• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Η συμβολή των κομμουνιστών στη μάχη της Κρήτης – Tο ιστορικό άρθρο του Μιλτιάδη Πορφυρογένη

Επιμέλεια Αλέκος Χατζηκώστας //

Ξεχωριστή ήταν η συμβολή του ΚΚΕ στη μάχη της Κρήτης. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι όχι μόνο υπήρξε ο εμπνευστής, ο οργανωτής και κύριος αιμοδότης της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης του λαού μας, αλλά και του Παγκρήτιου Αντιστασιακού Μετώπου, που μετονομάστηκε σε ΕΑΜ μετά την ίδρυσή του και της Παγκρήτιας Οργάνωσης Ελεύθερων Νέων, που μετονομάστηκε σε ΕΠΟΝ μετά την ίδρυσή της.

Να σημειώσουμε εδώ τη σημαντική συμβολή στη Μάχη της Κρήτης και αμέσως μετά στην ανασυγκρότηση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ στην Κρήτη και στην έναρξη του αντιστασιακού αγώνα που είχαν οι 9 κομμουνιστές που απέδρασαν στις αρχές του Μάη από τη Φολέγανδρο με επικεφαλής το Στέργιο Αναστασιάδη μέλος τότε της ΚΕ του ΚΚΕ καθώς και την κοινή τους δράση  με τους 8 κομμουνιστές που απέδρασαν στα τέλη Μάη του 1941 από τη Γαύδο.

Λαμπρή σελίδα της στάσης αυτής αποτελεί το κάλεσμα του Μιλτιάδη Πορφυρογένη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, και βουλευτή του Παλλαϊκού Μετώπου που είχε αποδράσει από την Κίμωλο – στην εφημερίδα του Ηρακλείου “Κρητικά Νέα” – στις 16 Μάη 1941, όπου καλούσε τους κομμουνιστές και τον κρητικό λαό να οργανώσουν την αντίσταση με κάθε τρόπο στην επικείμενη ναζιστική εισβολή στην Κρήτη.

Ένα άρθρο που όμως έχει και ευρύτερη σημασία μία και απαντά έμπρακτα στον ισχυρισμό όσων ακόμα και σήμερα ανιστόρητα υποστηρίζουν ότι το ΚΚΕ κάλεσε το λαό σε αντίσταση μετά την επίθεση της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ.

«Ο χιτλερισμός γερμανικός και ιταλικός, αφού στη χώρα του στραγγάλισε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού και τον έρριξε σε αφάνταστη δυστυχία και πείνα, ανέλαβε μια πρωτοφανή σε ένταση και έκταση εκστρατεία για να υποδουλώσει ολόκληρο  τον κόσμο στο ζυγό της φασιστικής κτηνωδίας και βαρβαρότητας.

Η μικρή μας σε έκταση, μα μεγάλη σε ζωή και σε αγώνες για τη λευτεριά χώρα, παραδόθηκε , ηθικά νικήτρια και όχι νικημένη στα χέρια του κατακτητή. Στην Ακρόπολη του Περικλή και της Δημοκρατικής Αθήνας, εκεί όπου ακούστηκαν οι συνταρακτικές και για σήμερον εκκλήσεις του Δημοσθένη υπέρ της ελευθερίας σηκώθηκε σύμβολο της βαρβαρότητος και της δουλείας, ο αγκυλωτός σταυρός.

Και μένει η Κρήτη… Το νησί όπου και η κάθε πέτρα έχει κάτι να διηγηθεί για κάποιο αίμα που χύθηκε σε αγώνα για τη λευτεριά, για κάποιον  ηρωϊσμόν που του στάθηκε μάρτυρας. Στην καινούργια αυτή φάση του τιτάνιου αγώνα της Ελλάδος  μας, όπου η Κρήτη γίνεται ο προμαχώνας της ελευθερίας, καθήκον του κάθε Έλληνα είναι να σταθεί άξιος στρατιώτης του μεγάλου και ιστορικού αυτού αγώνα που οι συνέπειές του για το μέλλον του ελληνικού λαού θάναι τεράστιες.

