Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΡΜΟΔΩΡΟΥ: Προσδοκώντας Ανάσταση…

ΠΡΟΣΔΟΚΩΝΤΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ…

Η εβδο­μά­δα των παθών
κι η Ανά­στα­ση εγένει
το «θεί­ον δρά­μα» των λαών
και πάλι παραμένει.

Στε­κό­με­νοι γονυπετείς
καθέ­νας μ’ ένα τάμα
όλοι μας προσευχόμαστε
να γίνει ένα θαύμα.

Να φύγουν τα μνημόνια
ν’ ανοί­ξουν εργασίες
κι εμείς Χρι­στέ θα κάνουμε
και λαμπαδηδρομίες.

Χρό­νια το ίδιο όνειρο
αιώ­νων αυταπάτες
αντι­στα­θεί­τε στων θεών
επί­γειων και ουράνιων
τις χρό­νιες απάτες.

Στα­μά­τα μεταφυσικά
να ψάχνεις σωτηρία
οργά­νω­σε, διεκδίκησε
ζωή σ’ άλλη πορεία.

Ελευ­θε­ρώ­σου, πέταξε
κάθε μορ­φής σαγήνη
απέρ­ρι­ψε όσους προσπαθούν
να ζεις με ελεημοσύνη.

Χρό­νια πολ­λά σας εύχομαι
με ανά­στα­ση πνευμάτων
για ιδέ­ες πανανθρώπινες
Ειρή­νης κι οραμάτων.

D.ARMODOROS

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο