Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στο ΒΟΛΟ — Ν. Αμπατιέλος: Όποτε ο λαός και η νεολαία κέρδισε, το έκανε στηριγμένος στη δύναμή του, με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ πάντα μπροστά (ΦΩΤΟ, ΒΙΝΤΕΟ)

Συντρό­φισ­σες και σύντρο­φοι, φίλες και φίλοι

Η 31η Αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κή Κατα­σκή­νω­ση της ΚΝΕ είναι γεγο­νός και είναι ένας ακό­μα πολύ πετυ­χη­μέ­νος σταθ­μός στη μακρά πορεία αυτού του θεσμού της νεο­λαί­ας της χώρας μας.

Θέλου­με από καρ­διάς να ευχα­ρι­στή­σου­με όλους τους συντρό­φους και φίλους της ΚΝΕ και του Κόμ­μα­τος που δού­λε­ψαν για το στή­σι­μο, την προ­ε­τοι­μα­σία της και την εύρυθ­μη λει­τουρ­γία της, παρά τις δυσκο­λί­ες από τις και­ρι­κές συνθήκες.

Ευχα­ρι­στού­με επί­σης και όλους τους φορείς της περιο­χής για τη σημα­ντι­κή συμ­βο­λή τους στην επι­τυ­χία της.

Φέτος είμα­στε και πάλι στη Θεσ­σα­λία, όπως ήμα­σταν και πρό­περ­σι, το 2020, όπου με όλα τα απα­ραί­τη­τα μέτρα προ­στα­σί­ας της υγεί­ας, κατα­φέ­ρα­με η καλο­και­ρι­νή, πανελ­λα­δι­κή μας συνά­ντη­ση να μη λεί­ψει ούτε στην πιο δύσκο­λη φάση της πανδημίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Κατα­σκή­νω­σή μας έχει κάνει τόσες φορές στά­ση εδώ ‑και δεν είναι μόνο οι ομορ­φιές του τόπου…

Είναι για­τί οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις, οι ιμπε­ρια­λι­στές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ την έχουν βάλει, όπως και την Κρή­τη και τη Θρά­κη, στο επί­κε­ντρο των επι­κίν­δυ­νων πολε­μι­κών σχε­δια­σμών τους, που έχουν για θύμα­τα άλλους λαούς, αλλά βάζουν και τον λαό αυτών των περιο­χών της χώρας στο στό­χα­στρο των αντί­πα­λων ιμπε­ρια­λι­στι­κών στρατοπέδων.

Γι’ αυτό κι εμείς σήμε­ρα από εδώ, από τον Βόλο, χιλιά­δες νέοι και νέες, με μια φωνή, στέλ­νου­με ηχη­ρό μήνυ­μα ότι είμα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να παί­ξου­με πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στην προ­σπά­θεια να τρα­βή­ξει μπρος ο τρο­χός της Ιστο­ρί­ας, να γρά­ψου­με ιστο­ρία, έτσι όπως λέει το σύν­θη­μά μας, «Με την κοι­νή πάλη των λαών, ενά­ντια στα σχέ­δια των ιμπε­ρια­λι­στών».

Είμα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να συνε­χί­σου­με να προ­κα­λού­με πονο­κέ­φα­λο στους κυβερ­νώ­ντες και στα άλλα κόμ­μα­τα του ευρω­α­τλα­ντι­κού τόξου που βλέ­πουν ότι η απο­δο­χή της εμπλο­κής της Ελλά­δας στους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς σχε­δια­σμούς και συμ­μα­χί­ες τους δεν “περ­πα­τά­ει” όπως θα ήθε­λαν, ιδιαί­τε­ρα στη νεολαία.

Ας κάνουν λίγη υπο­μο­νή και ο πονο­κέ­φα­λός τους θα γίνει εφιάλτης.

Μάλι­στα, το μήνυ­μά μας φτά­νει φέτος έξω από τα σύνο­ρα και πολύ μακριά από αυτά, αφού έχου­με την τιμή και τη μεγά­λη χαρά να έχου­με μαζί μας αντι­προ­σω­πεί­ες 3 Κομ­μου­νι­στι­κών Κομ­μά­των με τους Γενι­κούς Γραμ­μα­τείς τους, αλλά και 8 Κομ­μου­νι­στι­κών Νεο­λαιών της Ευρώπης.

Τους ευχα­ρι­στού­με, τους καλω­σο­ρί­ζου­με θερ­μά και δίνου­με υπό­σχε­ση και από αυτό το βήμα να συνε­χί­σου­με μαζί τον αγώ­να που δίνουμε.

Η στήριξη στα αστικά κόμματα
όχι μόνο δεν έφερε την πρόοδο,
αλλά αντίθετα μας πήγε πίσω

Συντρό­φισ­σες και σύντρο­φοι, φίλες και φίλοι,

Πριν 30 χρό­νια ακρι­βώς, τον Ιού­λιο του 1992, η ΚΝΕ, με τις λιγο­στές τότε δυνά­μεις της μετά την κρί­ση που πέρα­σε, πήρε την πρω­το­βου­λία να οργα­νώ­σει την πρώ­τη Αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κή Κατα­σκή­νω­ση στις Πρέσπες.

Ήταν τα πρώ­τα χρό­νια μετά την ανα­τρο­πή του σοσια­λι­σμού, την αντε­πα­νά­στα­ση, που τα μεγά­λα λόγια για τη στα­θε­ρό­τη­τα, την ειρή­νη στον πλα­νή­τη και την ασφά­λεια, την αστα­μά­τη­τη οικο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη για όλους έδι­ναν και έπαιρ­ναν από όλες τις πολι­τι­κές δυνά­μεις που μέχρι σήμε­ρα στη­ρί­ζουν με τον έναν ή τον άλλο τρό­πο τον καπι­τα­λι­στι­κό μονόδρομο.

Η ανθρώ­πι­νη αλυ­σί­δα ειρή­νης που σχη­μά­τι­σαν νέοι και νέες από τις δύο πλευ­ρές των συνό­ρων με την τότε Γιου­γκο­σλα­βία έστει­λε μήνυ­μα ενά­ντια στον εθνι­κι­σμό που φού­ντω­νε και τότε με την παρέμ­βα­ση των ιμπε­ρια­λι­στών, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει το σχέ­διο δια­με­λι­σμού αυτής της χώρας.

Ήταν μήνυ­μα ενά­ντια στην εμπλο­κή της χώρας στο μακε­λειό, με συμ­με­το­χή στον ναυ­τι­κό απο­κλει­σμό της Γιου­γκο­σλα­βί­ας που ετοί­μα­ζε τότε το ΝΑΤΟ και υλο­ποί­η­σε τελι­κά λίγο αργότερα.

Δια­βά­ζο­ντας τον “Οδη­γη­τή” της επο­χής θα δει κανείς ότι τα προ­σχή­μα­τα με τα οποία προ­σπα­θούν να πεί­σουν τον λαό και τη νεο­λαία να δώσουν τη συγκα­τά­θε­σή τους σε αυτά τα σχέ­δια, δεν έχουν αλλά­ξει και πολύ.

“Αν δεν πάρου­με μέρος στον ναυ­τι­κό απο­κλει­σμό, θα αφή­σου­με την Τουρ­κία να αλω­νί­ζει μόνη της στο Αιγαίο”, έλε­γαν τότε.

Σας θυμί­ζει κάτι;

Και τέτοια είναι και τα επι­χει­ρή­μα­τα που χρη­σι­μο­ποιεί η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ για την εμπλο­κή με τα μπού­νια στον πόλε­μο στην Ουκρα­νία, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ που επι­κα­λέ­στη­κε αντί­στοι­χο επι­χεί­ρη­μα όταν έφερ­νε τη ΝΑΤΟι­κή Συμ­φω­νία των Πρε­σπών, ότι αν δεν πάνε τα ελλη­νι­κά F‑16 να επι­τη­ρούν τον ενα­έ­ριο χώρο της Β. Μακε­δο­νί­ας, θα πάνε τα τούρκικα…

Βέβαια, λίγους μήνες πριν την πρώ­τη μας κατα­σκή­νω­ση μαζί ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνα­σπι­σμός ‑όπως λεγό­ταν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ- αλλά και διά­φο­ροι άλλοι “μακε­δο­νο­μά­χοι” συμ­με­τεί­χαν όλοι μαζί στο εθνι­κι­στι­κό συλ­λα­λη­τή­ριο στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, ενώ λίγες μέρες μετά την κατα­σκή­νω­ση ‑πάλι μαζί και οι τρεις- ψήφι­σαν τη Συν­θή­κη του Μάα­στριχτ, το μνη­μό­νιο των μνη­μο­νί­ων της ΕΕ που μας ταλαι­πω­ρεί σε όλες τις πλευ­ρές τις ζωής μας μέχρι σήμερα.

Έχει, βλέ­πε­τε, μεγά­λη προϊ­στο­ρία αυτό που ονο­μά­ζου­με “σύμπλευ­ση” αυτών των δυνά­με­ων στα μεγά­λα, στα βασι­κά, όσο κι αν υπερ­το­νί­ζουν τις υπαρ­κτές δια­φο­ρές τους και μαλώ­νουν σαν τα κοκό­ρια για τα δευτερεύοντα.

Έχει αξία να τα θυμό­μα­στε αυτά τώρα που όλοι “πέφτουν” πάνω στη νέα γενιά προ­σπα­θώ­ντας να επη­ρε­ά­σουν τα κρι­τή­ρια και τη στά­ση της.

Αξί­ζει, όμως, να θυμη­θού­με ότι πάντα τα αστι­κά κόμ­μα­τα απηύ­θυ­ναν ιδιαί­τε­ρο κάλε­σμα στη νεο­λαία, δίνο­ντας μάλι­στα κάθε φορά το δικό τους περιε­χό­με­νο στην έννοια της προόδου.

Αν κάνου­με ορι­σμέ­νες συγκρί­σεις με το παρελ­θόν, θα δού­με ότι η στή­ρι­ξη σημα­ντι­κού τμή­μα­τος της νεο­λαί­ας σε αυτά τα κόμ­μα­τα, όχι μόνο δεν έφε­ρε την πρό­ο­δο, αλλά, αντί­θε­τα, μας πήγε πίσω.

Είναι αλή­θεια ότι πολ­λές φορές τα αστι­κά κόμ­μα­τα καλ­λιέρ­γη­σαν ελπί­δες που τελι­κά δια­ψεύ­σθη­καν. Το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέ­χθη­κε για να καταρ­γή­σει τα μνη­μό­νια και τελι­κά έφε­ρε άλλο ένα. Το 2019 η ΝΔ εκλέ­χθη­κε για να φέρει “πολ­λές και καλές δου­λειές για τους νέους” και σήμε­ρα ο μισθός, για όσους δου­λεύ­ουν, δεν φτά­νει ούτε για το ενοί­κιο και το ρεύμα.

Τώρα, όμως, δεν μπαί­νουν καν στον κόπο να καλ­λιερ­γή­σουν πολ­λές ελπί­δες, έστω για να τις δια­ψεύ­σουν μετά.

Λένε μόνο “ψηφί­στε εμάς για να φύγουν αυτοί” ή “ψηφί­στε εμάς για να μην ξανα­έρ­θουν οι άλλοι”.

Ακό­μα και το υπο­κρι­τι­κό “σοσια­λι­σμός ή βαρ­βα­ρό­τη­τα” που δια­κή­ρυ­ξε ο Τσί­πρας στο συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα σε δύο μήνες μετα­τρά­πη­κε στο αντί­θε­τό του, αφού τώρα λέει ότι “σοσια­λι­σμό δεν θα φέρου­με, αλλά θα διώ­ξου­με τη βαρ­βα­ρό­τη­τα”

Βγαί­νουν απρο­κά­λυ­πτα και συζη­τά­νε τα διά­φο­ρα σενά­ρια, ποιος θα πάει με ποιον, αν θα τα βρουν μετά τις πρώ­τες, τις δεύ­τε­ρες ή τις τρί­τες κάλ­πες κ.λπ.

Ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ, μάλι­στα, σχε­δόν σε κάθε παρέμ­βα­σή του το τελευ­ταίο διά­στη­μα, δεν παρα­λεί­πει να πει ότι σε “περί­πτω­ση εθνι­κής ανά­γκης” θα συγκυ­βερ­νή­σει με τη ΝΔ ‑χωρίς τον Μητσοτάκη…

Η ΝΔ έχει φτιά­ξει μέχρι και πλατ­φόρ­μα με τα διά­φο­ρα “pass”, πότε για το ρεύ­μα, πότε για τα καύ­σι­μα, πότε για λίγες μέρες δια­κο­πών, όπου μπαί­νουν οι φτω­χοί να “κοντα­ρο­χτυ­πη­θούν” μετα­ξύ τους για το ποιος είναι ο πιο φτω­χός και θα μπο­ρέ­σει να πάρει τελι­κά τα φραγκοδίφραγκα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι, αφού συμ­φω­νεί με την πολι­τι­κή της “πρά­σι­νης μετά­βα­σης”, της “απε­λευ­θέ­ρω­σης” της αγο­ράς Ενέρ­γειας και με τις κυρώ­σεις στη Ρωσία, που έχουν οδη­γή­σει στη σημε­ρι­νή κατά­στα­ση της ενερ­γεια­κής φτώ­χειας, το μόνο που του μένει είναι να κάθε­ται και να υπο­λο­γί­ζει ότι στην ΕΕ το ρεύ­μα έχει αυξη­θεί κατά μέσο όρο 40%, ενώ στην Ελλά­δα 60%, άρα αυτή η δια­φο­ρά είναι η «ακρί­βεια Μητσο­τά­κη», από την οποία θα μας απαλ­λά­ξει και έτσι θα έχου­με και εμείς μόνο 40% αύξηση…

Κι αν αυτά φαί­νο­νται μίζε­ρα και θλι­βε­ρά, η πραγ­μα­τι­κή προ­ε­κλο­γι­κή πασα­ρέ­λα λαμ­βά­νει χώρα στη Γενι­κή Συνέ­λευ­ση του ΣΕΒ, στο συνέ­δριο του ΣΕΤΕ κ.λπ.

Εκεί, ο Μητσο­τά­κης δια­φη­μί­ζει την ικα­νό­τη­τά του να προ­χω­ρά τις αντερ­γα­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και γρή­γο­ρα, ενώ ο Τσί­πρας την ικα­νό­τη­τά του να εξα­σφα­λί­ζει την κοι­νω­νι­κή ειρή­νη, δηλα­δή να προ­χω­ρά­ει η αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή χωρίς να «κου­νιέ­ται φύλλο».

Στην «τέλεια καταιγίδα»
και τον «δύσκολο χειμώνα» για τον οποίο μας προετοιμάζουν,
μόνο το ΚΚΕ θα είναι η «ασπίδα» μας

Ευτυ­χώς, όμως, σε αυτή τη χώρα υπάρ­χουν το ΚΚΕ και η ΚΝΕ που δεν στα­μά­τη­σαν ούτε στιγ­μή να δίνουν τη μάχη της υπε­ρά­σπι­σης της πραγ­μα­τι­κής έννοιας της προόδου.

Υπάρ­χουν οι χιλιά­δες νέοι και νέες που δεν τους κάνουν τη χάρη να «βολευ­τούν με λιγό­τε­ρο ουρα­νό», δίνουν τη δική τους ατο­μι­κή και συλ­λο­γι­κή μάχη για μια καλύ­τε­ρη ζωή.

Αυτές οι μάχες έχουν αφή­σει «σπο­ρά» η οποία μπο­ρεί να «ανθί­σει» και, από μία άπο­ψη, η πλή­ρης χρε­ο­κο­πία και διά­ψευ­ση όλων των αστι­κών «αφη­γη­μά­των» τα τελευ­ταία χρό­νια, η σημε­ρι­νή αδυ­να­μία των δυνά­με­ων του συστή­μα­τος ακό­μα και να υπο­σχε­θούν ένα καλύ­τε­ρο αύριο, δημιουρ­γεί περισ­σό­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να συμ­βεί αυτό.

Όπο­τε ο λαός και η νεο­λαία κέρ­δι­σε κάτι, ή όπο­τε κατά­φε­ρε να απο­τρέ­ψει μια αρνη­τι­κή εξέ­λι­ξη, ιδιαί­τε­ρα αυτά τα τρία χρό­νια με την κυβέρ­νη­ση της ΝΔ, αυτό το έκα­νε στη­ριγ­μέ­νος στη δική του δύνα­μη, στην οργά­νω­ση και τον αγώ­να του, με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ να είναι πάντα μπροστά.

Τι θα κέρ­δι­ζαν οι εργά­τες της COSCO, της ΛΑΡΚΟ, της “efood”, οι οικο­δό­μοι αν “σταύ­ρω­ναν τα χέρια” και περί­με­ναν μήπως μία άλλη κυβέρ­νη­ση θα είναι “λιγό­τε­ρο κακή” από την προηγούμενη;

Τίπο­τα, απλώς θα σπα­τα­λού­σαν χρό­νο και θα έβγαι­ναν χαμέ­νοι. Ό,τι κέρ­δι­σαν, το κέρ­δι­σαν με τον αγώ­να τους και με το ΚΚΕ μπρο­στά, ενώ όλες οι κυβερ­νή­σεις νομο­θε­τού­σαν ενά­ντιά τους.

Με τον αγώ­να τους οι μαθη­τές κατά­φε­ραν να καθυ­στε­ρή­σουν μέτρα, όπως η Τρά­πε­ζα Θεμά­των και το παράλ­λη­λο μηχα­νο­γρα­φι­κό, ανά­γκα­σαν την κυβέρ­νη­ση να πάρει κάποια, έστω στοι­χειώ­δη, μέτρα προ­στα­σί­ας από την παν­δη­μία, της επέ­βα­λαν να ανα­γνω­ρί­σει ως εκπρο­σώ­πους τους τις Συντο­νι­στι­κές Επι­τρο­πές Αγώ­να Μαθητών.

Με τον δικό τους αγώ­να οι φοι­τη­τές κατά­φε­ραν να γίνουν “φοι­τη­τές ξανά”, ακύ­ρω­σαν τις προ­σπά­θειες κυβέρ­νη­σης και διοι­κή­σε­ων να τους ξεσπι­τώ­σουν από τις εστί­ες, έχουν απο­τρέ­ψει μέχρι και σήμε­ρα την τοπο­θέ­τη­ση της Πανε­πι­στη­μια­κής Αστυ­νο­μί­ας στα ιδρύματα.

Και σε αυτούς τους αγώ­νες, οι δυνά­μεις της ΚΝΕ ήταν στην πρώ­τη γραμ­μή, τους έδω­σαν δύνα­μη και αντο­χή με τα εύστο­χα αιτή­μα­τα που επε­ξερ­γά­στη­καν και υιο­θε­τή­θη­καν από την πλειοψηφία.

Όταν η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ έλε­γε, με πρό­σχη­μα την παν­δη­μία, ότι οι διεκ­δι­κή­σεις πρέ­πει να “παγώ­σουν” και ο ΣΥΡΙΖΑ έλε­γε το αξέ­χα­στο “θα λογα­ρια­στού­με μετά”, χωρίς κανείς να ξέρει πότε είναι αυτό το “μετά” και ζητού­σε υπουρ­γούς κοι­νής απο­δο­χής, το ΚΚΕ έσπα­γε τις απα­γο­ρεύ­σεις, πήγαι­νε κόντρα στη μαυρίλα.

Την Πρω­το­μα­γιά του 2020 δημιούρ­γη­σε εικό­νες αγώ­να που θα μεί­νουν στην ιστο­ρία, μετά, στις 17 Νοέμ­βρη, βγή­κε στους δρό­μους και συγκρού­στη­κε ανα­γκά­ζο­ντας τους ενορ­χη­στρω­τές της κατα­στο­λής να το ρίξουν στα ηρεμιστικά…

Έτσι έμει­νε ψηλά η σημαία της διεκ­δί­κη­σης και μπό­ρε­σαν να ανα­πτυ­χθούν και όλοι οι αγώ­νες που ανα­πτύ­χθη­καν στη συνέ­χεια, που έφε­ραν και νίκες.

Οι δυνά­μεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όσοι ακο­λού­θη­σαν τον δρό­μο του αγώ­να το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, έχουν μεγά­λο μερί­διο συμ­βο­λής για το ότι έχουν ακυ­ρω­θεί στην πρά­ξη νόμοι, όπως αυτός για τον περιο­ρι­σμό των δια­δη­λώ­σε­ων που ψηφί­στη­κε το καλο­καί­ρι του 2020, οι δια­τά­ξεις του νόμου Χατζη­δά­κη που κάνουν σχε­δόν αδύ­να­τη την προ­κή­ρυ­ξη μιας απεργίας.

Φάνη­κε ότι έτσι μόνο μπο­ρούν να καταρ­γη­θούν αντι­λαϊ­κοί νόμοι, σε αντί­θε­ση με την αρνη­τι­κή πεί­ρα της δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ που θα καταρ­γού­σε τους μνη­μο­νια­κούς νόμους “με έναν νόμο και ένα άρθρο”…

Χωρίς το ΚΚΕ δεν θα είχε μάθει κανείς για την πρό­σφα­τη σφα­γή των προ­σφύ­γων στη Μελί­για, αφού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ επέ­βα­λαν μια απρο­κά­λυ­πτη “ομερ­τά” για να μη θιχτεί η αντι­με­τα­να­στευ­τι­κή πολι­τι­κή της ΕΕ, αλλά και η “προ­ο­δευ­τι­κή” κυβέρ­νη­ση της Ισπα­νί­ας που διέ­πρα­ξε το έγκλημα.

Χωρίς το ΚΚΕ θα “πλά­κω­νε” τα πάντα η απο­πνι­κτι­κή ομο­φω­νία των κομ­μά­των του συστή­μα­τος στα “μεγά­λα” και οι κου­ρα­στι­κοί ψευ­το­καυ­γά­δες τους στα “μικρά”.

Ομο­φω­νία που απο­τυ­πώ­νε­ται και στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπερ­ψή­φι­σε το 50% νομο­σχε­δί­ων της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ το 80%, με πρό­σφα­το ‑χαρα­κτη­ρι­στι­κό- παρά­δειγ­μα το νομο­σχέ­διο για τα προ­κλη­τι­κά προ­νό­μια και το αφο­ρο­λό­γη­το πετρέ­λαιο στους εφοπλιστές.

Κάθε φορά που παλέ­ψα­με και κερ­δί­σα­με κάτι, τα τελευ­ταία χρό­νια, το ΚΚΕ ήταν εκεί. Κάθε φορά που συγκι­νη­θή­κα­με, ανα­τρι­χιά­σα­με, νιώ­σα­με ανά­τα­ση, το ΚΚΕ ήταν πάλι εκεί.

Όπως στην κοσμο­πλημ­μύ­ρα του περ­σι­νού Φεστι­βάλ, στον απο­χαι­ρε­τι­σμό στους μεγά­λους μας συν­θέ­τες, Μίκη Θεο­δω­ρά­κη και Θάνο Μικρού­τσι­κο, στο ανθρώ­πι­νο “ποτά­μι” που σχη­μά­τι­σαν οι κολα­σμέ­νοι μετα­νά­στες εργά­τες γης της Μανω­λά­δας, διεκ­δι­κώ­ντας να ζήσουν ανθρώπινα.

Πιο δυνα­τό ΚΚΕ σημαί­νει πιο πολ­λές τέτοιες “δυνα­τές” στιγμές.

Αντί­θε­τα, κάθε φορά που οι νέοι και οι νέες πίστε­ψαν σε κυβερ­νη­τι­κούς “σωτή­ρες” βγή­καν μόνο χαμέ­νοι, επι­κρά­τη­σε η απο­γο­ή­τευ­ση, όταν διεκ­δι­κού­σαν κάτι τους απα­ντού­σαν ότι “αυτά εγκρί­να­τε με την ψήφο σας”, τελι­κά γύρι­σαν “ξεπλυ­μέ­νοι” αυτοί που θέλη­σαν να διώξουν.

Στα ακό­μη πιο δύσκο­λα που έχου­με μπρο­στά μας, στην “τέλεια καται­γί­δα” και τον “δύσκο­λο χει­μώ­να” για τον οποίο μας προ­ε­τοι­μά­ζουν, όπως και αν το λένε, μόνο το ΚΚΕ θα είναι η “ασπί­δα” μας και πρέ­πει να είναι όσο γίνε­ται πιο δυνατή.

Το ΚΚΕ έχει πρόταση και σχέδιο
για να βγούμε από αυτή την αδιέξοδη κατάσταση

Συντρό­φισ­σες και σύντρο­φοι, φίλες και φίλοι,

Οι νέοι και οι νέες, ιδιαί­τε­ρα αυτής της γενιάς που νιώ­θει ότι ζει μέσα σε έναν “φαύ­λο κύκλο”, έχουν, όμως, έναν ακό­μα πολύ σπου­δαίο λόγο να συμπο­ρευ­τούν με το ΚΚΕ.