Το ίδιο καθήκον πέφτει καιπάνω στους κομουνιστές.Είναι τιμή μας που ο φασισμός μας έχει ανακηρύξει τον υπ’ αριθμό 1 εχθρό του και που έχουμε ανοιχτές ακόμα τις πληγές που μας έδωσε. Κι’ αν μισήσαμε το φασισμό γιατί οδηγεί την ανθρωπότητα σε βαρβαρότητα χειρότερη από μεσαιωνική, τον μισούμε πιο πολύ τώρα, που η βρωμερή μπότα του πατάει σκληρά πάνω στο ματωμένο, το ρημαγμένο σώμα της πατρίδος μας. Στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης που είναι αγώνας για την απελευθέρωση της Ελλάδος, οι κομμουνιστές πρέπει νάναι στις πρώτες γραμμές. Δεν υπάρχουν διαφωνίαι ή επιφυλάξεις, που να μπορούν να τεθούν πάνω από το πρώτο, το κύριο, το μοναδικό για σήμερα αυτό, καθήκον.

Ο καθένας μας πρέπει νάναι ανεπιφύλακτα στο πλευρό της κυβέρνησης, στον αγώνα για την άμυνα της Κρήτης για το τσάκισμα του χιτλερισμού και  των πρακτόρων του σαν ένα τεράστιο βήμα προς την κοινωνική χειραφέτηση των εργαζομένων, προς την κοινωνική πρόοδο. Και όταν  ο  ελληνικός λαός νικήσει και θα νικήσει,τότε  στους ήρωες του σημερινού αγώνα θα υψώσει ένα μνημείο αθάνατο μέσα στους αιώνες. Θάναι το ζωντανό μνημείο μιας Ελλάδας λεύτερης ,ανεξάρτητης, ευτυχισμένης, πραγματικά ευτυχισμένης. Ας φιλοδοξήσει κάθε Έλληνας να βάνει όπου ταχθεί, από ένα λιθαράκι στο μεγάλο αυτό ζωντανό μνημείο. Ας δόσει το παν για να γίνει η Κρήτη,το γρανιτένιο θεμέλιο, όπου θα σπάσει η χιτλερική θύελλα και όπου θα οικοδομηθεί αύριο το μεγάλο οικοδόμημα της λεύτερης και ευτυχισμένης Ελλάδος.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση αυτού του ιερού καθήκοντος είναι να δημιουργηθεί μια πραγματική εθνική ενότητα από όλους τους Έλληνες, που τίμια και ειλικρινά ήλθαν να συμμετάσχουν στον αγώνα ανεξάρτητα από καταγωγή ή πολιτικά φρονήματα. Υποχρέωση όλων μας, ντόπιων και ξένων, είναι να συμβάλουμε γι’ αυτό παραμερίζοντας διαφορές, πικρίες ή μνησικακίες. Ενωμένοι όλοι σε μια τέτοια ιερή ένωση και με τη βοήθεια των μεγάλων Δημοκρατιών της γης θα διατηρήσουμε ακλόνητα την πίστη μας ,στον τελικό θρίαμβο του δικαίου και ωραίου αγώνα μας.

Ας μην ξεχνάμε πως όλοι οι υπόδουλοι Έλληνες με κρυφά σφιγμένες τις γροθιές και με υγρά από τον πόνο μάτια, ατενίζουν σε μας με ελπίδα και με εμπιστοσύνη. Ας γίνουμε άξιοι της εμπιστοσύνης τους και ας δικαιώσουμε τις ελπίδες τους»

(Από τον Α’ τόμο του βιβλίου «Η μεγάλη πενταετία» του Πέτρου Ρούσου Σύγχρονη Εποχή 1976)