Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης από την επίσκεψη στο Βελιγράδι (VIDEO-ΦΩΤΟ)

 

Ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία η επίσκεψη των Τομεακών Οργανώσεων Εκπαιδευτικών και Καλλιτεχνών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ στο Βελιγράδι.

Κέφι, γνώση και ενθουσιασμός είναι μερικές από τις λέξεις που χαρακτήρισαν τη διήμερη επίσκεψη, που είχε στόχο να σηματοδοτήσει τη σταθερή πάλη των κομμουνιστών, τον πρωτοπόρο ρόλο που παίζουν στην αποκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ρωσίας, στον αγώνα για την αποδέσμευση της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, την ενίσχυση της κοινής πάλης των λαών.

Η αναχώρηση πραγματοποιήθηκε -όχι τυχαία- στις 24 Μάρτη, μέρα που ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί στο Βελιγράδι το 1999 από τα ΝΑΤΟικά αεροπλάνα.

Το στίγμα της επίσκεψης έδωσε η πολιτική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε μπροστά από το βομβαρδισμένο κτίριο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ένα από τα λίγα βομβαρδισμένα κτίρια που δεν έχουν αποκατασταθεί ακόμα.

Συνθήματα όπως «Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν», «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός» τράνταξαν την ευρύτερη περιοχή.

Σε αυτήν χαιρετισμό απηύθυνε ο ΓΓ της ΚΕ του Νέου Κομμουνιστικού Κόμματος ΓιουγκοσλαβίαςΑλεξάντερ Μπανιάνατς, ο οποίος αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στη στάση του ελληνικού λαού και του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια του πολέμου, αναδεικνύοντας τη σημασία της αλληλεγγύης και της κοινής πάλης των λαών.

Στο video μπορείτε να δείτε τα σημαντικότερα στιγμιότυπα από αυτή την επίσκεψη, η οποία ξεκίνησε στις 24 Μάρτη, μέρα έναρξης των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών στην πρωτεύουσα της Σερβίας.

Το στίγμα έδωσε η πολιτική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε μπροστά από το βομβαρδισμένο κτίριο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ένα από τα λίγα βομβαρδισμένα κτίρια που δεν έχουν αποκατασταθεί ακόμα.

Η κεντρική ομιλία έγινε από την Βαγγελιώ Πλατανιά, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ. Μεταξύ άλλων σημείωσε:

«Πριν από 23 χρόνια, εκείνη την άνοιξη του 1999 άνοιξε για τη Γιουγκοσλαβία μία μαύρη αιματοβαμμένη περίοδος της ιστορίας της. Το βράδυ της 24ης Μάρτη ο ουρανός της χώρας φωτίστηκε από τη φωτιά που ξερνούσαν τα αμερικανοΝΑΤΟικά αεροπλάνα και οι πύραυλοι. Η γη που σήμερα πατάμε δέχθηκε για 78 μέρες πάνω από 420.000 βλήματα, πυραύλους, βόμβες, πολλές μάλιστα ραδιενεργού απεμπλουτισμένου ουρανίου. Δέχθηκε περίπου 37.000 βόμβες διασποράς που σκόρπισαν τον θάνατο πολλών ανθρώπων, τα 3/4 εκ των οποίων ήταν άμαχοι, τουλάχιστον 400 ήταν παιδιά. Εκείνες τις μέρες βομβαρδίστηκε και το κτίριο που είδαμε απέναντι, το οποίο διατηρείται έτσι μέχρι και τις μέρες μας, σημάδι της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.

Η Γιουγκοσλαβία βρέθηκε τότε στο στόχαστρο των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδιασμών. Είχαν περάσει λίγα χρόνια από τις ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τα άλλα κράτη. Οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής είχαν επικρατήσει πλήρως σε όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και στη Γιουγκοσλαβία. Το μοίρασμα των νέων πρόσφατα κερδισμένων από τον καπιταλισμό χωρών είχε αρχίσει και η Γιουγκοσλαβία στο κέντρο των Βαλκανίων έγινε στόχος για τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς. Στη σκακιέρα -βλέπετε – του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού τους με την καπιταλιστική Ρωσία και Κίνα, μία κατακερματισμένη και ΝΑΤΟποιημένη Γιουγκοσλαβία θα τους βοηθούσε να κερδίσουν πόντους.

Άλλωστε, οι ίδιες οι ανατροπές είχαν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου πριν φτάσουμε στους βομβαρδισμούς. (…)

Οι Έλληνες κομμουνιστές δεν ξεχνάμε. Άλλωστε, όσες κι αν είναι οι διαφορές από πόλεμο σε πόλεμο, όλες οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις έχουν πάντα πολλές περισσότερες ομοιότητες. Ετσι που κάθε νέος πόλεμος να σου θυμίζει τους προηγούμενους (…)».

Κρίσιμο ζήτημα ο λαός να μην μπει κάτω από ξένες σημαίες

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εξελίξεις στην Ουκρανία και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται στην περιοχή ως αποτέλεσμα της όξυνσης των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ρωσία.

Η ομιλήτρια αναλυτικά αναφέρθηκε και στη στάση των κομμουνιστών και του εργατικού – λαϊκού κινήματος απέναντι στον πόλεμο. «Αυτός ο πόλεμος που διεξάγεται τώρα, τώρα που μπορούμε να πούμε ότι ολοκληρώθηκε ένας κύκλος μετά τις ανατροπές των σοσιαλιστικών κρατών, στη φάση που ολοκληρώθηκε το μοίρασμα των αγορών και ξεκινάει το ξαναμοίρασμά τους, εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους. Κινδύνους γενίκευσης με απρόβλεπτες διαστάσεις», επισήμανε η Βαγγελιώ Πλατανιά, σημειώνοντας πως «οι λαοί πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Είναι κρίσιμο ζήτημα για το εργατικό – λαϊκό κίνημα να μην μπει κάτω από ξένες σημαίες. Να μη διαλέξει ιμπεριαλιστή, να μη διαλέξει στρατόπεδο ληστών. (…)

Γιατί για να νικήσει ο λαός πρέπει να χάσουν όλοι οι ιμπεριαλιστές

Άρα είναι κρίσιμο ζήτημα η αποδυνάμωσή τους σε κάθε χώρα. Γι’ αυτό και ως ΚΚΕ παλεύουμε για να απεμπλακεί η χώρα μας από τον πόλεμο, για να μην παρασχεθεί καμία επιπλέον βοήθεια και διευκόλυνση. Παλεύουμε για να κλείσουν τα πολεμικά ορμητήρια, οι στρατιωτικές βάσεις. Για να μη φύγει ούτε ένας φαντάρος εκτός συνόρων. (…)

Εδώ, στο πολύπαθο και πανέμορφο Βελιγράδι θέλουμε να επαναλάβουμε την εκτίμηση του Κόμματός μας ότι μπαίνουμε στην πιο κρίσιμη δεκαετία του 21ου αιώνα. Μπαίνουμε στη δεκαετία που θα κριθούν πολλά. Ξέρουμε πως ο πόλεμος δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Μπορεί να μπει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αρκεί οι λαοί να αγωνιστούν ενάντια στη μήτρα του, τον καπιταλισμό. Αυτόν τον δρόμο ανοίγουμε σήμερα με την πάλη μας. Αυτόν τον δρόμο θα τον βαδίσουμε μέχρι να βγούμε νικητές». (Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία)

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή όπου από κοινού τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και του Νέου Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας τραγούδησαν -ταυτόχρονα στα ελληνικά και τα σερβικά – τη «Διεθνή».

Στη διήμερη διαμονή τους τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ είχαν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στην πόλη-«μνημείο», να γνωρίσουν την πλούσια ιστορία της, να δουν σημαντικά σημεία σε αυτήν (όπως το Πάρκο Kalemegdan, ο ναός του Αγίου Σάββα, το Μουσείο Τέσλα κ.ά.). Ενώ ανήμερα της 25ης Μαρτίου δεν θα μπορούσε να λείψει η επίσκεψη στον Πύργο που φυλακίστηκε και δολοφονήθηκε ο Ρ. Φεραίος.