Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Με το αζημίωτο

Οπως απο­κα­λύ­πτε­ται ολο­έ­να και περισ­σό­τε­ρο, τα κίνη­τρα των μεγι­στά­νων που προ­σφέ­ρουν τον οβο­λό τους για την ανοι­κο­δό­μη­ση της Πανα­γί­ας των Παρι­σί­ων στη Γαλ­λία δεν είναι και τόσο …ταπει­νά. Οσοι προ­σφέ­ρουν μεγά­λα κυρί­ως ποσά, απο­λαμ­βά­νουν σημα­ντι­κές φορο­α­παλ­λα­γές από το κρά­τος, ενώ κάνουν και τζά­μπα δια­φή­μι­ση των επι­χει­ρή­σε­ών τους ως «ευερ­γέ­τες» για την απο­κα­τά­στα­ση ενός μνη­μεί­ου αντι­προ­σω­πευ­τι­κού του παγκό­σμιου πολι­τι­σμού. Από την πλευ­ρά της, η γαλ­λι­κή κυβέρ­νη­ση αξιο­ποιεί τις χορη­γί­ες για να καλ­λιερ­γή­σει κλί­μα «εθνι­κής ομο­ψυ­χί­ας» και «συστρά­τευ­σης», θέλο­ντας να θολώ­σει τα νερά σε ό,τι αφο­ρά τα πραγ­μα­τι­κά αίτια και τις δικές της μεγά­λες ευθύ­νες για την καταστροφή. 

Και σ’ αυτήν την περί­πτω­ση, επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο: Το γαλ­λι­κό κρά­τος, με περι­κο­πές στις δαπά­νες που δεν είναι αντα­πο­δο­τι­κές για το κεφά­λαιο, όπως είναι αυτές για τον πολι­τι­σμό και τη συντή­ρη­ση μνη­μεί­ων, διεύ­ρυ­νε τον λεγό­με­νο «δημο­σιο­νο­μι­κό χώρο» για μεγα­λύ­τε­ρες παρο­χές, διευ­κο­λύν­σεις και φορο­α­παλ­λα­γές στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους. 

Τώρα που οι χορη­γί­ες είναι ανα­γκαί­ες για να ξεπε­ρά­σει η κυβέρ­νη­ση το «κάζο» της μεγά­λης κατα­στρο­φής και να χώσει κάτω από το χαλί τις ευθύ­νες της, οι μεγά­λοι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμι­λοι σπεύ­δουν να δηλώ­σουν «παρών», φυσι­κά με το αζημίωτο. 

Την ίδια ώρα, καμιά από τις πραγ­μα­τι­κές αιτί­ες που οδή­γη­σαν στην κατα­στρο­φή δεν εξα­λεί­φε­ται. Αντί­θε­τα, ανα­πα­ρά­γε­ται και ενι­σχύ­ε­ται η πολι­τι­κή που θυσιά­ζει και τον πολι­τι­σμό στο βωμό του κέρ­δους και στη λογι­κή «κόστους — οφέ­λους» για το κεφάλαιο.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο