Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

ΚΚΕ: Οι λαοί δεν έχουν κανένα λόγο να γιορτάσουν τα 10 χρόνια από τη Συνθήκη της Λισαβόνας

✔️  Σε ανακοίνωση για την επέτειο των 10 χρόνων από τη Συνθήκη της Λισαβόνας και του «Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων» της ΕΕ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Την ώρα που η ΕΕ “γιορτάζει” τη συμπλήρωση των 10 χρόνων από τη Συνθήκη της Λισαβόνας και του “Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων” της ΕΕ, οι λαοί όχι μόνο δεν έχουν κανένα λόγο να γιορτάσουν, αλλά μπορούν να βγάλουν πολύτιμα συμπεράσματα για τον αντιλαϊκό ευρωμονόδρομο, που έχει οικοδομηθεί σε βάρος τους. Οι συζητήσεις για τα 10χρονα των αντιδραστικών αυτών συνθηκών δεν στοχεύουν στο παρελθόν, αλλά βασικά σε ένα ακόμα πιο αντιδραστικό μέλλον που σχεδιάζουν ενάντια στους λαούς.

Η 10χρονη πείρα των λαών δικαιώνει απόλυτα τις προβλέψεις και την τεκμηριωμένη κριτική του ΚΚΕ, που επισήμανε έγκαιρα ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας θα ενίσχυε ακόμη περισσότερο τον αντιλαϊκό και αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ εναντίον τους. Η Κοινή Πολιτική Άμυνας, η ενισχυμένη στρατιωτική συνεργασία (PESCO), τα νέα ταμεία χρηματοδότησης επεμβάσεων δυνάμωσαν τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και την επιθετικότητα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, στη σφοδρή αντιπαράθεσή τους με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και δυνάμεις. Το αποδεικνύουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ, όλα αυτά τα χρόνια, για τα συμφέροντα των ευρωενωσιακών ομίλων στη Συρία, στη Λιβύη, στην Ουκρανία, στο Μάλι, στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και Β. Αφρικής.

Η πολιτική της ΕΕ και οι οικονομικές στρατιωτικές σχέσεις της με την Τουρκία ενισχύουν την τουρκική επιθετικότητα, όπως εκφράζεται με την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται για τους λαούς στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο, με τις συνεχείς παραβιάσεις και προκλήσεις στο Αιγαίο, την καταπάτηση της κυπριακής ΑΟΖ και τη διατήρηση της κατοχής στην Κύπρο.

Παράλληλα, η Συνθήκη της Λισαβόνας εξόπλισε την ΕΕ και τις κυβερνήσεις με νέα πιο βάρβαρα μέσα και μηχανισμούς προώθησης της αντιλαϊκής πολιτικής:

  • Έλεγχος των κρατικών προϋπολογισμών, ευρωεξάμηνο και μνημόνια διαρκείας, “πρόγραμμα στήριξης μεταρρυθμίσεων”, ενισχυμένη εποπτεία και υποχρεωτικοί “κόφτες” κοινωνικών δαπανών για το τσάκισμα μισθών και συντάξεων.
  • Γιγάντωσε τους υπάρχοντες και δημιούργησε και νέους μηχανισμούς καταστολής (Ευρωαστυνομία, Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, Ευρωεισαγγελία κλπ.), έκανε ασφυκτικότερο τον περιορισμό των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων με πολλαπλασιασμό οργανισμών και εργαλείων ηλεκτρονικού φακελώματος, με ενίσχυση του αντικομμουνισμού, των διώξεων σε βάρος κομμουνιστικών κομμάτων.
  • Μετέτρεψε τη Μεσόγειο σε υγρό τάφο χιλιάδων κατατρεγμένων προσφύγων και μεταναστών και τα κράτη-μέλη της, ιδίως την Ελλάδα, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και μαζικού εγκλωβισμού τους σε απάνθρωπες συνθήκες.

Τα μόνα δικαιώματα που πραγματικά κατοχυρώνει ο λεγόμενος Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, ο οποίος συνόδευσε τη Συνθήκη της Λισαβόνας, είναι η “ιερή” και “απαραβίαστηιδιοκτησία των καπιταλιστών και η ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου. Αποκορύφωμά του είναι η αναγνώριση και κατοχύρωση της ανταπεργίας (λοκ άουτ) των εργοδοτών για το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας, το οποίο βρίσκεται στο στόχαστρο και των ελληνικών κυβερνήσεων, σήμερα της ΝΔ, χθες του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της, ΕΕ και κυβερνήσεις κατεδαφίζουν τα εργασιακά δικαιώματα, τη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση και Πρόνοια, κάθε κοινωνικό δικαίωμα, όπως η δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση και Υγεία. Βασικά κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες (Ενέργεια, Μεταφορές, Επικοινωνίες) μετατρέπονται σε πανάκριβο εμπόρευμα και παραδίδονται στα μονοπώλια.

Οι “ευρωσυνθήκες” δεν είναι παρά δεσμά με τα οποία ΕΕ και κυβερνήσεις αλυσοδένουν τους εργαζόμενους στο άρμα των συμφερόντων του κεφαλαίου. Η εντεινόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης που καταγράφεται σε κάθε ευκαιρία απέναντι στην ΕΕ μπορεί να δυναμώσει, να βαθύνει, να στοχεύσει στον ίδιο το χαρακτήρα της ως ένωσης του κεφαλαίου που δεν μπορεί να βελτιωθεί, να γίνει φιλολαϊκή.

Οι λαοί, όταν το αποφασίσουν, έχουν την δύναμη να απελευθερωθούν από την τυραννία των μονοπωλίων, με αποδέσμευση από τις συμμαχίες, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, παίρνοντας την εξουσία και την οικονομία στα δικά τους χέρια, οικοδομώντας μία άλλη Ευρώπη, της ειρήνης, της φιλίας, της αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας των λαών, την Ευρώπη της λαϊκής προκοπής και ευημερίας, του σοσιαλισμού».