• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Και δεν μένει παρά να βυζάξει το παιδί ελπίδα… (Όπως αποτύπωσε ο φακός του Γ. Μπεχράκη τον πατέρα πρόσφυγα)

Αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει / Όχι μ’ έναν πάταγο αλλά με έναν λυγμό (Τ. Έλιοτ)

«Πάλι τα ίδια και τα ίδια θα μου πεις, φίλε» (Γ. Σεφέρης)

Και δεν μένει παρά να βυζάξει το παιδί ελπίδα, γιατί αν σώσουμε το παιδί υπάρχει ελπίδα

Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν: «Μετανάστες».
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο,
δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε
και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε. (Μπ. Μπρεχτ)

Κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά

Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου… (Τ. Λειβαδίτης)