• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Η Εσθονία και τα πραγματικά εγκλήματα σε βάρος του λαού της!

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Αρκετή συζήτηση προκαλεί το συνέδριο που διοργανώνει η Εσθονική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με θέμα: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα», στις 23 Αυγούστου. Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι στις εκδηλώσεις που θα γίνουν στο Ταλίν θα συμμετάσχουν υπουργοί Εσωτερικών των 28 κρατών-μελών της Ε.Ε. αλλά και εκπρόσωποι κρατών εκτός Ε.Ε., καθώς και «ιδιωτικές οργανώσεις που πραγματοποιούν έρευνες για τα θύματα των ολoκληρωτικών καθεστώτων». Να τονίσουμε ότι η χώρα μας με επίσημη ανακοίνωσή της δεν θα συμμετάσχει.

esthonia2Φυσικά και δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από κυβερνήσεις όπως της Εσθονίας. Μια χώρα όπου εδώ και  χρόνια εφαρμόζονται μια σειρά πολιτικές και ιδεολογικές διώξεις, έχει τεθεί εκτός νόμου το ΚΚ, απαγορεύονται η «κομμουνιστική προπαγάνδα» και τα σοσιαλιστικά σύμβολα, χαρακτηρίζονται «πατριώτες» όσοι συμμετείχαν στις «λεγεώνες των Ες – Ες», ενώ το 35% των κατοίκων της χώρας έχει στερηθεί το δικαίωμα ψήφου.

Να θυμίσουμε π.χ και τη «Λευκή Βίβλο για τις απώλειες του λαού της Εσθονίας κατά τις κατοχές της περιόδου 1940-1991» που συνέταξε η «Κρατική Επιτροπή για τη διερεύνηση των κατασταλτικών πολιτικών των κατοχικών δυνάμεων» με την υποστήριξη του κοινοβουλίου, της κυβέρνησης και του Υπουργείου Δικαιοσύνης της σημερινής Εσθονίας.

Γενικότερα θα λέγαμε ότι η προσπάθεια της ιστορικής δικαίωσης του ναζισμού (και) στη Βαλτική, δεν είναι ένα απλό «καπρίτσιο» μία «ιδεοληψία» αστικών κομμάτων, που κυριάρχησαν στη χώρα, μετά την παλινόρθωση του καπιταλισμού. Έχει να κάνει μ’ έναν «κοινό παρονομαστή», που έχουν διαμορφώσει τα πολιτικά κόμματα της ντόπιας άρχουσας τάξης και που δεν είναι άλλος από τον αντισοβιετισμό και τον αντικομμουνισμό και την ανάγκη λήψης μέτρων περιορισμού της δράσης των κομμουνιστών. Άλλωστε η μνήμη του πρόσφατου σοσιαλιστικού παρελθόντος βαραίνει ακόμη στη σκέψη πολλών…

Στο σημερινό σημείωμα θα σταθούμε σε ορισμένα ιστορικά στοιχεία για τη χώρα αυτή και ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

esthonia

  1. Με αφορμή τα όσα ανιστόρητα λέγονται περί «σοβιετικής κατοχής» και Γενοκτονίας» να υπενθυμίσουμε τα εξής:

Α. Στις 12 Μαρτίου 1934  οι ηγέτες του κόμματος των αγροτιστών  Κ. Πιάτς και Ι. Λαϊντόνερ με σύνθημα την «προστασία της δημοκρατίας» πραγματοποίησαν κρατικό πραξικόπημα καταλαμβάνοντας την εξουσία και επιβάλλοντας διάλυση της Βουλής, απαγόρευσης των πολιτικών κομμάτων, απαγόρευσε τις διαδηλώσεις και τις απεργίες και ίδρυση στη θέση τους του φασιστικού κόμματος «Πατριωτική Ένωσης».Το 1937 συγκλήθηκε η λεγόμενη «Εθνική Συνέλευση»  ψήφισε νέο «Σύνταγμα» και το 1938 εξέλεξε τον Κ. Πιάτς ως πρόεδρο. Ο δικτάτορας της Εσθονίας Κονσταντίν Πατς, προερχόταν από μια Ορθόδοξη Ρωσο-Εσθονική οικογένεια. Το 1916, εν καιρώ πολέμου, είχε γίνει ανθυπασπιστής και, μετά την επανάσταση, ενεργά συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο στην πρώην επαρχία της Εσθονίας. Τη δεκαετία του ’20, ο Πιατς ήταν, εκ των πραγμάτων, επικεφαλης της μεγαλύτερης ομάδας των εσθονών “ολιγαρχών” οι οποίοι ήλεγχαν την πολιτική και την οικονομία της ανεξάρτητης δημοκρατίας.

Β. Η χώρα ουσιαστικά βρισκόταν την περίοδο εκείνη στη σφαίρα επιρροής της ναζιστικής Γερμανίας. Η σοβιετική κυβέρνηση με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν και εξαιτίας της στρατηγικής σημασίας της χώρας αυτής όσον αφορά την προστασία της ΕΣΣΔ, πρότεινε σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας.

Κάτω από την πίεση και του λαϊκού παράγοντα στις 28 Σεπτεμβρίου 1939 υπογράφτηκε το σύμφωνο που προέβλεπε  ανάμεσα στ’ άλλα και εγκατάσταση στο έδαφος της μικρού αριθμού σοβιετικών στρατευμάτων. Στις 18 Οκτώβρη 1939 άρχισε η είσοδος τμημάτων του 65ου ειδικού σώματος πεζικού και των Ειδικών Ομάδων Αεροπορίας. Οι σοβιετικές μονάδες τοποθετήθηκαν στα νησιά Σααρέμαα και Χιιούμαα και στο Παλντίσκι, που ιδρύθηκε από τον Πέτρο τον Α’ και ήταν ένα στρατιωτικό λιμάνι στην πλευρά του σουηδικού οχυρού Ρόγκερβικ. Ο βαλτικός στόλος, κατά την περίοδο της ανοικοδόμησης της βάσης στο Παλντίσκι, απέκτησε το δικαίωμα να αγκυροβολήσει στο Ταλίν.Η στρατηγική σημασία των βάσεων στην Εσθονία έγκειται στο γεγονός ότι έκλειναν από το νότο τον κόλπο της Φινλανδίας. Μέχρι το φθινόπωρο του 1939, η πρόσβαση στον κόλπο, τη θαλάσσια είσοδο του Λένινγκραντ και ολόκληρης της βορειοδυτικής Ρωσίας, βρισκόταν υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της Φινλανδίας και της Εσθονίας. Και οι δύο χώρες είχαν προκύψει μετά το 1917 σε δύσκολες συνθήκες διαφόρων επαναστάσεων, παγκοσμίων και εμφυλίων πολέμων. Και δεδομένης της καταγωγής των αρχουσών ελίτ των δύο αυτών χωρών, ήταν εξαιρετικά εχθρικές προς την ΕΣΣΔ.

Γ. Παρά την υπογραφή συμφωνίας εξαιτίας πλήθους παραβιάσεων της, από μέρους της Εσθονίας υποχρεώνουν την ΕΣΣΔ στις 16/6/1940 να εκδώσει αυστηρή διακοίνωση για την εφαρμογή της. Στέλνονται μάλιστα συμπληρωματικά στρατεύματα. Τη νύχτα της 16ης Ιούνη 1940, ο Λαϊκός Επίτροπος για τις Εξωτερικές Υποθέσεις Μολότοφ κάλεσε τον εσθονό επιτετραμμένο Ρέι και του διάβασε το τελεσίγραφο της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 17/6 αποστέλλεται από μέρους της Κ.Ε του σοβιετικού κομμουνιστικού κόμματος (ΠΚΚ μπ.) ο  Ζντάνοφ και συναντά το «πρόεδρο» Πιατς. Μαζικές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται στο Ταλίν και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Εσθονίας. Την 21/6 η φασιστική κυβέρνηση ανατρέπετε και σχηματίζεται λαϊκή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ι. Βαρές. Η κυβέρνηση αποκαθιστά τις δημοκρατικές ελευθερίες και στις 14-15/7 πραγματοποιεί εκλογές. Η ψηφοφορία από μόνη της ήταν η πιο δημοκρατική στην ιστορία της Εσθονίας: συμμετείχε στις εκλογές πάνω από το 80% του πληθυσμού, πολύ περισσότερο από όσο πριν, ένα τρίτο παραπάνω από όσους το 1938, όταν ο δικτάτορας Πατς είχε οργανώσει τις εκλογές για το ελεγχόμενο από αυτόν κοινοβούλιο. 92,9% των ψηφοφόρων ήταν υπέρ της  «Ένωσης Εργαζομένων του Λαού της Εσθονίας» (δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία  του Κ.Κ. Εσθονίας). Να σημειώσουμε εδώ ότι δύο χρόνια αργότερα, μετά την κατοχή της χώρας από τα γερμανικά στρατεύματα, οι εσθονοί συνεργάτες που βρήκαν τα αρχεία των εκλογών του Ιούλη του 1940, υποχρεώθηκαν να παραδεχτούν ότι η τεράστια πλειοψηφία των Εσθονών στην πραγματικότητα είχε ψηφίσει υπέρ του εκλογικού αυτού μπλοκ. Ακριβώς μία εβδομάδα μετά τις εκλογές, στις 21 Ιούλη 1940, η πρώτη συνεδρίαση του νέου εσθονικού κοινοβουλίου αποφασίζει την εγκαθίδρυση σοβιετικής εξουσίας στη χώρα και τη δημιουργία της Εσθονικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Την επόμενη ημέρα, στις 22 Ιούλη, αποφασίζεται η ένταξη της Εσθονίας στη Σοβιετική Ένωση, και επισήμως οι εσθονοί έκαναν αίτηση στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ για ένταξη. Την ίδια ημέρα, ο Πρόεδρος Πατς υποβάλλει την παραίτησή του και οι αρμοδιότητές τους- κατ’απόλυτη εφαρμογή του Εσθονικού Συντάγματος του 1938- μεταβιβάστηκαν στο νέο πρωθυπουργό, τον συμβολιστή ποιητή Ιβάν Βάρες. Μια εβδομάδα μετά, στις 6 Αυγούστου 1940, το Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ εκδίδει διάταγμα για την απόφαση του για την ένταξη του κράτους της Εσθονικής ΣΣΔ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δ. Οσον αφορά τα περί «γενοκτονίας από μέρους της ΕΣΣΔ» να σημειώσουμε στηριζόμενοι σε πλούσιο αρχικό υλικό ότι :

