Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Κούβα: το ουσιαστικό τοπίο της μάνας και της μητρότητας ως ριζωμένη επαναστατική οντότητα

Δεν θα υπήρ­χε πραγ­μα­τι­κή, απτή ζωή χωρίς αυτή τη μήτρα που πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται, αλλά και χωρίς τα χέρια που σκλη­ρά καλύ­πτουν, τρέ­φουν, στη­ρί­ζουν και μας κρα­τούν μακριά από κινδύνους.

\\ granma.cu

Ακό­μη και την ημέ­ρα που η φρο­ντί­δα θα κατα­νε­μη­θεί δίκαια μετα­ξύ γυναι­κών και ανδρών, θα υπάρ­χουν ακό­μα πολ­λά _ποιητικά και ουσια­στι­κά για εκεί­νες που μπο­ρούν να πουν: “Είσαι η σάρ­κα μου, το αίμα μου, και από αυτά τα κόκα­λα έρχε­σαι” — ή “Εγώ σε αγα­πώ σαν να ήταν «έτσι»” – και περ­πα­τούν μέσα στο λαό μας, ενώ ανα­πνέ­ουν, με κοι­νή καρ­διά, τικ-τακ του μελ­λο­ντι­κού τους γιου ή της κόρες.

Οι μητέ­ρες δεν έχουν ηλι­κία. Ποτέ δεν φαί­νο­νται νέες ή ηλι­κιω­μέ­νες στα μάτια όσων αυτές έχουν μεγα­λώ­σει. Απο­τε­λούν, από την άλλη, μια προ­στα­τευ­τι­κή, ριζω­μέ­νη οντό­τη­τα, που παρα­πέ­μπει στην κατα­γω­γή και την τρυ­φε­ρό­τη­τα και με την οποία μπο­ρεί κανείς να δεί­χνει πάντα ό,τι δια­τη­ρεί­ται από την παι­δι­κή ηλικία.

Δεν υπάρ­χει ανύ­πα­ντρη μητέ­ρα: όλες οι δια­φο­ρε­τι­κές γυναί­κες, με τις ιστο­ρί­ες της ζωής, τις πεποι­θή­σεις και τις αξί­ες τους, δημιουρ­γούν το τοπίο της μητρό­τη­τάς τους, μαθαί­νο­ντας σχε­δόν πάντα όσο το άτο­μο που βοη­θούν να μεγα­λώ­σει, και επί­σης κάνο­ντας λάθη, όπως συμ­βαί­νει σε κάθε ανθρώ­πι­νη δουλειά.
Η μητρό­τη­τα εργά­ζε­ται, και το κάνει, ενώ δρα­πε­τεύ­ει από την απο­γο­ή­τευ­ση και την κατά­χρη­σή της _γιατί περισ­σό­τε­ρο από βιο­λο­γι­κό γεγο­νός, είναι και μια συνε­χής πρα­κτι­κή στορ­γής. Η μητρό­τη­τα χτί­ζει το έθνος, σε όλο του το πλά­τος, τη σοσια­λι­στι­κή μας πατρί­δα. Ως ον που γεν­νά και δίνει τον εαυ­τό της, η μητέ­ρα θα είναι πάντα μια βαθιά εσω­τε­ρι­κή μετα­φο­ρά της Πατρί­δας μας και της εμβέ­λειάς της στην ψυχή όσων γεν­νιού­νται εκεί ή την επι­λέ­γουν για να ζήσουν.

Ευλο­γη­μέ­νη είναι η χώρα που μπο­ρεί να καυ­χη­θεί ότι έχει την ίδια δύνα­μη και πεί­σμα με το οποίο μια γυναί­κα επι­μέ­νει και αντι­στέ­κε­ται για τους απο­γό­νους της. Της κάθαρ­σης αυτής της στορ­γής. Της ικα­νό­τη­τας προ­στα­σί­ας και εγκα­τά­στα­σης στο συναί­σθη­μα, μέσα από νήμα­τα τόσο αόρα­τα όσο και δυνατά.

12 Μαΐ­ου: Γιορ­τή της Μητέ­ρας _Η προ­στα­σία της μητρό­τη­τας εξα­σφα­λι­σμέ­νη μόνο στο σοσια­λι­σμό ‑Φωτο

🇨🇺  Η γυναίκα χειραφετείται και χειραφετεί

Η θέση της γυναί­κας στην Κού­βα είναι “άξια υπο­γράμ­μι­σης” μόνο και μόνο για­τί υπεν­θυ­μί­ζει όσα, όχι απλά “αξί­ζουν”, αλλά και “ανή­κουν” σ’ αυτήν

Cuando avanza la Mujer, avanza la Revolucion…” _
Οταν προ­χω­ρά η γυναί­κα, προ­χω­ρά η Επα­νά­στα­ση”.

Τα συν­θή­μα­τα στους τοί­χους της Κού­βας δεν είναι λογο­παί­γνια, ούτε εφε­τζί­δι­κες φράσεις.

Το διά­στη­μα (σσ. 2004) που οι μπρι­γα­δί­στες της ΚΝΕ παρέ­μει­ναν στην Κού­βα, είχαν την ευκαι­ρία να βρε­θούν αρκε­τές φορές με μέλη της Ομο­σπον­δί­ας Γυναι­κών Κού­βας. Πρό­κει­ται για μία από τις πιο μαζι­κές Οργα­νώ­σεις της χώρας (δεν είναι τυχαίο πως μετά από τις Επι­τρο­πές Υπε­ρά­σπι­σης της Επα­νά­στα­σης _ CDR Comités de Defensa de la Revolución, η Ο.Γ.Κούβας είναι ο πιο γνω­στός μαζι­κός φορέ­ας του νησιού της επα­νά­στα­σης, που δύσκο­λα δε θα ανα­φέ­ρει ένας Κου­βα­νός ή μια Κου­βα­νή σε μια κου­βέ­ντα για την καθη­με­ρι­νό­τη­τά τους, την οργά­νω­ση της ζωής στις γει­το­νιές η οποία — όπως εκτι­μούν τα στε­λέ­χη της — συσπει­ρώ­νει το 83% των γυναι­κών της χώρας, ηλι­κί­ας 14 χρό­νων και πάνω, απα­ριθ­μώ­ντας 4 εκα­τομ­μύ­ρια μέλη και 73.000 συλ­λό­γους σε όλη την επι­κρά­τεια της χώρας.

Σε συνά­ντη­ση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην πανε­πι­στη­μιού­πο­λη, όπου δού­λευαν οι μπρι­γα­δί­στες, αντι­πρό­σω­ποι της Ομο­σπον­δί­ας εξή­γη­σαν ότι βασι­κή προ­τε­ραιό­τη­τά της απο­τε­λεί η στή­ρι­ξη της Επα­νά­στα­σης. Η μάχη για την ισο­τι­μία των δύο φύλων. Η ανά­δει­ξη των δημο­κρα­τι­κών σχέ­σε­ων μέσα στην οικο­γέ­νεια. Η συμ­βο­λή στην αγω­νι­στι­κή δια­παι­δα­γώ­γη­ση των γυναι­κών, για την υπε­ρά­σπι­ση της Επα­νά­στα­σης, την πρω­το­πό­ρα συμ­με­το­χή στην εργα­σία. Ετσι που οι πρω­το­πό­ρες να εντα­χτούν στο Κόμ­μα. Η διαρ­κής παρου­σία της Ομο­σπον­δί­ας, μέσα από τα κατά τόπους παραρ­τή­μα­τα, στο πλευ­ρό κάθε Κου­βα­νής, προ­κει­μέ­νου να προ­σφέ­ρει την απα­ραί­τη­τη στή­ρι­ξη και καθο­δή­γη­ση σε κάθε γυναί­κα, σχε­τι­κά με όποιο πρό­βλη­μα ανα­κύ­πτει (υγεί­ας, οικο­γε­νεια­κό, κοι­νω­νι­κό κτλ.).

