Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Με και χωρίς κορονοϊό στην Κολομβία το παρακράτος δολοφονεί χωρίς έλεος

Το FARC καταγγέλλει
συνεχείς δολοφονίες πρώην μαχητών του

Με τη δολοφονία του Carlos Alberto Castillo, ο αριθμός των πρώην μαχητών που δολοφονήθηκαν στην Κολομβία τις τελευταίες μέρες, μετά τα μέτρα για τον Covid-19 φτάνει τους έξι.

Το Κολομβιανό πολιτικό κόμμα Fuerza Alternativa Revolucionaria del Común (FARC) καταδίκασε την Παρασκευή τη δολοφονία του πρώην πολεμιστή Carlos Alberto Castillo που «δολοφονήθηκε από άγνωστους στο σπίτι του που βρίσκεται στην οδό  Berlín – περιοχή Atacó, στα σύνορα Planadas και το Río Blanco (Tolima)»

«Με τη δολοφονία του φτάνουν στους 194 οι πρώην αντάρτες που σκοτώθηκαν -22 το 2020, έξι από την έναρξη της καραντίνας (24 Μαρτίου)», ανέφερε στα κοινωνικά δίκτυα ο γερουσιαστής του FARC Julián Gallo, γνωστός ως Carlos Antonio Lozada.
ℹ️  Ο αριθμός των δολοφονιών που διαπιστώθηκε επίσημα από την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στην Κολομβία στην πιο πρόσφατη έκθεσή της ανέρχεται σε 190.

ΣΣ |> Για ενημέρωση των αναγνωστών του «Ατέχνως»

info Ατέχνως

FARC +UP

Η Unión Patriótica (UP), είναι πολιτικό κίνημα προϊόν συνεργασίας FARC-EP και Partido Comunista Colombiano (ΚΚ Κολομβίας).

Η Fuerza Alternativa Revolucionaria del Común (Εναλλακτική Επαναστατική Δύναμη – FARC) είναι κολομβιανό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2017, όταν το μέτωπο των ανταρτών με το ίδιο ακρωνύμιο και όνομα -FARC που αγωνιζόταν από το 1964 υπέγραψε ειρηνευτική συμφωνία με την κυβέρνηση του Juan Manuel Santos το 2016.
Επικεφαλής φαίνεται Rodrigo Londoño και ιδεολογικά διακηρύσσει τοn (Μπολιβαριανό) Μαρξισμό-λενινισμό, τον Κομμουνισμό (!) τον αντικαπιταλισμό, τον αγώνα για την ισότητα των γυναικών και πολλά άλλα, ταυτιζόμενο με άλλα κόμματα και κινήματα της Λατινικής Αμερικής (υπάγεται και στο Φόρουμ Σάο Πάολο Foro de São Paulo) και έχει 5+5 εκπροσώπους σε Βουλή (5/172) και Γερουσία (5/108)

FARC logo

Το σημερινό λογότυπο της FARC

Οι «ειρηνευτικές» διαπραγματεύσεις άρχισαν το Σεπτέμβρη του 2012 και πραγματοποιήθηκαν στο Όσλο και την Αβάνα, για την υπογραφή της «Συμφωνίας για την Τελική Λύση της Σύγκρουσης» (Μπογκοτά 24- Νοε-2016) και στη συνέχεια οι πρώην αντάρτες ξεκίνησαν μια μεταβατική περίοδο στην πολιτική ζωή που «ολοκληρώθηκε» στα τέλη Αυγούστου του 2017, ενώ επικριτές των συμφωνιών προσέφυγαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

FARC 1

Ιδρυτικό Συνέδριο

Διεξήχθη στη Μπογκοτά από τις 28 έως τις 31 Αυγούστου 2017 με τη συμμετοχή χιλιάδων αντιπροσώπων (πρώην αντάρτες, στρατιώτες και μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κολομβίας ), περίπου 200 άτομα από διάφορους τομείς της κολομβιανής κοινωνίας και 10άδες προσκεκλημένους από άλλες χώρες, κυρίως από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική
Το κλείσιμο του συνεδρίου και η παρουσίαση του νέου κόμματος έγινε την 1η  Σεπτέμβρη, με πολιτιστική και μαζική πολιτική εκδήλωση στην κεντρική πλατεία Bolívar της κολομβιανής πρωτεύουσας με συμμετοχή 10.000 λαού (άλλες πηγές μιλάνε για πάνω από 30.000).
Στην ομιλία του, ο Rodrigo Londoño ανέπτυξε την πρόταση «για μια μεταβατική εθνική κυβέρνηση 2018-2022»

Το 2019 (με βίντεο που αναρτήθηκε στις 29-Αυγ-2019), ο δεύτερος στην ιεραρχία των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων Κολομβίας-Λαϊκός Στρατός (FARC-EP) Iván Márquez ανακοίνωσε ότι ξαναπαίρνει τα όπλα μαζί σε άλλους ηγέτες των ανταρτών, καταγγέλλοντας την αθέτηση από την πλευρά της αστικής κυβέρνησης της συμφωνίας ειρήνης του 2017.

«Ανακοινώνουμε στον κόσμο ότι ξεκίνησε η δεύτερη Marquetalia [ιστορικό λίκνο της εξέγερσης στη δεκαετία του 1960], εξ ονόματος του οικουμενικού δικαίου των λαών να παίρνουν τα όπλα για να εξεγερθούν ενάντια στην καταπίεση», αναφέρει στο βίντεο, φορώντας πράσινη στολή παραλλαγής, στο πλευρό των Santrich και Hernán Darío Velásquez (επονομαζόμενος και El Paisa) και «τη συνέχιση των επιχειρήσεων των ανταρτών σε απάντηση της προδοσίας από το κράτος των συμφωνιών ειρήνης της Αβάνας» που είχαν οδηγήσει στον αφοπλισμό το 2017 περίπου 7.000 ανδρών και γυναικών μαχητών των FARC.

(και παρακάτω)
«Η απάτη, η διπλοπροσωπία και η δολιότητα, η μονομερής τροποποίηση του κειμένου της συμφωνίας, η μη εφαρμογή των δεσμεύσεών του εκ μέρους του κράτους, οι δικαστικές διευθετήσεις και η ανασφάλεια μας αναγκάζουν να ξαναπάρουμε τα όπλα», σημείωσε στο μήνυμα του ο Ιβάν Μάρκες και πρόσθεσε: «Δεν ηττηθήκαμε ποτέ, ούτε ιδεολογικά, είναι γι΄αυτό που ο αγώνας συνεχίζεται», υπογραμμίζοντας ότι θα επιδιώξει να συντονιστεί με τον ELN (Στρατός Εθνικής Απελευθέρωσης), τη δεύτερη κολομβιανή ανταρτική οργάνωση, που εξακολουθεί να είναι ενεργή.

Από την πλευρά της, η δεξιά φιλοαμερικανική κυβέρνηση του Ιβάν Ντούκε χαρακτήρισε «πολύ ανησυχητική» αλλά όχι και απροσδόκητη την εξέλιξη, μάλιστα ανακοίνωσε από το προεδρικό μέγαρο: «Διέταξα τη συγκρότηση μιας ειδικής μονάδας ώστε να καταδιώξουμε αυτούς τους εγκληματίες με ενισχυμένες δυνατότητες πληροφόρησης, έρευνας και κινήσεων σε όλο το έδαφος της Κολομβίας».

Στις 9-Δεκ-2019 κορυφώνεται η μεγάλη διαδήλωση με πανεθνική απεργία που ξεκίνησε από τις 21 Νοέμβρη με συμμετοχή εκατομμυρίων εργαζομένων), οργανωμένη από την Εθνική Επιτροπή της Απεργίας (Comité Nacional del Paro), που αποτελείται από συνδικαλιστικές οργανώσεις όλων των κλάδων, από ενώσεις αγροτών, ιθαγενών, φοιτητών και ένα ευρύ σύνολο κοινωνικών οργανώσεων, με μεγάλη συναυλία στην Μπογκοτά και άλλες μεγάλες πόλεις για τη ζωή και την ειρήνη διεκδικώντας δημόσια Εκπαίδευση και Υγεία, Πρόνοια, υποδομές, να διαλυθούν οι φονικές μονάδες αντιμετώπισης ταραχών της αστυνομίας (ESMAD), που ευθύνονται για τη βάρβαρη καταστολή και απαιτώντας να εφαρμοστεί από την κυβέρνηση η συμφωνία ειρήνης με τους αντάρτες και να σταματήσουν οι δολοφονίες λαϊκών αγωνιστών, «που έχουν γίνει σχεδόν καθημερινότητα και μέσα σε 3 χρόνια ξεπερνάνε ήδη τις 700».

Στις 29-Ιαν-2020 οι καθημερινές δολοφονίες λαϊκών αγωνιστών, συνδικαλιστών, πρώην ανταρτών και ιθαγενών στην Κολομβία, συμπληρώθηκε με το θάνατο ενός ακόμη αγωνιστή του John Freddy Vargas, 42 χρόνων, από ενόπλους που τον «γάζωσαν» ενώ επέστρεφε από μια συνάντηση στην αγροτική περιοχή που έχει καθοριστεί ως «ζώνη επανένταξης» των πρώην ανταρτών, με τον αριθμό να έχει φτάσει -ήδη πριν κλείσει ο πρώτος μήνας του 2020- τους 25 και από το 2016 και τη λεγόμενη ειρηνευτική συμφωνία ξεπερνά τους 800