Ως το τέλος του 1940, τα άτομα που οι νέες αρχές της Εσθονικής ΣΣΔ είχαν καταδικάσει σε εγκλεισμό σε στρατόπεδα και αποικίες εργασίας ήταν λιγότερα από 200, ενώ λίγο παραπάνω ήταν όσα είχαν συλληφθεί και ανακριθεί. Εκτοπίσεις, περίπου 3.000 ανθρώπων, έλαβαν χώρα τον Ιούνη του 1941, όπου, δηλαδή, την παραμονή ενός ήδη αναπόφευκτου πολέμου με τη Γερμανία, η Σοβιετική Ένωση προέβη σε προληπτική σύλληψη πολλών αναξιόπιστων ατόμων. Όμως η εκτόπιση σε απομακρυσμένες περιοχές θα πρέπει να θεωρηθεί ως ένα γεγονός που έλαβε χώρα σε πόλεμο.

Ο αριθμός των θανατικών καταδικών στη σοβιετική Εσθονία μεταξύ φθινοπώρου 1940 και Ιούνη 1941 είναι πάλι δεδομένος- 184 περιπτώσεις «έσχατου μέτρου κοινωνικής προστασίας». Εξ αυτών, οι 98 εκτελέστηκαν για εκτελέσεις αιχμαλώτων μαχητών του Κόκκινου Στρατού κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο και για τις συλλήψεις και εκτελέσεις Εσθονών κομμουνιστών κατά τις δεκαετίες του ’20 και του ’30. Άλλοι 27 άνθρωποι, αξιωματικοί και πράκτορες των πρώην εσθονικών μυστικών υπηρεσιών εκτελέστηκαν για κατασκοπία ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Παρόμοια μοίρα επιφυλάχτηκε για 13 μέλη των ρώσικων λευκοφρουρίτικων οργανώσεων που εργάζονταν ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και για 18 που προσπάθησαν να διαφύγουν στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων και 6 λιποτακτών από τον Κόκκινο Στρατό. Έτσι, η τεράστια πλειοψηφία όσων καταδικάστηκαν σε θάνατο είχαν οι ίδιο εμπλακεί σε δολοφονίες και εκτελέσεις πολιτικών αντιπάλων.