Οι τοπι­κές επι­τρο­πές, διά­σπαρ­τες ανά δεκά­δες στις πόλεις και τα χωριά, είναι τα «ζωντα­νά κύτ­τα­ρα» της Ομο­σπον­δί­ας. Η φωνή κι ο νους της ΟΓΚ εκεί όπου η Κου­βα­νή εργά­ζε­ται, σπου­δά­ζει, μένει, απο­τε­λώ­ντας σημείο ανα­φο­ράς της γυναι­κεί­ας ενερ­γο­ποί­η­σης και του γυναι­κεί­ου ενδια­φέ­ρο­ντος σε όλα τα επί­πε­δα: Πολι­τι­κό, πολι­τι­στι­κό, κοι­νω­νι­κό. Η Επι­τρο­πή «Μαριάν­να Γκρα­χά­λε» (την οποία επι­σκέ­φτη­κε η μπρι­γά­δα σε γει­το­νιά της πόλης του Ματάν­σας) έχει 322 μέλη. Το 25,8% είναι μέλη του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος Κού­βας ή της Ένω­σης Νέων Κομ­μου­νι­στών. Το 51% των μελών είναι εργα­ζό­με­νες, το 21% έχουν συντα­ξιο­δο­τη­θεί, το 5% σπου­δά­ζουν, το 23% ασχο­λού­νται μόνο με τα οικιακά.

Πιο συγκε­κρι­μέ­να, οι επι­τρο­πές και οι σύλ­λο­γοι των γυναι­κών συμ­βάλ­λουν στη δου­λιά των σχο­λεί­ων, των παι­δι­κών σταθ­μών, ανα­λαμ­βά­νουν την υλο­ποί­η­ση σχε­τι­κών προ­γραμ­μά­των. Όπως για παρά­δειγ­μα το πρό­γραμ­μα «educa tu hιjo» («δίδα­ξε το παι­δί σου»), στο οποίο μέλη της Ομο­σπον­δί­ας — με ανά­λο­γη βοή­θεια — ανα­λαμ­βά­νουν την εκπαι­δευ­τι­κή στή­ρι­ξη των παι­διών, συμπλη­ρώ­νο­ντας αλλά και ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη δου­λιά που ήδη γίνε­ται στο σχο­λείο. Τα μέλη της Ο.Γ.Κούβας συνερ­γά­ζο­νται στε­νά με τον οικο­γε­νεια­κό για­τρό και τα νοσο­κο­μεία της κάθε περιο­χής για την καλύ­τε­ρη δυνα­τή οργά­νω­ση και παρο­χή των υπη­ρε­σιών υγεί­ας: Βοη­θούν το ιατρι­κό προ­σω­πι­κό στη φρο­ντί­δα των εγκύ­ων, των ηλι­κιω­μέ­νων. Στε­νή ακό­μα είναι η συνερ­γα­σία της Ο.Γ.Κούβας με τις τοπι­κές Επι­τρο­πές Υπε­ρά­σπι­σης της Επα­νά­στα­σης, σε πολι­τι­στι­κό και κοι­νω­νι­κό επί­πε­δο (π.χ. διορ­γά­νω­ση καλ­λι­τε­χνι­κών δρα­στη­ριο­τή­των για τα παι­διά, με στό­χο τη δημιουρ­γι­κή πνευ­μα­τι­κή τους ανάπτυξη).

«Είναι πολύ σημα­ντι­κό το να δου­λεύ­ου­με στη συνεί­δη­ση, στην ψυχο­λο­γία της κάθε γυναί­κας», σημειώ­νουν τα στε­λέ­χη της ΟΓΚ. Γι’ αυτό ακρι­βώς το λόγο, με ευθύ­νη των τοπι­κών συλ­λό­γων της ΟΓΚ δρο­μο­λο­γού­νται συχνά προ­γράμ­μα­τα επι­μόρ­φω­σης ακό­μα και της γυναί­κας που δεν εργά­ζε­ται, προ­γράμ­μα­τα «κατα­πο­λέ­μη­σης του σεξι­σμού», κ.ά.

🇨🇺 Πρωταρχικής σημασίας 
η ένταξη στην παραγωγική διαδικασία

«Η ΟΓΚ ενσω­μα­τώ­νει στη δρά­ση της το ζήτη­μα της γυναι­κεί­ας εργα­σί­ας. Κάθε φορά που μια γυναί­κα ψάχνει για δου­λιά, εμείς συμ­με­τέ­χου­με σ’ αυτή τη δια­δι­κα­σία», διευ­κρι­νί­ζει η συντρό­φισ­σα Ρ.Μ. Σ. Κορέα. Η έντα­ξη της γυναί­κας στην παρα­γω­γι­κή δια­δι­κα­σία έχει πρω­ταρ­χι­κή σημα­σία καθώς, μόνο μέσα από την εργα­σία η γυναί­κα μπο­ρεί να διεκ­δι­κή­σει αλη­θι­νή ισο­τι­μία. Δεν είναι τυχαίο, άλλω­στε, πως, όπως σημειώ­νουν τα στε­λέ­χη της Ο.Γ.Κούβας, «οι ελά­χι­στες γυναί­κες που αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­μα­τα βίας, είναι στην πλειο­ψη­φία τους γυναί­κες που δε δου­λεύ­ουν». Στη δρά­ση της Ομο­σπον­δί­ας συμ­με­τέ­χουν εθε­λο­ντι­κά ομά­δες συνερ­γα­σί­ες από δικη­γό­ρους, ψυχο­λό­γους, κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, πολ­λοί από τους οποί­ους περι­λαμ­βά­νο­νται στο στε­λε­χι­κό δυνα­μι­κό του υπουρ­γεί­ου Εργα­σί­ας της Κού­βας, όπως τονί­ζει η ΓΓ της Οργάνωσης.

Το ανώ­τε­ρο ηλι­κια­κό όριο συντα­ξιο­δό­τη­σης για κάθε εργα­ζό­με­νη είναι τα 55 χρό­νια, σε ειδι­κές περι­πτώ­σεις τα 50 _ενώ αν υπάρ­χει πρό­βλη­μα υγεί­ας, η εργα­ζό­με­νη συντα­ξιο­δο­τεί­ται ακό­μη νωρί­τε­ρα. «Αν μια γυναί­κα δεν μπο­ρεί να εργα­στεί λόγω κάποιας βιο­λο­γι­κής αδυ­να­μί­ας, τότε η Κοι­νω­νι­κή Ασφά­λι­ση εξα­σφα­λί­ζει γι’ αυτήν ένα ποσό που τη βοη­θά, ώστε να συντη­ρή­σει τον εαυ­τό της και τα παι­διά της. Δεν υπάρ­χουν μισθο­λο­γι­κές δια­φο­ρές ανά­με­σα στον άντρα και τη γυναί­κα. Η εργα­ζό­με­νη έχει όλες τις παρο­χές που έχει και ο εργα­ζό­με­νος, όπως π.χ. άδεια διακοπών.

