Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Η Χιλή, δυο μήνες μετά τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις

Πέρασαν δυο μήνες  από την αρχή των διαδηλώσεων στη Χιλή με χιλιάδες λαού να βρίσκεται καθημερινά στο δρόμο ζητώντας βασικά «αξιοπρέπεια». Ξεκίνησαν πολλοί, συνέχισαν για μεγάλο διάστημα εμφανώς λιγότεροι όμως και πάλι χιλιάδες και με αμείωτο πάθος, ακούραστοι/ες στις κεντρικές και τοπικές κινητοποιήσεις, όπως επίσης σε εκατοντάδες -μάλλον χιλιάδες συνελεύσεις στις γειτονιές απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα που είχε να δει τέτοιες κινητοποιήσεις από τον καιρό του Αλλιέντε. Τις 2-3 πρώτες μέρες ο λαός μέτρησε 11 νεκρούς, σε ένα μήνα οι -επίσημα καταγεγραμμένοι, έφτασαν τους 23.

Σε ένα κίνημα όπου ο αυθορμητισμός και οι φρούδες ελπίδες συνυπάρχουν με κάλεσμα (δύο τουλάχιστον φορές) σε γενική απεργία από το πουθενά, χωρίς επιτροπές αγώνα με συγκεκριμένους στόχους και έλλειψη στρατηγικής γύρω από τα καίρια πολιτικά ζητήματα, ιεράρχηση καμιά, οι οικολόγοι να προτάσσουν τα δικά τους για τα «πράσιν’ άλογα» και οι φεμινίστριες να μετατρέπονται σε πέμπτη φάλαγγα, ενώ δεκάδες ομάδες και ομαδούλες προωθούν τα δευτερεύοντα. Και φυσικά  με τα αστικά -και όχι μόνο ΜΜΕ και ΜΚΔ να μιλάνε για «επανάσταση»

Στις 15-Νοε, με ευρεία πλειοψηφία ψηφίστηκε  πρόταση της κυβερνητικής συμμαχίας να διεξαχθεί τον Απρίλιο του 2020 -ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, δημοψήφισμα για το «αν ο λαός της Χιλής επιθυμεί αλλαγή του Συντάγματος» και αν ναι, τι θα αλλάξει και «πώς να γίνει αυτή η αλλαγή».  Από τα εντός κοινοβουλίου Κόμματα έξι -μεταξύ αυτών το Κομμουνιστικό Κόμμα, δεν δέχθηκαν να διαπραγματευθούν, ούτε να υπογράψουν τη συγκεκριμένη πρόταση: δυο κόμματα Πράσινων- Οικολόγων,  το Προοδευτικό Κόμμα – Partido Progresista (PRO), η Κοινωνική Σύγκλιση – Convergencia Social και το Ανθρωπιστικό Κόμμα – Partido Humanista (PH).

  1. Ο Πινιέρα παραμένει στην εξουσία για -τουλάχιστον άλλα δύο χρόνια.
  2. Ο κόσμος ήδη κουράστηκε, πόσο μάλλον μέσα σε έξι μήνες που θα οδηγηθεί  σε δημοψήφισμα με «καθαρό μυαλό» («καρότο-μαστίγιο», με τη βοήθεια και των συστημικών ΜΜΕ και ΜΚΔ, που θα αναλάβουν ρόλο πυροσβεστήρα και της Αστυνομίας).
  3. Δεν ικανοποιείται ούτε η  λαϊκή απαίτηση να λογοδοτήσει ο Πινιέρα και η κυβέρνησή του για τα εγκλήματα εναντίον των διαδηλωτών (θυμίζουμε πως αιχμή δόρατος των κινητοποιήσεων ήταν η παραίτηση του.

