Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Κυβέρνηση Μακρόν: Το πραγματικό πρόσωπο της δικτατορίας του κεφαλαίου

Η κατάθεση και η υπερψήφιση στη γαλλική Βουλή του νομοσχεδίου για την «καθολική ασφάλεια», υπό τον προκλητικό τίτλο «Ενισχύοντας τις δημοκρατικές αρχές», πυροδότησε μαζικές αντιδράσεις και διαδηλώσεις στη Γαλλία, και μάλιστα σε συνθήκες lockdown.
Μια ματιά σε βασικές προβλέψεις του νομοσχεδίου αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την πραγματική στόχευση:
Την ένταση της καταστολής, αφενός μέσα από την ενίσχυση της κρατικής κατασταλτικής λειτουργίας και αφετέρου μέσω της περιστολής ελευθεριών και δικαιωμάτων, της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης.

manifestation securite globale paris

«Κύριε Πρόεδρε,
δεν σας υπερψηφίσαμε για κάτι τέτοιο»!

33 προσωπικότητες που ψήφισαν Εμμανουήλ Μακρόν το 2017 του ζήτησαν, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου, να αποσύρει τα νομοσχέδια «sécurité globale» & «séparatismes» [ΣΣ |> «καθολική ασφάλεια» και «αυτονομισμοί»], με το αιτιολογικό ότι «μειώνουν την ελευθερία της πληροφόρησης γνώμης και εμπιστοσύνης, μόρφωσης, συνάθροισης, διαμαρτυρίας και (μαζικής) κινητοποίησης»

Αυτή η έκκληση που δημοσίευσε η Mediapart υπογράφεται από τον σκηνοθέτη Costa-Gavras, το θεατρικό συγγραφέα Ariane Mnouchkine, τον πολιτικό επιστήμονα Olivier Roy τον βουλευτή και μαθηματικό Cédric Villani τον (πρώην) ποδοσφαιριστή Lilian Thuram, πρόεδρου της Fondation Education contre le racism -κινήματος κατά του ρατσισμού

Αναφέρουν επίσης:
(σε) «ένα αυταρχικό κράτος, όπου το κράτος δικαίου γίνεται αστυνομοκρατία»

«με το πρόσχημα μιας παραπλανητικής ασφάλειας ενόψει παγκόσμιων προκλήσεων, η κυβέρνηση και η πλειοψηφία που ενεργεί για λογαριασμό σας περιορίζουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες μας».
«Επιτρέποντας αυτήν την επίθεση στις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας οδηγούμαστε σ’ αυτό που η νεοφασιστική ακροδεξιά ονειρεύεται: ένα αυταρχικό κράτος, όπου το κράτος δικαίου γίνεται αστυνομικό κράτος, ποινικοποιεί τις κινητοποιήσεις της κοινωνίας και τις λαϊκές διεκδικήσεις»

Το υπό συζήτηση Ν|Σ, σκοπεύει να τιμωρήσει μέχρι και την «κακόβουλη διάδοση φωτογραφιών αστυνομικών κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων».
Αρκετές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκαν –από το Σάββατο 21-Νοε και στη συνέχεια, σ΄όλη τη Γαλλία ενώ τα ΜΜΕ επικεντρώνονται στην αυστηρή κριτική δημοσιογράφων (ειδικά του άρθρου 24 –βλ. παρακάτω), που βλέπουν τον ορατό κίνδυνο παρακώλυσης της ενημέρωσης και των λαϊκών ελευθεριών.loi de securite globale

«Καθολική ασφάλεια εν λευκώ –λευκή βίβλος»
δημοτική αστυνομία,
ιδιωτική αστυνομία, νομιμοποίηση των drones
και της μαζικής παρακολούθησης –τέλος καλό όλα καλά,
ώρα να συνεχίσουμε το σχέδιο με τα υπόλοιπα!

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια προηγούμενων αντιδραστικών νόμων της κυβέρνησης (π.χ. για διατήρηση κάποιων «ειδικών εξουσιών» σε μη έκτακτες συνθήκες, όπως η δυνατότητα πραγματοποίησης προληπτικών ελέγχων σε διαμερίσματα, ο περιορισμός της ελευθερίας κίνησης ατόμων που θεωρούνταν γενικά ύποπτα κ.ο.κ.) σε συνθήκες που παρατείνεται συνεχώς, με αφορμή την πανδημία, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία, με τους περιορισμούς που αυτή συνεπάγεται (εξαιρετικές αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απαγόρευση συγκεντρώσεων κ.λπ.).

plus de 1000 personnes se sont rassemblees jeudi soir

Είναι χαρακτηριστικό ότι το άρθρο 21 του νομοσχεδίου εξουσιοδοτεί αστυνομία και πολιτοφυλακή να βιντεοσκοπούν με «κινητές κάμερες», να έχουν πρόσβαση στις εικόνες που καταγράφουν και να τις μεταδίδουν σε πραγματικό χρόνο στους ανωτέρους τους.
Μέχρι πρότινος ίσχυε ότι οι αστυνομικοί που φέρουν πάνω τους κάμερα δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στο υλικό το οποίο καταγράφεται.
Το άρθρο 22 αναφέρεται στις κάμερες οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε ελικόπτερα και drones για την παρακολούθηση δημόσιων χώρων, με στόχο «τη διασφάλιση της ασφαλούς διεξαγωγής συγκεντρώσεων σε δημόσιους χώρους ή σε χώρους ανοιχτούς στο κοινό, όταν είναι επίφοβες για σοβαρή διατάραξη της δημόσιας τάξης, την υποστήριξη του αρμόδιου προσωπικού για τη διατήρηση ή αποκατάσταση της δημόσιας τάξης, την πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών, τη διαπίστωση αδικημάτων και τη δίωξη των δραστών μέσω της συλλογής αποδεικτικών στοιχείων κ.λπ.».
Σύμφωνα με το άρθρο 23, σε περίπτωση που κάποιο άτομο έχει καταδικαστεί, στερείται το δικαίωμα να επωφεληθεί από την προβλεπόμενη μείωση της ποινής, εάν η πράξη στρεφόταν κατά δημόσιου προσώπου ή κατασταλτικού οργάνου.

nombreuses manifestations

Το πιο προκλητικό και αποκαλυπτικό είναι το άρθρο 24.
Σύμφωνα με αυτό περιορίζεται η μετάδοση εικόνων αστυνομικών εν ώρα υπηρεσίας και προβλέπονται φυλάκιση ή / και πρόστιμα 45.000 ευρώ για όποιον διανείμει «την εικόνα του προσώπου ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ταυτοποίησης» αστυνομικών εν ώρα υπηρεσίας, με το επιχείρημα ότι απειλείται «η σωματική ή πνευματική ακεραιότητά τους».
Κάτω από τις αντιδράσεις υπερψηφίστηκε τροπολογία – στάχτη στα μάτια – που ορίζει ότι ο σκοπός υπονόμευσης της σωματικής ή ψυχικής ακεραιότητας του εικονιζόμενου προσώπου πρέπει να είναι καταφανής και ότι το μέτρο αυτό δεν μπορεί να παρακωλύσει το δικαίωμα στην πληροφόρηση.
Στην πραγματικότητα, όμως, θέτει ασφυκτικούς περιορισμούς στον Τύπο και παρεμποδίζει τη δυνατότητα αποκαλυπτικού φωτογραφικού ρεπορτάζ.

FRANCE SECURITY POLICE

Τα «κράτη δικαίου» της ΕΕ     

Από τη μεριά της η Κομισιόν τις τελευταίες μέρες δήλωσε υποκριτικά, μέσω του εκπροσώπου της, Κρ. Ουίνγκαντ, ότι αποφεύγει να σχολιάζει νομοσχέδια, όμως «θεωρεί σημαντικό» οι δημοσιογράφοι να μπορούν να ασκούν το επάγγελμά τους ελεύθερα.
Η Επιτροπή επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να εξετάσει την τελική μορφή του νέου νόμου και να επιβεβαιώσει ότι συμμορφώνεται με το ευρωπαϊκό Δίκαιο, πρόσθεσε ο εκπρόσωπος, ισχυριζόμενος ότι «η διασφάλιση της ασφάλειας όλων όσοι ζουν στην Ευρώπη αποτελεί βασική προτεραιότητα για την Κομισιόν και προς αυτή την κατεύθυνση συνεργαζόμαστε με τα κράτη – μέλη».
Την ίδια ώρα η επίκληση της «προστασίας της δημόσιας ασφάλειας» είναι η δικαιολογητική βάση τόσο του συγκεκριμένου νομοσχεδίου όσο και σειράς νόμων που περιορίζουν δικαιώματα και ελευθερίες στις χώρες της ΕΕ. Αντίστοιχα, η ΕΕ διαμαρτύρεται για την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων «επιλεκτικά» σε χώρες εκτός ΕΕ, όπως η Ρωσία και η Λευκορωσία, αλλά όχι η Τουρκία και το Ισραήλ.

loi securite globale manifestation paris

Πλήθος αναλύσεων και άρθρων αποκαλύπτουν ότι «σκοπός του νομοσχεδίου είναι να αποτρέψει τον πληθυσμό από το να συμμετέχει σε διαδηλώσεις, είτε με την ψυχολογική εξόντωση των συμμετεχόντων (τακτική της “παγίδευσης”, μπλοκάρισμα ή φιλτράρισμα των εισόδων – εξόδων της πορείας, δακρυγόνα, σωματικές έρευνες) είτε και με φυσική βία (χρήση πλαστικών σφαιρών, χειροβομβίδες (κρότου – λάμψης), ποινές». Ορισμένα στοιχεία μάλιστα κάνουν λόγο για 3 θανάτους, 6.000 τραυματισμούς και 318 βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις διαδηλωτών τα τελευταία δύο χρόνια, φτάνοντας στο σημείο οι αστυνομικές δυνάμεις να συλλάβουν 4 δεκάχρονα αγόρια ως «απολογητές της τρομοκρατίας», απελευθερώνοντάς τους 4 ώρες αργότερα.

