Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Μεγάλη συμμετοχή στην εκδήλωση της ΚΝΕ στον προαύλιο χώρο της Πρυτανείας του ΑΠΘ

Με τη συμμετοχή φοιτητών, εργαζομένων και εκπαιδευτικών των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της πόλης γίνεται αυτή την ώρα η εκδήλωση  της ΤΕ Πανεπιστημίων Κ. Μακεδονίας του ΚΚΕ και της ΠΟ Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ, με τίτλο: «Ως εδώ! Σπάμε το φόβο. Παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας!».

Με την αυστηρή τήρηση όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας, η εκδήλωση γίνεται στον προαύλιο χώρο της Πρυτανείας του ΑΠΘ, με ομιλητή τον Νίκο Αμπατιέλο, Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, ενώ νωρίτερα χαιρετισμό απηύθυναν ο Δημήτρης Ραπτάκης, καθηγητής στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ και ο Ηλίας Κονδύλης, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ.

Ξεκινώντας την ομιλία του, ο Ν. Αμπατιέλος επισήμανε μεταξύ άλλων: «Οι χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες της Θεσσαλονίκης τα καταφέρατε! Είμαστε σήμερα εδώ, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο… στο σημείο που λίγες μέρες πριν τα ΜΑΤ έκριναν σκόπιμο να περικυκλώσουν τον ίδιο τον Αριστοτέλη!

Ένα χρόνο μετά, το Πανεπιστήμιο ζωντανεύει ξανά!

Κόντρα σ’ όλους αυτούς που ήθελαν να επιβληθεί “σιγή νεκροταφείου”, κόντρα σ’ όλους αυτούς που ήθελαν να βάλουν τα δικαιώματά μας στο γύψο, κόντρα σε όσους πίστευαν ότι θα μας κλείσουν το στόμα…

Είμαστε εδώ! Αποδεικνύοντας ότι “και κάτω από τη μάσκα, έχουμε φωνή”, που δυναμώνει και πλέον ακούγεται εκκωφαντικά σε όλο το λαό!».

Η νεολαία και ο λαός της Θεσσαλονίκης μίλησε και βροντοφώναξε ΩΣ ΕΔΩ!

abatielos

Οι τεράστιες κινητοποιήσεις εδώ στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, αποδεικνύουν ότι το ποτάμι της οργής ξεχειλίζει! Οι χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, οι χιλιάδες νέοι και νέες που βγήκαν στο δρόμο διεκδικώντας τα αυτονόητα δικαιώματά τους στην υγεία, τη μόρφωση και τη ζωή, έσπασαν το φόβο στην πράξη, ενάντια στην καταστολή και τον αυταρχισμό, ενάντια στην ασφυκτική κατάσταση που ζούμε!

Πλέον, από εδώ, από τη Θεσσαλονίκη, συνεχίζουμε με μεγαλύτερη ορμή, πείσμα και αποφασιστικότητα να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει η ζωή!

Δεν διαλέγουμε να δώσουμε “τόπο στην οργή” από αυτά που ζει σήμερα η νεολαία, αλλά να δώσουμε “τρόπο” στην οργή: Με οργανωμένη απειθαρχία σε κάθε αδικία, με ανυποχώρητο αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και τις μεταλλάξεις του!

Και σε αυτή την προσπάθεια στοχεύουμε στους χιλιάδες νέους και νέες που μπορεί να μη συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, αλλά σήμερα παίρνουν την απόφαση, κάνουν το βήμα να σταθούν στο πλάι μας, να βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους, να στηρίξουν τα δίκαια αιτήματα που προτείνουν οι κομμουνιστές στα σωματεία και τους συλλόγους!».

ampatielos thessaloniki 8

Αποσπάσματα από τους χαιρετισμούς του Δ. Ραπτάκη και του Ηλ. Κονδύλη

Στο χαιρετισμό του, ο Δημήτρης Ραπτάκης, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στη σύνδεση της όξυνσης της κρατικής καταστολής με την διαχρονική πολιτική των αστικών κυβερνήσεων που χτυπά το δικαίωμα στη δημόσια, δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση:

«Τα Πανεπιστήμια μπήκαν στο στόχαστρο του επιχειρηματικού κέρδους. Ο τζίρος στην Ανώτατη Εκπαίδευση, διεθνώς, ανέρχεται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι κατ’ επιταγή -των ευρωπαϊκών συνθηκών και οδηγιών- πολιτικές οδηγούν σε όλο και πιο βαθιές και βίαιες αναδιαρθρώσεις, καθώς δεν θέλουν την ύπαρξη των 4.000 και πλέον πανεπιστημίων, δεν θέλουν το 1,5 και πλέον εκατομμύρια του διδακτικού προσωπικού, δεν θέλουν τα πανεπιστήμια να “επιβαρύνουν” τους κρατικούς προϋπολογισμούς, δεν θέλουν τις δεκάδες εκατομμυρίων των αποφοίτων – επιστημόνων τους με πλήρεις σπουδές, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα και αντίστοιχες πλήρεις αμοιβές.

Στο πλαίσιο του διεθνούς ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού στην Έρευνα και την Εκπαίδευση, αυτό που επιδιώκουν είναι ελιτίστικες συσσωματώσεις τύπου “Κέντρων Αριστείας” που θα είναι 200 το πολύ σε όλη την Ευρώπη και θα αποζημιώνονται για τις αγοραίες υπηρεσίες τους από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και επομένως θα αναφέρονται απευθείας σε αυτούς, δηλ. με δυο λέξεις η πραγμάτωση του επιχειρηματικού Πανεπιστημίου. Σε ό,τι, δε, αφορά τη μεγάλη μάζα των αποφοίτων των σημερινών Πανεπιστημίων, επιφυλάσσουν βήμα-βήμα τη μετατροπή τους από ολοκληρωμένους επιστήμονες σε απλούς χειριστές Η/Υ, φυσικά, μαζί με την επιδιωκόμενη συμπίεση του κόστους της “μισθωτής” εργασίας. Με μισθούς του “πεντακοσάρικου”.

(…) Εμείς, λοιπόν, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, μαζί με τους φοιτητές μας μέσα από τους συλλόγους τους και τους εργαζόμενους, δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε επιχείρηση, την υποβάθμιση των ΑΕΙ με “κορωνο-πτυχία” διαρκείας, τη νομοθετική και φυσική καταστολή των δικαιωμάτων και των λαϊκών αναγκών».

Ο Ηλίας Κονδύλης στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ταξική διάσταση των επιπτώσεων της πανδημίας στο πλαίσιο του καπιταλισμού, που έσπασαν στη πράξη το αφήγημα του δήθεν «αταξικού ιού», αλλά και το πως η αποτυχημένη διαχείρισή της συνδέεται με την όξυνση της καταστολής:

«Όταν η ελπίδα ξεθωριάζει, η κόπωση από την αναποτελεσματική διαχείριση γενικεύεται, οι μύθοι καταρρέουν και το μικρόβιο της αμφισβήτησης της “ιστορικής ανωτερότητας” του καπιταλισμού μεταδίδεται οι αστικές κυβερνήσεις επιχειρούν να μονώσουν τις κοινωνικές αντιδράσεις δια της καταστολής και της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων».

Πρόσθεσε πως δεν είναι η πρώτη φορά που η καταστολή και ο αυταρχισμός γίνεται γενικευμένο επιχειρησιακό εργαλείο για τη διαχείριση μιας επιδημικής κρίσης εκτός ελέγχου, όπως συνέβη στη Λιβερία, τη Σιέρρα Λεόνε και άλλες χώρες  όταν οι επιδημίες του Έμπολα βγήκαν εκτός ελέγχου λόγω της καταφανούς αποτυχίας διαχείρισης του από τους διεθνείς οργανισμούς.

«Ο αγώνας σας για την επαναλειτουργία των σχολών, ενάντια στην αστυνομοκρατία και τον αυταρχισμό είναι δίκαιος», είπε, καταλήγοντας: «Το αιτήματά σας για ασφαλή δια ζώσης  επάνοδό σας στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι ρεαλιστικά και εφικτά.

Απαιτούν όμως πολιτική βούληση και στρατηγική επένδυση  Σε ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο όπου προτεραιότητα του είναι η διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, η παραγωγή γνώσης και έρευνας Σε όφελος των πολλών και όχι των μονοπωλίων. Σπάμε το φόβο! Προχωράμε μαζί!».