🇨🇺 Ουσιαστική προστασία της μητρότητας

Ασφα­λής δεί­κτης για την πρό­ο­δο που σημειώ­νει η Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση στην κατο­χύ­ρω­ση της γυναι­κεί­ας ισο­τι­μί­ας απο­τε­λούν τα μέτρα στή­ρι­ξης της εργα­ζό­με­νης γυναί­κας. Και ακό­μα περισ­σό­τε­ρο τα μέτρα στή­ρι­ξης της εργα­ζό­με­νης μητέ­ρας. Άλλω­στε, σε μια κοι­νω­νία που οικο­δο­μεί σοσια­λι­σμό, η μητρό­τη­τα πρέ­πει να αξιο­λο­γεί­ται ως κοι­νω­νι­κό καθή­κον της γυναί­κας, η πολι­τεία καλεί­ται να μερι­μνά για τον αρμο­νι­κό συν­δυα­σμό της κοι­νω­νι­κά ωφέ­λι­μης εργα­σί­ας της γυναί­κας και της μητρότητας.
Η Γενι­κή Γραμ­μα­τέ­ας της οργά­νω­σης του Ματάν­σας και βου­λευ­τής στο Κου­βα­νι­κό Κοι­νο­βού­λιο, σημειώ­νει σχε­τι­κά στο «Ρ» πως, κάθε εργα­ζό­με­νη, η οποία περι­μέ­νει παι­δί, παίρ­νει υπο­χρε­ω­τι­κή άδεια από τη δου­λιά της του­λά­χι­στον 2,5 μήνες πριν τον τοκε­τό. Η άδεια τοκε­τού διαρ­κεί του­λά­χι­στον μέχρι να κλεί­σει το παι­δί της τους 4 μήνες. Αν επι­θυ­μεί η εργα­ζό­με­νη, μπο­ρεί να παρα­τα­θεί μέχρι να συμπλη­ρω­θεί ένα έτος από τον τοκε­τό, ενώ για το διά­στη­μα αυτό αμεί­βε­ται με το 70% του μισθού της. «Έτσι, το παι­δί μπο­ρεί να έχει τη μητέ­ρα του για έναν ολό­κλη­ρο χρό­νο στο σπί­τι, κι εκεί­νη μπο­ρεί να το θηλά­ζει κανο­νι­κά, κάθε μέρα». Ωστό­σο, υπάρ­χει η δυνα­τό­τη­τα, να κάνει χρή­ση της άδειας μετά τον τοκε­τό και ο πατέ­ρας, αν η αμοι­βή της μητέ­ρας είναι μεγαλύτερη.

«Στην Κού­βα, το να απο­κτή­σεις παι­δί δεν είναι πρό­βλη­μα για τη μητέ­ρα», επι­ση­μαί­νει η Ρ.Μ.Σ. Κορέα. Το δημό­σιο και δωρε­άν σύστη­μα Υγεί­ας, Πρό­νοιας και Παι­δεί­ας εξα­σφα­λί­ζει τις ανά­λο­γες υπη­ρε­σί­ες σε κάθε κου­βα­νι­κή οικο­γέ­νεια, ανε­ξαί­ρε­τα. «Η δωρε­άν Υγεία και η δωρε­άν Παι­δεία είναι θεμε­λιώ­δη ζητή­μα­τα για την ανά­πτυ­ξη του ανθρώ­που. Πώς μπο­ρεί να ζήσει κάποιος αν δεν έχει υγεία; Και πώς μπο­ρεί να θέλει να ζήσει κάποιος αν δεν έχει παι­δεία;», συμπλη­ρώ­νει το στέ­λε­χος της ΟΓΚ.

Κάθε οικο­γέ­νεια προ­μη­θεύ­ε­ται όλα τα απα­ραί­τη­τα για ένα βρέ­φος είδη, σε ειδι­κά κατα­στή­μα­τα όπου οι ντό­πιοι βρί­σκουν κάθε προ­ϊ­όν σε πολύ χαμη­λές τιμές. «Υπάρ­χει πάντα η συμ­βου­λή του “οικο­γε­νεια­κού για­τρού” (που υπάρ­χει σε κάθε γει­το­νιά)». Κάθε βρέ­φος βρί­σκε­ται υπό τη στε­νή και συστη­μα­τι­κή παρα­κο­λού­θη­σή του. «Ανε­ξάρ­τη­τα από το αν το παι­δί είναι άρρω­στο ή όχι, ο για­τρός το εξε­τά­ζει, το ζυγί­ζει, βοη­θά τη μητέ­ρα για τη φρο­ντί­δα του».

🇨🇺 Κουβανική Επανάσταση_ 
Φωτοδότης των λαϊκών αγώνων

Αν σε αρκε­τούς δημιουρ­γεί­ται η απο­ρία για το αν απο­τε­λούν «κατά­κτη­ση» και «άξιο υπο­γράμ­μι­σης» το ότι, η γυναί­κα της Κού­βας έχει άδεια τοκε­τού μετ’ απο­δο­χών, έχει στα­θε­ρή δου­λιά — όχι απλά με τα ίδια δικαιώ­μα­τα που έχει ο συνά­δελ­φός της, αλλά με όσα δικαιώ­μα­τα πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­ζο­νται σε κάθε εργα­ζό­με­νο, αρκεί μια μόνο ματιά στην «πραγ­μα­τι­κό­τη­τα» του καπι­τα­λι­στι­κού κόσμου: Στην Ευρώ­πη του 21ου αιώ­να και των ιλιγ­γιω­δών ρυθ­μών πλου­τι­σμού, οι ηγέ­τες της ΕΕ επι­φυ­λάσ­σουν για την εργα­ζό­με­νη την πρω­το­πο­ρία στη μερι­κή, προ­σω­ρι­νή και χωρίς — ουσια­στι­κά — κανέ­να κατο­χυ­ρω­μέ­νο δικαί­ω­μα «απα­σχό­λη­ση» (και όχι εργα­σία), προ­κει­μέ­νου να μπο­ρεί «να αντα­πο­κρί­νε­ται στον πολ­λα­πλό της ρόλο». Στην Ελλά­δα που… κατόρ­θω­σε να εντα­χθεί στην «ατμο­μη­χα­νή» των ευρω­λά­γνων, η νέα που ανα­κοι­νώ­νει το γάμο και την εγκυ­μο­σύ­νη της εισπράτ­τει την από­λυ­σή της, επει­δή η μητρό­τη­τα είναι πολυ­δά­πα­νη για τον εργοδότη.

Η θέση της γυναί­κας στην Κού­βα είναι «άξια υπο­γράμ­μι­σης» μόνο και μόνο για­τί υπεν­θυ­μί­ζει όσα, όχι απλά «αξί­ζουν», αλλά «ανή­κουν» στην κάθε εργα­ζό­με­νη, και κατ’ επέ­κτα­ση σε κάθε εργα­ζό­με­νο, ως απο­τέ­λε­σμα της δικής του δου­λιάς, είτε αυτό λέγε­ται «πρό­νοια», είτε «υγεία», είτε «μόρ­φω­ση». Είναι ένας ακό­μα λόγος που μετα­τρέ­πει την Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση σε φωτο­δό­τη της μάχης που δίνουν οι λαοί όλου του κόσμου ενά­ντια στους εκμε­ταλ­λευ­τές τους.

«Μακά­ρι όλες οι γυναί­κες του κόσμου να είχαν ό,τι έχουν οι γυναί­κες της Κού­βας», λένε οι Κου­βα­νές. Και το ίδιο λαχτα­ρά η γυναί­κα της εργα­τι­κής οικο­γέ­νειας σε κάθε γωνιά του πλα­νή­τη. «45 χρό­νια τα έχου­με και δεν πρό­κει­ται να τα χάσου­με, ακό­μα κι αν χρεια­στεί να χάσου­με τη ζωή μας», επι­μέ­νουν οι Κου­βα­νές για όσα έχουν πετύ­χει μέσα από την Επανάσταση.

Κι είναι ακό­μα οι στί­χοι του τρα­γου­διού που γυναί­κες και άντρες ψιθύ­ρι­ζαν σ’ εκεί­νη τη γιορ­τή για τη συμπλή­ρω­ση 44 χρό­νων από την ίδρυ­ση της Ο.Γ.Κούβας: «Nuestra position, la mantendremos.… Nuestra position la mantendremos…» _Τη θέση μας τη δια­τη­ρού­με… Τη θέση μας τη δια­τη­ρού­με… Θυμί­ζου­με πως από το 2015 η Κού­βα έγι­νε η πρώ­τη χώρα στον κόσμο που εξά­λει­ψε την μετά­δο­ση του ιού HIV _AIDS και σύφι­λης από τη μητέ­ρα στο παιδί.

Με πλη­ρο­φο­ρί­ες από Ριζοσπάστη

Ακολουθήστε το Ατέχνως σε
Google News, Facebook _ Twitter

 

 

 

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο