Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Κοσμάς Πολίτης

Στις 16 Μαρ­τί­ου 1888 γεν­νιέ­ται στην Αθή­να ο λογο­τέ­χνης Κοσμάς Πολί­της, όπως ήταν το ψευ­δώ­νυ­μο που διά­λε­ξε ο Παρα­σκευάς Ταβε­λού­δης για να υπο­γρά­φει τα βιβλία του και «για να σώσει την υπό­λη­ψή του», όπως έλε­γε χαριτολογώντας.

Εγκα­τα­στά­θη­κε με την οικο­γέ­νειά του στη Σμύρ­νη το 1890, μετά από την οικο­νο­μι­κή κατα­στρο­φή του πατέ­ρα του. Στη Σμύρ­νη φοί­τη­σε σε σχο­λείο, σπού­δα­σε και στη συνέ­χεια άρχι­σε να εργά­ζε­ται σε τρά­πε­ζα αφού πρώ­τα παντρεύ­τη­κε και απέ­κτη­σε μία κόρη. Το Σεπτέμ­βρη του 1922 έφυ­γε με την οικο­γέ­νειά του για τη Μασ­σα­λία και το Παρί­σι, όπου εργά­στη­κε στο παράρ­τη­μα της Τρά­πε­ζας και το 1923 έφυ­γε για την Αγγλία. Εργά­στη­κε στο υπο­κα­τά­στη­μα της Ιονι­κής Τρά­πε­ζας του Λον­δί­νου και το 1924 επέ­στρε­ψε στην Ελλά­δα ως υπο­διευ­θυ­ντής στο υπο­κα­τά­στη­μα της Ιονι­κής Τρά­πε­ζας στην Αθήνα.

Εμφα­νί­στη­κε στα Γράμ­μα­τα σε ηλι­κία 42 ετών με το μυθι­στό­ρη­μα «Λεμο­νο­δά­σος». Παντε­λώς άγνω­στος μέχρι εκεί­νη τη στιγ­μή στους λογο­τε­χνι­κούς κύκλους (το 1978 μετα­φέρ­θη­κε στην τηλε­ο­πτιο­κή οθό­νη από την Τόνια Μαρ­κε­τά­κη). Το 1938 τιμή­θη­κε με το Κρα­τι­κό Βρα­βείο Μυθι­στο­ρή­μα­τος για την «Eroica» (έγι­νε κινη­μα­το­γρα­φι­κή ται­νία το 1960 από τον Μιχά­λη Κακογιάννη)

Έγι­νε μέλος του ΚΚΕ το 1944, είναι ήδη 56 χρό­νων και χωρίς προη­γού­με­νη συμ­με­το­χή σε κοι­νω­νι­κούς και πολι­τι­κούς αγώνες.ενώ υπήρ­ξε επί­σης ιδρυ­τι­κό μέλος της ΕΔΑ και υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής της το 1951. Το 1960 τιμή­θη­κε με το κρα­τι­κό βρα­βείο διη­γή­μα­τος για την «Κορο­μη­λιά», το 1961 έγι­νε επί­τι­μο μέλος της Εται­ρεί­ας Ελλή­νων Λογο­τε­χνών (είχε προη­γη­θεί άρνη­ση της Εθνι­κής Εται­ρεί­ας Ελλή­νων Λογο­τε­χνών να τον δεχτεί, καθώς αρνή­θη­κε να υπο­γρά­ψει δήλω­ση μετα­νοί­ας για τις ιδέ­ες του), ενώ το 1964 πήρε το Α΄ Κρα­τι­κό Βρα­βείο Μυθι­στο­ρή­μα­τος για το μυθι­στό­ρη­μα «Στου Χατζη­φρά­γκου», πρω­τα­γω­νί­στρια η Σμύρ­νη όπου μεγάλωσε.

Την περί­ο­δο της Χού­ντας συνε­λή­φθη, αλλά τελι­κά αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος. «Έφυ­γε» στις 23 Φεβρουα­ρί­ου 1974.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο