• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Θανάσης Κοτιάλης: Ένας φθισικός δάσκαλος… (Ποίημα)

Δάσκαλε,
τώρα που βήξατε
πρόσεξα ένα κόμπο αίμα
στο μαντήλι σας,
πάνω στ’ αρχικά σας
τα χαραγμένα χρυσά
στις επόμενες γενιές.

Δάσκαλε,
πολύ κοπιάσατε,
πολύ κουραστήκατε,
και με τις χειροπέδες ακόμα
μας φέρνατε
το κερί να διαβάσουμε,
το μελανοδοχείο να γράψουμε
τη φωνή
που μας έλλειπε
το μπόϊ
ν’ ανασηκωθούμε.

Δάσκαλε,
τώρα στο γερμένο σας κορμί,
τ’ ολόρθο σα βράχος
ακουμπούν λαχανιασμένοι
όλοι οι αγωνιστές του κόσμου
και ξαποστάνουν
γονατίζουν κι ορκίζονται
” τιμή μας Δάσκαλε η τιμή του κόμματος” !

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία…απαράμιλλο το σθένος των Κομμουνιστών ανά την ιστορία!