• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ιστορικό της ίδρυσης της ΕΠΟΝ – του Νίκου Καραντηνού

Και ήρθε η μέρα για το καινούριο. Στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους, στο σπίτι ενός αγωνιστή είναι η σύναξη της ελληνικής νιότης για την ενότητα. Στο σπίτι αυτό στεριώθηκε η ενότητα μα ο πατέρας έπεσε στον αγώνα.

Από δύο μέρες πριν είχαν αρχίσει να μπαίνουν στο σπίτι οι πρώτοι αντιπρόσωποι. Αντάμωναν σε κάποιο δρόμο με τα δευτερόλεπτα. Στις 4.05 στην Μουστοξύδου ή στις 6.20 στην Λ. Κατσώνη κι ύστερα τραβούσαν κατά τους Αμπελόκηπους. Τα μάτια γιομάτα έγνοια ερευνούσαν κάθε τι.

Μια βροχή αδιάκοπη έπεφτε όλο το απόγευμα. Και τη συνέχισε όλη τη νύχτα. Αργά με το σκοτάδι μπήκαν οι τελευταίοι αντιπρόσωποι. Την ίδια ώρα η Αθήνα από χίλιες μεριές εξοτμούσε για βάψιμο στους τοίχους. Είχε να γράψει κάτι μεγάλο . Αύριο στις 23 Φλεβάρη είναι η επέτειος του Κόκκινου Στρατού. Κι η Αθήνα όσο κι αν την πλάκωνε η μπότα απόψε τη νύχτα θα σστείλει το μήνυμά της στο μαχητή του Ανατολικού μετώπου. Και θα φτάσει εκεί πάνω και θάναι το αδελφικό μήνυμα στους στρατιώτες του αντιφασιστικού αγώνα.

Την άλλη μέρα, 23 του Φλεβάρη 9 το πρωί άρχισε η σύσκεψη. Λιγο νωρίτερα είχαν έλθει οι φίλοι της Νεολαίας και μαζί τους κι η αλησμόνητη Ηλέκτρα, αντιπρόσωπος της Λεύτερης Νέας. Οι αντιπρόσωποι εκπροσωπούν 10 οργανώσεις της Νεολαίας.

1) Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος (ΟΚΝΕ), 2) Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία, 3) Λεύτερη Νέα, 4) Φιλική Εταιρεία Νέων, 5) Ενιαία Εργατοϋπαλληλική, 6) Ενιαία Μαθητική, 7) Ένωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης, 8) Θεσσαλικός Ιερός Λόχος, 9) Αγροτική Νεολαία, 10) Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδος

Ο σύντροφος Στ Γιαννακόπουλος είναι ο εισηγητής αυτής της σύσκεψης που θέμα της είναι: «πρόταση του ΕΑΜΝ για την πραγματοποίηση Εθνικής Ενότητας με τη συγκρότηση Ενιαίας Οργάνωσης της Ελληνικής Νεολαίας».

Ποτέ σύγκεψη δεν είχε τόση θέρμη και τόση συγκίνηση.

Στα μάτια χαράζει αγνά και ακαθόριστα αυτό το καινούριο. Τι θάναι και τι θα φέρει; Θα ξανοίξει ένα κομμάτι γαλάζιο ουρανό, θα φυσήξει δυνατά σ’ όλη την Ελλάδα και θα προβάλλει παντού.

Με το σούρουπο η ιδρυτική σύσκεψη είχε τελειώσει. Σ’ ένα δωμάτιο του ίδιου σπιτιού είχε συνέλεθει κι η Ολομέλεια του Κ.Σ. της ΕΠΟΝ. Οι αντιπρόσωποι δυο δυο γλιστρούσαν απ’ το σπίτι στην πλατεία.

Η βροχή πούχε αρχίσει από το χτεσινό απόγιομα απόψε σταμάτησε. Κατ΄ατη δύση ο ήλιος είχε μια καλοκαιριάτικη φωτεινάδα. Ετούτο το βράδυ ο φοιτητής αντάμωσε τους πρώτους επονίτες στη Νεάπολη και τους είπε γι’ αυτό το καινούριο ξεκίνημα για την ΕΠΟΝ. Μέσα στο εργοστάσιο, πάνω στον αργαλειό ακούστηκαν ψυθιριστά οι πρώτες λέξεις για την ΕΠΟΝ.

Και την άλλη νύχτα καθώς έπεφτε το σκοτάδι και ο θάνατος τόξευε τις ελεύθερες ψυχές απ’ τη κάθε γωνιά γράφτηκαν τότε τα πρώτα πράσινα συνθήματα, γράφτηκαν δίπλα στα κόκκινα. Ένας φοιτητής σκαρφάλωσε στην πλάτη του άλλου. Κάποιος στεκόταν στο τρίστρατο. Το πρωί οι πατριώτες διάβασαν: «Όλοι στην ΕΠΟΝ». «Όλοι στην Ενιαία Οργάνωση της Νεολαίας».

Δίπλα στην κόκκινη επιγραφή, εκεί στη, εκεί σητν ανηφοριά της οδού Καλλιδρομίου, που μιλούσε για το χαμό του πρώτου φοιτητή, του Μήτσου Κωνσταντινίδη, γράφτηκαν οι πρώτες λέξεις για την ΕΠΟΝ.

Δέκα ημέρες είχαν περάσει από τις 23 Φλεβάρη. Ένα μαρτιάτικο πρωινό νιφάδες στόλιζαν τα ξαναμένα πρόσωπα που πλημμύριζαν με τα πλακάτ τους τους δρόμους της Αθήνας. Από χιλιάδες στόματα ακούστηκε η φωνή ΕΠΟΝ ΕΠΟΝ. «Κάτω η επιστράτευση». Στα πεζοδρόμια οι κόκκινες σταλίδες των επονιτών είναι η πρώτη σπονδή. Μια σπονδή για τη λευτεριά τη χιλιάκριβη που την καρτερούμε πάντα. Στις 5 Μάρτη, σ’ αυτή την πανεθνική εκδήλωση τα νιάτα της ΕΠΟΝ δίπλα στο λαό ξεκινούν για τους κατοπινούς μεγάλους αγώνες.

Εκείνες τις ημέρες έφυγε για το βουνό κι ο Σταμάτης. Τα νιάτα της Ελλάδας έπρεπε να πάρουν τα όπλα στο πλευρό του ΕΛΑΣ. Ένας ξεκίνησε από την Αθήνα. Δεκαέξι ξεκίνησαν από τη Ρούμελη. Στις 13 τ’ Απρίλη απ’ την κολοκυθιά, απ’ αυτό το μικρό χωριουδάκι ξεκινου΄σε η πρώτη επονίτικη ανταρτομάδα. Άναβαν πυρκαγιές τα πρώτα τραγούδια. Ήταν ένας ήλιος η ΕΠΟΝ που πρόβαινε απ‘ την καταχνιά της Κατοχής. Ξάνοιγε ένα κομμάτι γαλάζιο ουρανό. Έφερνε μια άνοιξη μ’ ένα πλούσιο ροδασμό για τον σκλαβωμένο μας τόπο.

Ένα μεγάλο σχολείο άνοιξε τις πόρτες του διάπλατα στις 23 του Φλεβάρη του 1943. Μια γενιά ολόκληρη κάθισε στα θρανία του. Αυτή η καινούρια γενιά προχωρεί σίγουρα κι αποφασιστικά. Και θα φέρει στη γωνιά αυτή της Ευρώπης την άνοιξη, θα θεμελιώσει τη Δημοκρατία.

Το κείμενο του Νίκου Καραντηνού όπως εκφωνήθηκε στις 23/2/1950 από το ραδιοφωνικό σταθμό Βουκουρεστίου – Είχε πρωτοδημοσιευτεί στις 23 Φλεβάρη 1946 στη Νέα Γενιά, το περιοδικό της ΕΠΟΝ – Πηγή: ΑΣΚΙ