Αυτό που αποκαλύπτεται, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα, είναι ότι η κρατική καταστολή προχωρά άρρηκτα συνδεδεμένη με το χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Εκπαίδευση, και φυσικά στην υγεία του λαού, που μένει απροστάτευτος, μετρώντας χιλιάδες θύματα από την πανδημία.

Τα παραπάνω συνοδεύτηκαν από προκλητικές δηλώσεις, όπως αυτή του Εμ. Μακρόν, που κυνικά δήλωνε: «Μη μιλάτε για καταπίεση ή αστυνομική βία, αυτές οι λέξεις είναι απαράδεκτες σε ένα κράτος δικαίου».
‘Η όπως αυτή του υπουργού Εσωτερικών, Ζεράρ Νταρμαμέν, ο οποίος έσπευσε να πανηγυρίσει για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου, δηλώνοντας ότι «επαναβεβαιώνεται η ισορροπία μεταξύ της ελευθερίας της πληροφόρησης και της προστασίας των δυνάμεων της τάξης».
Άλλωστε, η ανάγκη εκ νέου «στάθμισης» των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, προκειμένου υποτίθεται να προστατευτεί π.χ. η δημόσια υγεία, βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης από αστικά νομικά – και όχι μόνο – επιτελεία τον τελευταίο χρόνο, σε ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Φυσικά, στο όνομα της «στάθμισης», προωθείται η περαιτέρω συνταγματική κατοχύρωση ευρύτατων περιορισμών σε κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες, που υλοποιείται ήδη και με τη «βούλα» της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Αυτό που επίσης επιβεβαιώνεται όμως είναι ότι οι πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες στη Γαλλία αποτέλεσαν το καλύτερο άλλοθι για την όξυνση της κρατικής καταστολής, όπως είχαν κάνει και άλλες αντίστοιχες στο παρελθόν.

manifestation paris

Επιβεβαιώνεται ότι το αστικό κράτος θωρακίζεται για να μπορεί με λιγότερα εμπόδια να χτυπάει τον πραγματικό του αντίπαλο, το εργατικό – λαϊκό κίνημα, γι’ αυτό και στο στόχαστρο μπαίνουν και η ελευθερία του λόγου και του Τύπου, η πολιτική και συνδικαλιστική δράση.
Επιβεβαιώνεται ότι οι διακηρύξεις περί «τέλους της ανοχής» και «ο νόμος ισχύει για όλους» στόχο έχουν το ταξικό εργατικό κίνημα, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τη φτωχή αγροτιά, τη νεολαία, αξιοποιώντας την πανδημία για την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, για τη θεσμοθέτηση σειράς αυστηρών περιορισμών σε ελευθερίες και δικαιώματα, για την περαιτέρω αντιμετώπιση του ριζοσπαστισμού, πρωτίστως της κομμουνιστικής ιδεολογίας και δράσης.

Κυβέρνηση ΜΑΤ ΜΕΑ Καταστολή Πολυτεχνείο 2020 1

Επιβεβαιώνεται ότι η ένταση της καταστολής δεν είναι «ελληνική πρωτοτυπία», ούτε φυσικά «εμμονή συγκεκριμένων υπουργών», αλλά αποτελεί κοινή συνισταμένη της δικτατορίας του κεφαλαίου σε όλες τις χώρες της ΕΕ, τόσο από φιλελεύθερες όσο και από σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, για να αντιμετωπιστεί η διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, ο «εχθρός λαός».
Αυτή την «τεχνογνωσία» αξιοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ και προχωρά με γοργούς ρυθμούς την ένταση της καταστολής και την περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών, παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο η κλιμάκωση της λαϊκής πάλης, η αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, μπορεί να υποχρεώσει σήμερα τον Μακρόν και τον κάθε «Μακρόν» σε προσωρινή αναδίπλωση.


Πηγές -σχετικά
Ριζοσπάστης – Μαρίνα Λαβράνου
μέλος του Τμήματος Δικαιοσύνης & Λαϊκών Ελευθεριών ΚΕ ΚΚΕ
Γαλλικός τύπος Le MondeLe Figaro
Mediapart
Emmanuel Macron, «l’ illibéral» – με τις απόψεις των αμερικανών