Συνολικά, για την πρώτη χρονιά σοβιετικής εξουσίας στην Εσθονία, συνελήφθη περίπου το 0.1% του πληθυσμού, ένας στους χίλιους. Συγκριτικά, το 1924-25, μετά την καταστολή της λαϊκής εξέγερσης του Δεκέμβρη, οι τότε εσθονικές αρχές είχαν εκτελέσει και φυλακίσει πολύ περισσότερους ανθρώπους, για να μην αναφέρουμε τους τρομοκράτες εσθονούς εθνικιστές κατά τον εμφύλιο πόλεμο ή κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής. Όπως βλέπει κανείς, δεδομένων των ιστορικών συνθηκών αλλά και συγκεκριμένων αριθμών, η «σοβιετική καταστολή» στην Εσθονία δεν ήταν ούτε «μαζική» και ακόμα περισσότερο δεν συνηγορεί με τη σύγχρονη επίσημη εσθονική εκδοχή περί «γενοκτονίας».

 

  1. Τα γερμανικά στρατεύματα εισβάλουν στην Εσθονία τον Ιούλη του 1941 και μετά από πεισματώδεις μάχες καταλαμβάνουν το Ταλίν στις 28/8.Οι μάχες στη Εσθονία κρατούν μέχρι 2/12/1941. Στις μάχες αυτές συμμετείχαν 27 εσθονικά εθελοντικά τάγματα, εργατικά  συντάγματα και αποσπάσματα (10.000 μαχητές). Οι γερμανοί καταχτητές στηριζόμενοι στους ντόπιους συνεργάτες τους εξαφανίζουν τα επιτεύγματα της σοβιετικής εξουσίας. Η Εσθονία συμπεριλαμβάνεται  στη σύνθεση  της «ανατολικής Ακραίας Περιοχής» (Οστλαντ),δημιουργήθηκε από συνεργάτες τνχιτλερικών η «εσθονική Αυτοδιοίκησης. Επιβλήθηκε  καθεστώς τρομοκρατίας, δημιουργήθηκαν  20 στρατόπεδα συγκέντρωσης, σκοτώθηκαν 61.000 πολίτες και 64.000 στρατιωτικοί αιχμάλωτοι. Πολλοί μεταφερθήκαν για καταναγκαστική εργασία στην Γερμανία. Από το 1942 αναπτύσσεται παρτιζάνικος αγώνας.  Το 1942 δρούσαν στην Εσθονία  80 τμήματα με πλούσια δράση. Επίσης στα σοβιετικά μετόπισθεν  δημιουργήθηκε το 8ο εσθονικό σώμα πεζικού. Να σημειωθεί πως στις 22 Σεπτέμβρη 1944 ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε το Τάλιν. Πρώτο στην πόλη μπήκε το 8οΕσθονικό Σώμα, με επικεφαλής τον Εσθονό συνταγματάρχη Β. Βέρκα. Οι πάνω από 20 χιλιάδες μαχητές του Εσθονικού Σώματος και οι 500 παρτιζάνοι που βραβεύτηκαν με παράσημα και μετάλλια, οι 12 Εσθονοί στρατιώτες και αξιωματικοί στους οποίους απονεμήθηκε ο τίτλος του Ηρωα της Σοβιετικής Ενωσης, τα κέρδισαν με το αίμα τους. «Σπονδυλική στήλη» του στρατιωτικού σώματος που διοικούσε ήταν 6.544 κομμουνιστές και 5.089 κομσομόλοι, που αποτελούσαν συνολικά το 45% του σώματος. Στις μάχες μόνο για την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί σκοτώθηκαν 902 Σοβιετικοί μαχητές. Το δε μνημείο, του στρατιώτη – απελευθερωτή (1947), είναι έργο του Εσθονού γλύπτη Εν Ρόος, ενώ πόζαρε για την κατασκευή του ο επίσης Εσθονός Αλμπερτ Γιόχανες Ανταμσον. Και η ιδέα του γλύπτη ήταν να αναπαραστήσει έναν στρατιώτη του 8ου Εσθονικού Σώματος, που πενθεί τους νεκρούς συντρόφους του.

Να σημειώσουμε ότι οι υλικές ζημιές που προκάλεσαν οι γερμανοί κατακτητές ξεπερνούσαν τα 16 δις, ρούβλια, καταστράφηκε το 45% της βιομηχανίας και εξοντώθηκε μεγάλο μέρος της ζωικής παραγωγής.

Στα μεταπολεμικά χρόνια στην Εσθονία πραγματοποιείται η ουσιαστική της ανοικοδόμηση σε σοσιαλιστική βάση και προς όφελος των αναγκών του λαού της. Ένα μόνο στοιχείο είναι ενδεικτικό. Το 1950 η βιομηχανική παραγωγή ήταν 3,4 φορές παραπάνω από ότι ήταν το 1940…