Όταν οι κινητοποιήσεις βρίσκονταν ακόμη στην αρχή (1ο 15ήμερο) με το σημείωμά μας |> Η Χιλή στο μικροσκόπιο | άλλαξε ο Μανωλιός… <| επισημαίναμε, σχετικά με τον υποκειμενικό παράγοντα

✔️  Σ’ ότι αφορά το Κομμουνιστικό Κόμμα έχουμε σταθεί επανειλημμένα στην οπορτουνιστική του στάση, που αφήνει ανερμάτιστες ακόμη και τις μεγαλειώδεις  λαϊκές κινητοποιήσεις – δείτε και στο επίσημο site συνέντευξη τύπου |>1< – διακήρυξη |>2< … Δημόσια Δήλωση για την Αλλαγή -μίνιμουμ πρόγραμμα «για μια εύλογη έξοδο από την κρίση» |>3<, επίσης στο FaceBook και στο Tweeter  οι αναρτήσεις κυριολεκτικά «βγάζουν μάτι» παραμένοντας σε αιτήματα αναντίστοιχα με το σήμερα και τη δυναμική του κινήματος -όπως καταγράφεται και εν δυνάμει

  1. Ελάχιστο μισθό ενάντια στη φτώχεια, τώρα!
  2. Δουλειά 40 ώρες, τώρα!
  3. Δωρεάν εισιτήρια σπουδαστών, ηλικιωμένων και μείωση του γενικού εισιτηρίου, και να προχωρήσουμε προς την εθνικοποίηση των μέσων μαζικής μεταφοράς, τώρα!
  4. Παγώστε τις βασικές υπηρεσίες τώρα!
  5. Αυξήστε τις βασικές συντάξεις τώρα!
  6. Πάγωμα των προγραμμάτων συνταξιοδότησης και φορολογικών μεταρρυθμίσεων, τώρα
  7. Μείωση των υψηλών μισθών των βουλευτών και των υψηλών αρχών, τώρα!
  8. Τον περιφερειακό νόμο περί εισοδήματος, τώρα!

Το ΚΚ Χιλής δια στόματος των κορυφαίων του στελεχών και του ΓΓ του Lautaro Carmona, υπερτονίζει με κάθε ευκαιρία πως «θα συνεχίσουν να εργάζονται για την αναζήτηση συναίνεσης με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μεγάλων κοινωνικών πλειοψηφιών και στην απαραίτητη ενότητα της αντιπολίτευσης» διευκρινίζοντας ότι «υπό την κυβέρνηση της δεξιάς απαιτείται περισσότερη δύναμη» για κεντρο-αριστερές λύσεις «παρά το γεγονός ότι πολλοί “καιροσκόποι  επιδιώκουν να αποκλείσουν το ΚΚ από τις διαδικασίες και τις εκλογικές συμφωνίες»…

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως η Χιλή την τελευταία 10ετία παρουσιάζεται ως χώρα πρότυπο για την οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή, με +4% το 2018 και σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ έχει μεγάλες επιδόσεις στην ανταγωνιστικότητα και την απελευθέρωση της οικονομίας. Οι εξελίξεις απαιτούν παραπέρα μελέτη, αλλά με τα δεδομένα που έχουμε μπορούμε να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα, σχετικά με το ρόλο της φιλελεύθερη και σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης που υπηρετούν την καπιταλιστική ανάπτυξη

1. Η Χιλή διαθέτει ανυπολόγιστης αξίας κοιτάσματα χαλκού και άλλα μεταλλεύματα.
Στη βάση αυτή συνολικά επιχειρείται ο έλεγχος από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και οξύνεται ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός, παίρνοντας υπόψη πως ενδιαφέρον για την περιοχή έχουν εκφράσει επίσης η ΕΕ, η Ρωσία, η Κίνα, που έχουν συνάψει οικονομικές συμφωνίες με χώρες της Λατινικής Αμερικής που διαθέτουν σημαντικό φυσικό πλούτο (Βενεζουέλα-Βολιβία)
2.  Η κατάσταση στο έδαφος της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και με τα μέσα παραγωγής στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου, ντόπιου ή ξένων πολυεθνικών εταιρειών, εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα μιας χούφτας εκμεταλλευτών, οξύνοντας τα λαϊκά προβλήματα και αυξάνοντας δραματικά την απόσταση μεταξύ των λαϊκών αναγκών, των δυνατοτήτων που γεννά ο κοινωνικός πλούτος που παράγεται και της πραγματικότητας που βιώνουν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
3.  Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στη συνέχεια, στη Χιλή και γενικότερα στη Λατινική Αμερική, η αντιλαϊκή πολιτική των αστικών κυβερνήσεων προώθησε αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις και οδήγησε σε επιδείνωση της κατάστασης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Προκάλεσε βαθιά λαϊκή αγανάκτηση και σε κάποιες περιπτώσεις αναδείχτηκαν στην κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις με φιλολαϊκά συνθήματα, εφαρμόζοντας πολιτική περιορισμού της ακραίας φτώχειας, δίνοντας επιδόματα και οργανώνοντας συσσίτια, ή ακόμα και ενισχύοντας υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας.
Στη Χιλή αυτό δεν συνέβη, αντίθετα εκλέχτηκε ο Sebastián Piñera με ένα πολύπλοκο σύστημα που επινόησε ο Πινοσέτ (με βάση το χουντικό σύνταγμα του 1980) σύμφωνα με το οποίο το 20% των εδρών της Γερουσίας (9 στις 47) απονέμονται «αριστίδην» στο στρατό, ακόμα και το νερό της βροχής ανήκει σε πολυεθνικούς ομίλους και με εκλογικό σύστημα τόσο «στεγανοποιημένο», που, για να προχωρήσει κανείς σε πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές ή συνταγματικές αλλαγές, πρέπει να έχει τουλάχιστον το 80% του συνόλου των ψήφων!