Και αυτός είναι ότι το ΚΚΕ έχει πρό­τα­ση και σχέ­διο για να βγού­με από αυτή την αδιέ­ξο­δη κατά­στα­ση, για να μπο­ρέ­σου­με επι­τέ­λους να ζήσου­με με βάση τις δυνα­τό­τη­τες που προ­σφέ­ρει η επο­χή μας και όχι χει­ρό­τε­ρα από τους γονείς μας.

Για την ακρί­βεια, το ΚΚΕ είναι το μονα­δι­κό κόμ­μα που έχει τέτοιο σχέ­διο, αφού όλα τα άλλα κόμ­μα­τα προ­τεί­νουν μόνο δια­φο­ρε­τι­κές παραλ­λα­γές δια­χεί­ρι­σης του σημε­ρι­νού αδιε­ξό­δου, το οποίο η ΝΔ απο­δί­δει τελευ­ταία επί­μο­να στις “αρνη­τι­κές διε­θνείς συγκυ­ρί­ες” και ο ΣΥΡΙΖΑ στην “πολι­τι­κή Μητσο­τά­κη”, βγά­ζο­ντας και οι δυο τους “λάδι” τον πραγ­μα­τι­κό ένο­χο, το γερα­σμέ­νο καπι­τα­λι­στι­κό σύστημα.

Το πολι­τι­κό σχέ­διο του ΚΚΕ είναι το μόνο που μπο­ρεί να εξα­σφα­λί­σει γενι­κή μεί­ω­ση του εργά­σι­μου χρό­νου, χωρίς μεί­ω­ση, αλλά με μεγά­λη αύξη­ση των κάθε είδους παρο­χών της κοι­νω­νί­ας προς το άτο­μο, αφού προ­βλέ­πει την αξιο­ποί­η­ση των σύγ­χρο­νων επι­τευγ­μά­των της επι­στή­μης και της τεχνο­λο­γί­ας με σχέ­διο και προς όφε­λος όλων.

Προ­βλέ­πει την κατάρ­γη­ση της μεγα­λύ­τε­ρης “σπα­τά­λης” της σημε­ρι­νής κοι­νω­νί­ας, του καπι­τα­λι­στι­κού κέρδους.

Μόνο σε μια τέτοια κοι­νω­νία ο κάθε άνθρω­πος θα είναι ελεύ­θε­ρος να ακο­λου­θή­σει τις κλί­σεις και τα ενδια­φέ­ρο­ντά του.

Τα σχο­λεία και τα Πανε­πι­στή­μια θα απε­λευ­θε­ρω­θούν από τα “δεσμά” της καπι­τα­λι­στι­κής αγο­ράς, που σήμε­ρα καθο­ρί­ζει ποιο επι­στη­μο­νι­κό αντι­κεί­με­νο θα ανα­πτυ­χθεί και ποιο όχι, τι και πώς θα διδα­χθεί, όχι με βάση το τι έχει ανά­γκη η κοι­νω­νία, αλλά με βάση τις προ­τε­ραιό­τη­τες των κερ­δών των μεγά­λων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Αυτά τα δεσμά έρχε­ται να ενι­σχύ­σει ο νέος νόμος-πλαί­σιο που έφε­ρε η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ κατα­κα­λό­και­ρο για να απο­φύ­γει ‑έτσι νομί­ζει τελο­σπά­ντων- την αντί­δρα­ση φοι­τη­τών, καθη­γη­τών, εργα­ζο­μέ­νων, αφού όλοι δια­φω­νούν με αυτόν τον νόμο.

Έφτα­σαν μάλι­στα στο σημείο να απορ­ρί­ψουν τους εκπρο­σώ­πους Φοι­τη­τι­κών Συλ­λό­γων, όπως της Ιατρι­κής Αθη­νών, της Αρχι­τε­κτο­νι­κής ΕΜΠ, του ΑΠΘ, του Πανε­πι­στη­μί­ου Ιωαν­νί­νων κ.λπ., που είχε προ­τεί­νει το ΚΚΕ να πάρουν μέρος στην Επι­τρο­πή Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Βουλής…

Στην τελι­κή από­φα­ση του προ­ε­δρεί­ου της Επι­τρο­πής για το ποιοι φορείς θα κλη­θούν, είχαν δια­γρα­φεί όλοι οι Φοι­τη­τι­κοί Σύλ­λο­γοι, όμως στη λίστα των φορέ­ων πρώ­τος — πρώ­τος δέσπο­ζε ο ΣΕΒ!

Είναι άλλη μία από­δει­ξη προς όφε­λος ποιων νομο­θε­τεί η κυβέρνηση!

Και από αυτό το βήμα τούς το δηλώ­νου­με καθα­ρά: Θα φάνε τα μού­τρα τους γι’ άλλη μια φορά!

Με την πρό­τα­ση του ΚΚΕ εξα­σφα­λί­ζο­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε κάθε νέο ζευ­γά­ρι να είναι ελεύ­θε­ρο να δημιουρ­γή­σει οικο­γέ­νεια όπο­τε το απο­φα­σί­σει, χωρίς οικο­νο­μι­κούς κατα­να­γκα­σμούς και το άγχος του πώς θα τα βγά­λει πέρα στη σημε­ρι­νή “ζού­γκλα” και, φυσι­κά, χωρίς μεσαιω­νι­κούς περιο­ρι­σμούς σε δικαιώ­μα­τα γυναι­κών που νοού­νται ως αυτο­νό­η­τα τον 21ο αιώ­να, όπως αυτό στην άμβλωση.

Το ζήτη­μα της στέ­γα­σης θα είναι λυμέ­νο για όλους χάρη στην κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση της γης και του κλά­δου των Κατα­σκευών, στον κεντρι­κό σχε­δια­σμό που μπο­ρεί να προ­ϋ­πο­λο­γί­σει τις συνε­χώς διευ­ρυ­νό­με­νες ανά­γκες και να κινεί­ται προς την κατεύ­θυν­ση της κάλυ­ψής τους.

Μόνο έτσι θα εκπλη­ρώ­νο­νται και στό­χοι που στις συν­θή­κες του καπι­τα­λι­σμού είναι αντι­κρουό­με­νοι, όπως η προ­στα­σία του φυσι­κού περι­βάλ­λο­ντος, η εξα­σφά­λι­ση χώρων πρα­σί­νου και ψυχα­γω­γί­ας για τις ανά­γκες του λαού, με την ισόρ­ρο­πη ανά­πτυ­ξη των κλά­δων της παραγωγής.

Ο ρατσι­σμός, ο φασι­σμός, ο σεξι­σμός και όλα τα απο­κρου­στι­κά φαι­νό­με­να που γεν­νά και αξιο­ποιεί με πολ­λούς τρό­πους το σάπιο σύστη­μα, θα αντι­με­τω­πι­στούν ριζι­κά και με την πάρο­δο του χρό­νου θα μετα­τρα­πούν σε αντι­κεί­με­νο μελέ­της για τους ιστο­ρι­κούς και κοι­νω­νιο­λό­γους του μέλλοντος.

Η νέα γενιά με το ΚΚΕ.
Για το μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό!

Στον αγώ­να για αυτήν την κοι­νω­νία, τον σοσια­λι­σμό — κομ­μου­νι­σμό, σας καλού­με να γίνε­ται σήμε­ρα πρωταγωνιστές.

Έτσι όπως είδα­τε τα χιλιά­δες μέλη και φίλους της ΚΝΕ να πρω­τα­γω­νι­στούν όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα στα σχο­λεία, τα Πανε­πι­στή­μια, τους χώρους δουλειάς.

Πρω­τα­γω­νι­στούν για­τί ακρι­βώς πιστεύ­ουν ότι η εργα­τι­κή τάξη, με την κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία της, μπο­ρεί να γίνει πρω­τα­γω­νι­στής των εξε­λί­ξε­ων και όχι να μένει στο περι­θώ­ριο της κοι­νω­νι­κής ζωής.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ είναι εγγύ­η­ση σε αυτόν τον αγώ­να, για­τί έχου­με επα­να­στα­τι­κές αρχές συγκρό­τη­σης και λει­τουρ­γί­ας, για­τί έχου­με επα­να­στα­τι­κή επι­στη­μο­νι­κή ιδεολογία.

Καθο­δη­γού­μα­στε από μια ιδε­ο­λο­γία που μας κάνει να γνω­ρί­ζου­με πως τα πράγ­μα­τα δεν μένουν ποτέ στά­σι­μα, είναι νόμος πως αλλάζουν.

Απο­κα­λύ­πτου­με όλες τις “όψεις” ενός κόσμου σε βαθιά σήψη και παρακ­μή, συγκρουό­μα­στε με τις λογι­κές των χαμη­λών απαι­τή­σε­ων και του “ρεα­λι­σμού” της υπο­τα­γής έχο­ντας όμως συγκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση για το ποιο είναι το σύγ­χρο­νο και το νέο.

Μπο­ρέ­σα­με να μπού­με μπρο­στά, παρά τις αδυ­να­μί­ες μας, για ό,τι ζήτη­μα απα­σχο­λού­σε τους νέους, ακρι­βώς για­τί είναι υπο­χρέ­ω­σή μας να είμα­στε άξιοι αγω­νι­στές για τα συμ­φέ­ρο­ντα των πολ­λών, να μη συμ­βι­βα­ζό­μα­στε μπρο­στά στον αρνη­τι­κό συσχετισμό.

Πήρα­με πολύ­μορ­φες πρω­το­βου­λί­ες και απο­τρέ­ψα­με σχέ­δια συκο­φά­ντη­σης και κατα­στο­λής του φοι­τη­τι­κού κινή­μα­τος, για­τί έχου­με παρα­κα­τα­θή­κη την πεί­ρα του Κόμ­μα­τος και της Οργά­νω­σής μας σε μια πορεία δεκα­ε­τιών, για­τί “δεν μας κρα­τά­ει κανείς στο χέρι”, δεν γινό­μα­στε “εφέ” σε στη­μέ­να σκηνικά.

Επι­διώ­κου­με να καλ­λιερ­γού­με τη μαχη­τι­κή αισιο­δο­ξία, επι­λέ­γο­ντας μορ­φές πάλης, τη στιγ­μή που θα γίνει το καθε­τί που θα εξυ­πη­ρε­τεί την αντο­χή, τη διάρ­κεια και το δυνά­μω­μα του αγώνα.

Για­τί δεν είμα­στε “ψηφια­κοί ακό­λου­θοι” αρχη­γών που “μαντρώ­νο­νται” για να υπε­ρα­σπι­στούν πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζο­νται χωρίς ποτέ να ερω­τη­θούν, ούτε ομά­δες που δημιουρ­γού­νται, δια­σπώ­νται και δια­λύ­ο­νται ανά­λο­γα με το τι στά­ση επι­λέ­γουν να κρα­τή­σουν απέ­να­ντι σε μια αστι­κή κυβέρνηση.

Μέσα στην ΚΝΕ ανα­πτύσ­σο­νται δρα­στή­ριοι νέοι αγω­νι­στές, με υπο­χρε­ώ­σεις και δικαιώ­μα­τα που συζη­τά­με συλ­λο­γι­κά και δρού­με μαχητικά.

Όλη η Ιστο­ρία του Κόμ­μα­τός μας έχει μέσα της τη μαζι­κή, νεα­νι­κή δρά­ση, την πρω­το­πό­ρα στά­ση και των νέων γυναι­κών που μέσα από τον οργα­νω­μέ­νο αγώ­να κατά­φε­ραν να σπά­σουν όλων των ειδών τα δεσμά.

Απο­δει­κνύ­ει ότι τα υλι­κά από τα οποία είναι φτιαγ­μέ­νο, δημιουρ­γούν μια αντο­χή που σε άλλους μπο­ρεί να φαί­νε­ται και ανεξήγητη.

Τα σημά­δια της Ιστο­ρί­ας μας είναι σπαρ­μέ­να σε όλη την Ελλά­δα. Πριν λίγες μέρες ήμα­σταν στην Ανά­φη, χθες στο Τρίκερι.

Σε αυτό το νησά­κι του Παγα­ση­τι­κού όπου το αστι­κό κρά­τος μάντρω­σε και προ­σπά­θη­σε να εξο­ντώ­σει φυσι­κά και ηθι­κά 5.000 γυναί­κες, κομ­μου­νί­στριες, αγω­νί­στριες και συγ­γε­νείς αγωνιστών.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κή η ιστο­ρία ενός 13χρονου κορι­τσιού, μαθή­τριας, όταν συνε­λή­φθη μαζί με την μητέ­ρα της, στις 25 Μαρ­τί­ου του 1948, όταν μπή­κε στη Σούρ­πη ένας λόχος των ΛΟΚ.

Την συνέ­λα­βαν διό­τι ο αδερ­φός ήταν ήταν μαχη­τής του ηρω­ι­κού ΔΣΕ.

Ζητού­σαν και από εκεί­νη, 13 ετών παι­δί, να κάνει δήλω­ση μετα­νοί­ας, να απο­κη­ρύ­ξει τον αδερ­φό της και το ΚΚΕ.

Κι εκεί­νη τους απά­ντη­σε ότι “τον αδερ­φό μου δεν τον απο­κη­ρύσ­σω, αλλά το ΚΚΕ δεν το ξέρω, αλλά εδώ που με φέρα­τε θα γίνω πρώ­τη κομ­μου­νί­στρια”. Και έτσι έπρα­ξε και είναι ακό­μη μαζί μας…

Αυτές είναι οι παρα­κα­τα­θή­κες μας! Και είμα­στε βέβαιοι ότι η δική μας γενιά θα γρά­ψει λαμπρές σελί­δες, θα ζήσει τις μεγά­λες στιγ­μές, θα δώσει τις μεγά­λες νικη­φό­ρες μάχες για να τελειώ­νου­με με τη σαπί­λα, με το καπι­τα­λι­στι­κό σύστη­μα που μας τρα­βά­ει συνε­χώς προς τα πίσω και να πάμε μπρο­στά, στην κοι­νω­νία της πραγ­μα­τι­κής ελευ­θε­ρί­ας, τον σοσια­λι­σμό — κομμουνισμό.

Τώρα είναι η ώρα χιλιά­δες νέοι άνθρω­ποι να συμπο­ρευ­τούν με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Να γίνει πρά­ξη το σύν­θη­μα του 48ου Φεστι­βάλ ΚΝΕ — “Οδη­γη­τή” που ξεκι­νά το ταξί­δι του για να κορυ­φω­θεί στις 22–24 Σεπτέμ­βρη στην Αθήνα.

“Η νέα γενιά με το ΚΚΕ.
Για το μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό!
Σοσιαλισμός, η απάντηση στον 21ο αιώνα!”. 

Καλή δύναμη και καλούς αγώνες!

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο