Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Η σήψη της «αμερικανικής δημοκρατίας»

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Οι εικόνες από την Ουάσινγκτον, με τα πλήθη των οπαδών του Τραμπ να εισβάλουν στο Καπιτώλιο, τους πάνοπλους αστυνομικούς και την εθνοφρουρά, τους πυροβολισμούς και το χάος που επικράτησε στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, είναι ο καθρέφτης μιας δημοκρατίας σε προχωρημένη σήψη.

Για δεκαετίες ολόκληρες, η βιτρίνα του πολυδιαφημισμένου «Αμερικανικού ονείρου» και της επίπλαστης ευημερίας έκρυβε την συσσωρευμένη σαπίλα ενός ολόκληρου συστήματος. Ενός συστήματος – του καπιταλιστικού συστήματος – που γεννά και αναπαράγει την ταξική καταπίεση και εκμετάλλευση, την διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, το ρατσισμό, τον αντικομμουνισμό, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την βία ως μέσο επιβολής και κυριαρχίας.

Αυτή ήταν και είναι η περίφημη αστική δημοκρατία της Αμερικής. Σήμερα, που το αστικό πολιτικό σύστημα τις ΗΠΑ βιώνει τις δικές του αντιθέσεις και αντιφάσεις, τώρα που η ενδοαστική σύγκρουση εντείνεται, αποκαλύπτεται στο μεγαλείο του το σάπιο κουφάρι του «Αμερικανικού ονείρου» εκπέμποντας έντονες μυρωδιές φασισμού.

Είτε με τον ακροδεξιό Τραμπ, είτε με τον «προοδευτικό» Μπάιντεν στην εξουσία, είτε με Δημοκρατικούς είτε με Ρεπουμπλικάνους, η αμερικανική υπερδύναμη έχει πάρει οριστικά τον δρόμο χωρίς επιστροφή.

«Όπως διδάσκει η Ιστορία, όλες οι αυτοκρατορίες έχουν και τελευταίο κύκλο», έλεγε ο αείμνηστος Χαρίλαος Φλωράκης. Έγκειται στον αμερικανικό λαό και τους λαούς όλου του κόσμου να επισπεύσουν, με τους αγώνες και την πάλη τους, το οριστικό γκρέμισμα της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης και, μαζί με αυτήν, του σάπιου, απεχθούς και βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.