Το βιβλίο «Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo» αναφέρει χαρακτηριστικά: «Σήμερα σε περίοδο «δημοκρατίας», η εκπαίδευση, η παραγωγή ενέργειας, το σύστημα υγείας, οι συντάξεις, η διαχείριση των υδάτων και του ορυκτού πλούτου διευθύνονται από μια ολιγαρχία στην οποία ανήκει και ο δισεκατομμυριούχος πρόεδρος της Χιλής Σεμπαστιάν Πινιέρα.
Ο Πινιέρα επί Πινοσέτ διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της τράπεζας Banco de Talca μέχρι τη χρεοκοπία της το 1982, ενώ ο αδελφός του, ο Χοσέ Πινιέρα (José Piñera), διετέλεσε υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης του φασιστικού καθεστώτος.
Ο Πινιέρα με εντολή του ΔΝΤ κατάργησε τη δημόσια ασφάλιση, με μία μοναδική εξαίρεση: τις συντάξεις των στρατιωτικών και των αστυνομικών!
Συμβολικά ως πρώτη μέρα εφαρμογής του μέτρου αυτού επιλέχθηκε η 1η Μαΐου για «να μη γιορτάζεται η Πρωτομαγιά ως ημέρα ταξικής πάλης, αλλά ως ημέρα ελεύθερης επιλογής συστήματος σύνταξης», όπως δήλωσε ο Χοσέ Πινιέρα.
Σήμερα είναι ο πλέον διακεκριμένος Senior Fellow στο νεοφιλελεύθερο think tank Cato Institute, που εδρεύει στην Ουάσιγκτον.
Το 2010 ο δείκτης Gini, που περιγράφει πόσο αποκλίνει μια οικονομία από την εισοδηματική ισότητα, με μεταβλητή που ξεκινά από το 0, που είναι η απόλυτη ισότητα, και φτάνει μέχρι το 1, που είναι η απόλυτη ανισότητα, κατέταξε τη Χιλή στην 116η θέση στις 123 χώρες με τις μεγαλύτερες ανισότητες στον κόσμο με δείκτη 0,501.
Αλλά δόξα τω Θεώ. Η Χιλή δεν έγινε Κούβα».

AMERICA LATINA tierra de revolucionarios

Επί της ουσίας, στη βάση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και της καπιταλιστικής αναρχίας, εκδηλώθηκαν τα αδιέξοδα τόσο της “νεοφιλελεύθερης” όσο και της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης, αποδείχθηκε πως «ο βασιλιάς είναι γυμνός» και αυτό προβάλλει μέσα από τη γενικότερη πείρα στην περιοχή.
Προβάλλει από την πείρα π.χ. της Βραζιλίας, μιας ισχυρής καπιταλιστικής χώρας, όπου η σοσιαλδημοκρατική διαχείριση του συστήματος επί διακυβέρνησης Λούλα και Ρούσεφ, παρά το γεγονός πως μείωσε την ακραία φτώχεια, διατήρησε τα βασικά προβλήματα που μαστίζουν το λαό, ενίσχυσε τα μονοπώλια όπως το μεγαθήριο της «Petrobras» και διαμόρφωσε το έδαφος για να εγκλωβιστούν λαϊκές δυνάμεις στην ακροδεξιά ρητορική του Μπολσονάρο, που εκφράζει και αυτός ισχυρά τμήματα του κεφαλαίου, τα οποία, λόγω της καπιταλιστικής κρίσης που εκδηλώθηκε στη χώρα, αναζήτησαν άλλη πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού.
Επίσης από τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βολιβία.

Πραγματικά, οι κινητοποιήσεις στη Χιλή είναι πολύ σημαντικές, διάρκεσαν πολλές μέρες… Απέναντι στην κυβέρνηση και τους μηχανισμούς του ακροδεξιού Προέδρου Πινιέρα αντιτάσσεται ένα σημαντικό μπλοκ πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, στο οποίο συμμετέχει η Γενική Συνομοσπονδία και αριθμός συνδικάτων και άλλων φορέων του λαϊκού κινήματος, καθώς και το ΚΚ Χιλής. Οι εργαζόμενοι επέδειξαν αντοχή και αυτοθυσία και εκφράστηκε σταθερά η αλληλεγγύη από όλο τον κόσμο στους λαϊκούς αγώνες.

✔️   Στη χώρα μας και στην ευρωβουλή αποκλειστικά σχεδόν από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ

Κρίσιμο ζήτημα ο προσανατολισμός της δράσης

Ο προσανατολισμός της δράσης του κινήματος αυτού είναι το καίριο ζήτημα. Αναλύοντας τις αιτίες σε βάθος.
Το γεγονός ότι μέσα από τους αγώνες και τα αιτήματα εκφράζεται –γενικά και αόριστα, μια αντίθεση στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Πινιέρα, είναι δεδομένο.
Όπως -πέρα από το φαίνεσθαι, υπάρχει και η ποιοτική πλευρά αυτών των αιτημάτων άμεσα και σε βάθος χρόνου.
Είδαμε πως ο Πινιέρα φάνηκε να υποχωρεί -στα λόγια, από κάποιες αρχικές θέσεις: την αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα ΜΜΜ, προς το παρόν την πήρε πίσω, ενώ οι αλλαγές στο Σύνταγμα, αποδείχτηκαν κενό γράμμα (βλ και παραπάνω).
Το αίτημα παραίτησης του Προέδρου και οι διαπραγματεύσεις σύγκλησης Συντακτικής Συνέλευσης για την αναθεώρηση του Συντάγματος και άλλες αλλαγές, έμειναν έωλα.
Και όλ’ αυτά στο έδαφος της διατήρησης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και στο πλαίσιο ενός επαναλαμβανόμενου φαύλου κύκλου που θα λειτουργεί διαρκώς κατά της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και των παιδιών της.

Η πορεία θα δείξει αν θα συνεχιστούν οι αγώνες ή θα επέλθει οριστικά συμβιβασμός αλλά τα χαρτιά της τράπουλας είναι πλέον σημαδεμένα.

🚩 Αναδεικνύονται η επικαιρότητα και η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού

Μέσα από τις εξελίξεις στη Χιλή και στις άλλες χώρες, μέσα από την πείρα από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, αναδεικνύεται το μεγάλο πρόβλημα:

Ποια είναι η εναλλακτική λύση για τον χιλιανό λαό, το λαό της Βολιβίας, της Βενεζουέλας, της Αργεντινής, της Βραζιλίας και τους άλλους λαούς;

Η αντίληψη του περιβόητου «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα», που διαδόθηκε από τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, αποδείχθηκε «πουκάμισο αδειανό». Δεν έχει καμία σχέση με τον επιστημονικό σοσιαλισμό, αποτελεί μια εκδοχή της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης.

Μέσα από τα αδιέξοδα του καπιταλισμού και τη χρεοκοπία των διαχειριστικών δρόμων που ακολουθούνται όλα τα χρόνια προβάλλουν η αναγκαιότητα και η επικαιρότητα του σοσιαλισμού, η εργατική εξουσία, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, ο κεντρικός σχεδιασμός, ο εργατικός, κοινωνικός έλεγχος.

Ο προσανατολισμός αυτός θα δίνει δύναμη στην πάλη του εργατικού, λαϊκού κινήματος, θα ενισχύει τον αντικαπιταλιστικό, αντιμονοπωλιακό αγώνα και θα προωθεί τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Κι αυτήν την επιλογή, αυτήν τη λύση τρέμει η αστική τάξη, τρέμει ο ιμπεριαλισμός.

¡EL PUEBLO UNIDO, JAMAS SERA VENCIDO!
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ !
Ελάτε να τραγουδήσουμε
Πάμε για το θρίαμβο
Μπροστά κυματίζουν ήδη
σημαίες ενότητας
Και συ θα έρθεις
περπατώντας δίπλα μου
βλέποντας
τα τραγούδια και τις σημαίες σου να ανθίζουν
Φως
από μια κόκκινη αυγή
διαλαλεί
τη ζωή που θα έρθει.
Σταθείτε! πολεμήστε!
Ο άνθρωπος θα τα καταφέρει!.
Σε μια καλύτερη
ζωή που θα έρθει
όπου τα κατακτήσουμε
την ευτυχία μας
και σε μια φωνή
μαζί με χιλιάδες φωνές μάχης,
θα πω τραγούδι ελευθερίας,
αποφασισμένος
Η πατρίδα θα κερδίσει!
Και τώρα σύσσωμος ο αγωνιζόμενος λαός
με μια γιγαντιαία φωνή
φωνάζοντας: προχωρήστε! μπροστά!
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ,
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ,
Η πατρίδα
σφυρηλατεί την ενότητα.
Από βορρά σε νότο
απ’ άκρη σ’ άκρη

ενωμένοι στον αγώνα και στη δουλειά!
Ο βηματισμός προαναγγέλλει το μέλλον
Εκατομμύρια ήδη, επιβάλλουν την αλήθεια,
ατσαλωμένοι στη φλόγα της κινητοποίησης
Επιβάλλοντας δικαιοσύνη και δίκιο
Γυναίκες,
με φωτιά και θάρρος, είσαστε εδώ
δίπλα στην εργατική τάξη!
με μια γιγαντιαία φωνή
φωνάζοντας: προχωρήστε!
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ,
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ!
¡El pueblo unido, jamás será vencido!

Ο τίτλος του τραγουδιού είναι εμπνευσμένος από τη φράση του Κολομβιανού Jorge Eliécer Gaitán σε μια ομιλία τη δεκαετία του 1940, που διαδόθηκε από την Unidad Popular κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Salvador Allende.
Σύμφωνα με τον Sergio Ortega Alvarado, συνέθεσε το τραγούδι εμπνεόμενος από έναν νεαρό που φώναξε τη γνωστή φράση “¡El pueblo unido, jamás será vencido!” στο Σαντιάγκο της Χιλής τον Ιούνιο του 1973.
Καταγράφηκε κατά τη διάρκεια μιας τεράστιας συναυλίας του Quilapayún στο Alameda στο Santiago de Chile, τρεις μήνες πριν από το πραξικόπημα του Augusto Pinochet.
Λίγο πριν από τη συναυλία αυτή, ο Σαλβαδόρ Αλλέντε είχε διορίσει τον Sergio Ortega Alvarado ως Πολιτιστικό Πρέσβη της Κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, θέση που μοιράστηκε για λίγο με τον Víctor Jara.
Από τότε και τα επόμενα χρόνια, το τραγούδι εμφανίστηκε σε πολυάριθμα άλμπουμ διαφορετικών συγκροτημάτων και τραγουδιστών-τραγουδοποιών, αλλά κυρίως από τους Quilapayún και Inti-Illimani

Η ουτοπία της “Εθνικής Ενότητας”

Κυρίαρχο ζήτημα σήμερα -και όχι μόνο στη Χιλή είναι η πολυταλαιπωρημένη ενότητα.
Οι μεγάλοι σταθμοί του εργατικού κινήματος -με ψυχή και αιμοδότη τα ΚΚ με τον ηρωισμό, την αυταπάρνηση, την άδολη προσφορά και την οργάνωση, αλλά και οι μικροί καθημερινοί αγώνες, αποτέλεσαν πόλο συσπείρωσης δεκάδων μαζικών φορέων της πόλης και της υπαίθρου, γυναικείων, φοιτητικών και άλλων νεολαιίστικων μαζικών οργανώσεων
Και κυρίως οι μεγάλοι απεργιακοί αγώνες και οι διαδηλώσεις για ευρύτερα αιτήματα.

Αυτοί οι εν δυνάμει σύμμαχοι, που συχνά είναι ετερόκλητα κοινωνικά στρώματα, πολλές φορές εμποδίζουν τις όποιες θετικές διεργασίες στο όνομα της «ενότητας της αριστεράς», αφοπλίζοντας το εργατικό – λαϊκό κίνημα στη λογική της «ταξικής συνεργασίας» και της «κοινωνικής συναίνεσης» (μέχρι την άρνηση της ταξικής πάλης).

Εγκλωβίζονται έτσι μαζικά λαϊκές δυνάμεις στη λογική «εξανθρωπισμού του καπιταλισμού», στην προσδοκία της εύκολης λύσης για βαθιές φιλολαϊκές αλλαγές χωρίς σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων και τις εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής.

Αντί επιλόγου

Παρά ταύτα χιλιάδες εξακολουθούν να διαδηλώνουν στις κινητοποιήσεις «της Παρασκευής» βασικά στο Σαντιάγο, δυο μήνες μετά τη 18η Οκτωβρίου, με την ατμόσφαιρα να θυμίζει μάλλον γιορτή, με κατσαρόλες, τραγούδια, χορούς, τρομπέτες ταμπούρλα και συμβολισμούς-τις προάλλες πχ. ξεδίπλωσαν μια τεράστια σημαία της Χιλής πάνω στην οποία είχε ζωγραφιστεί ένα κλειστό μάτι, σύμβολο των περίπου 300 ανθρώπων που έχουν υποστεί σοβαρούς οφθαλμικούς τραυματισμούς από τις επεμβάσεις των δυνάμεων καταστολής, εξακολουθώντας να ζητούν μονότονα «αξιοπρέπεια»-χωρίς να έχουν τη δυναμική  να απαιτήσουν κάτι συγκεκριμένο, ή «να τους σεβαστούν»… Από ποιους το ζητούν; Από τους δολοφόνους του λαού! Υπάρχει -χωρίς να έχουμε πρόθεση ταύτισης, γιατί το κάθε κίνημα έχει την ιδιομορφία του και η εμπειρία των «πλατειάκηδων» των «αγανακτισμένων», των «Genova» κά -για να μην πάμε πολύ πίσω -στο γαλλικό Μάη. Κινήματα ετερόκλητα, χωρίς οργανωμένη πρωτοπορία, όση μαζικότητα και να αποχτήσουν είναι χωρίς προοπτική -καμιά φορά κερδίζουν μερικά ψίχουλα- και αφήνουν πίσω μια πίκρα που λειτουργεί σαν ανασταλτικός παράγοντας.

Ενωμένοι (;;) για την αλλαγή (;;;)…

Το επίσημο site του PCChile έχει μείνει στις 30 Οκτώβρη με την ανακοίνωση της Πολιτικής Επιτροπής του  Κόμματος, σχετικά με (αναφερθήκαμε παραπάνω) την πρόσκληση του Gonzalo Blumel στα κόμματα της αντιπολίτευσης για συνάντηση στη La Moneda, όπου δηλώνει πως δεν συμμετέχει με το αιτιολογικό ότι «ο κύριος διάλογος, που θα οδηγούσε στην διέξοδο με ικανοποίηση των αιτημάτων των πολιτών, πρέπει να γίνει από την κυβέρνηση με τις βασικές  κοινωνικές οργανώσεις της χώρας, οι οποίες εκπροσωπούνται σε μεγάλο βαθμό στο Σώμα Κοινωνικής Ενότητας (Mesa de Unidad Social), για να οικοδομηθεί μια Ατζέντα Κοινωνικής Δικαιοσύνης και να επιλυθεί αυτό που απαιτεί η μεγάλη πλειοψηφία των Χιλιανών» καταλήγοντας πως «σε αντίθετη περίπτωση πρόκειται για μια ανοησία» …

Ποιοι καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Ισότητα φύλων ✴️ Γη στους αυτόχθονες ✴️ Μηχανισμοί προστασίας αυταπασχολούμενων ✴️ Προκήρυξη δημοψηφίσματας ✴️ +επικύρωσή του

Όσο για τα ΜΚΔ (face book) του Κόμματος, κέραμοι και λίθοι μπορείτε να ανατρέξετε σε βάθος χρόνου όπως και στις τελευταίες αναρτήσεις

 


Δείτε και τα παρακάτω…