Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Με αφορμή ένα… tweet

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας // 

Το πρόσφατο τουιτ του Γιώργου Στεργίου, γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ αξίζει κάποιους σχολιασμούς, όχι για το επίπεδο του, αλλά για τα όσα υπονοεί εξαιτίας της θεσμικής του ιδιότητας στο χώρο του. (Όπως έγραφε και ο Αμερικανός φωτογράφος Γκάρι Γουίνογκραντ: «Η φωτογραφία δεν έχει να κάνει με αυτό που φωτογραφίζεται. Εχει να κάνει με το πώς φαίνεται αυτό που φωτογραφίζεται»…)

Η πρώτη παρατήρηση είναι η «συνειδητή» άγνοια για τη στάση των κυρίων Φίλη και Βαρουφάκη απέναντι στο περίφημο «τείχος του αίσχους». Προφανώς και δεν υπήρξαν φίλοι της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Ούτε και οπαδοί της αναγκαιότητας ύπαρξης του περίφημου «τείχους». Απλά τους «φορτώνει» θέσεις που ποτέ δεν είχαν, όπως άλλωστε κάνει συχνά η Ν.Δ θεωρώντας ή αποκαλώντας «κομμουνιστές» όσους εκφράζουν διαχειριστικές διαφορές μαζί της. Άλλωστε ο αντικομμουνισμός είναι εγγεγραμμένος στο DNA της…

Η δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με τη ανιστόρητη σύγκριση των δύο «τειχών». Καλό θα ήταν φυσικά να μας πει και για άλλα τείχη-φράκτες  που έχουν από χρόνια στηθεί π.χ στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, στην Παλαιστίνη κ.α που στόχο έχουν γειτονικούς λαούς και όχι απλά την προστασία των συνόρων μίας χώρας και για τα οποία όχι μόνο δεν γίνεται αρνητικός λόγος, αλλά εκθειάζονται κιόλας.

Η τρίτη παρατήρηση έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του «φράκτη». Τα όσα γράφονται  περί «συνόρων της Ευρώπης» είναι φθηνή δημαγωγία. Ο πραγματικός εχθρός δεν είναι οι ξεριζωμένοι, αλλά η πολιτική που στηρίζει τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και μετατρέπει τη χώρα σε φυλακή για την προστασία του φρουρίου της ΕΕ. Η αναγκαία φύλαξη των συνόρων, δεν νομιμοποιεί ακροδεξιές φωνές και δράσεις. Είναι πολιτική αφέλεια η άποψη πως οι προσφυγικές ροές και η εργαλειοποίησή τους αντιμετωπίζονται με το φράχτη. Η χώρα μας πρέπει να απεμπλακεί τώρα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και να τερματίσει τη συμμετοχή σε στρατιωτικές αποστολές. Οι λύσεις δεν βρίσκονται μόνο σ’ έναν φράχτη, αλλά βρίσκονται σ’ όλες τις συμφωνίες οι οποίες πρέπει να καταγγελθούν και ν’ ανοίξει άλλος δρόμος για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού.

Τέλος σχετικά με τα περί «πανωλεθρίας των ιδεών» της αριστεράς, των κομμουνιστών, απλά θα τον συνιστούσαμε να μην πανηγυρίζει. Η ιστορία δεν τελείωσε!

Ακολουθήστε το Ατέχνως στο Google News, στο Facebook και στο Twitter

Με τα μάτια των παιδιών (Βέρα Κλώντζα-Γιακλοβά – Φράνιο Κραλ)