερά θέλουν τότε τους καλωσορίζω» είπε μεταξύ άλλων ο Πάνος Καμμένος. Παραβλέποντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε αρμονικότατα επί χρόνια με αυτόν που τον συμβούλευε και του έγραφε τους λόγους ο θεωρητικός της χούντας και εξπέρ του αντικομμουνισμού Γεώργος Γεωργαλάς. Μαζί τσάκισαν το λαό, τον βύθισαν ακόμη περισσότερο στη δυστυχία και τον ενέπλεξαν σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς στην περιοχή. Το ίδιο θα συνεχίσουν να κάνουν οι του ΣΥΡΙΖΑ και με τη στήριξη της κ. Κουντουρά από εδώ και πέρα. Τι δεν καταλαβαίνει ο κ. Καμμένος που κάνει απέλπιδα προσπάθεια να διασωθεί; Είναι γνωστό τοις πάσι. Αυτή η ΣΥΡΙΖΑριστερά είναι για τη βρώμικη δουλειά, κι όπως συνεργάστηκε μαζί του – πρόθυμος κι αυτός – έτσι θα συνεργάζεται κάθε φορά με όποιον προσφέρεται να υπηρετήσει μια βάρβαρη ταξική πολιτική.

Και για όσους δεν καταλάβατε ποιος είναι αυτός του οποίου τους λόγους έγραφε ο Γ. Γεωργαλάς ας δούμε τι έλεγε στο «Ε» της «Ελευθεροτυπίας» στα 1996: «Η θέση του για τον κοινοβουλευτισμό δεν τον εμπόδισε να συνεργάζεται με εκπροσώπους του Κοινοβουλίου, καθώς όπως χαρακτηριστικά απαντά σε ερώτηση δεν συνεργάστηκε με τη ΝΔ: “Με τη ΝΔ όχι. Μεμονωμένα με βουλευτές. Με τον Πάνο Καμμένο. Τον συμβουλεύω, γράφω τους λόγους του…”».

Για τους νεότερους που ίσως δεν ξέρουν ποιος ήταν, ο  Γεώργιος Γεωργαλάς ήρθε στην Ελλάδα από την Ουγγαρία και όπως ο ίδιος αναφέρει, το 1957 έφτασε στην Ελλάδα και αμέσως του πρότειναν θέση στην υπηρεσία Ειδικών μελετών της ΚΥΠ, «η οποία ασχολείτο με την ιδεολογική παρακολούθηση του κομμουνισμού». Στη συνέχεια εξελίχθηκε ως ο θεωρητικ΄ςο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών.