• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Μια άλλη «συνάντηση κορυφής» Κούβας – ΗΠΑ

Γράφει η Νατάσα Τερλεξή //

Όταν οι αρχές των ΗΠΑ συνέλαβαν, καταδίκασαν και φυλάκισαν επί 16 χρόνια τους 5 Κουβανούς μαχητές που αποφυλακίστηκαν τον περασμένο Δεκέμβρη, θεωρούσαν ότι έδιναν άλλο ένα ταπεινωτικό χαστούκι στη σοσιαλιστική Κούβα. Σίγουρα δεν περίμεναν ότι η υπόθεση των Πέντε θα έπαιρνε διαστάσεις εντός των ΗΠΑ και ότι το αίτημα για την απελευθέρωσή τους θα εξαπλωνόταν μέσα από τις κινητοποιήσεις ενάντια στην αστυνομική δολοφονική βία.

Θα εστιάσω στον δίαυλο επικοινωνίας που άνοιξε ανάμεσα στους μαχητές της εργατικής τάξης των ΗΠΑ και στην επαναστατική Κούβα, με αφετηρία επαφές και εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο μήνα (Μάρτη 2015): Η σοσιαλιστική Κούβα αποκτά ακροατήριο μεταξύ των εργαζομένων στις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, οι Κουβανοί μαχητές γνωρίζουν καλύτερα την ταξική πραγματικότητα του καπιταλισμού σε ύφεση.

Εκατομμύρια Κουβανοί, παρακολουθώντας την υπόθεση των Πέντε, είχαν την ευκαιρία να δουν το άλλο πρόσωπο του ιμπεριαλιστικού τέρατος το οποίο γνωρίζουν τόσο καλά από την επιθετικότητά του διεθνώς. Να μάθουν ότι οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερα ποσοστά φυλάκισης στον κόσμο. Η αστυνομία, τα δικαστήρια και οι φυλακές δεν είναι παρά το πρόσωπο που δείχνει αυτός ο ίδιος ιμπεριαλισμός στο εσωτερική της χώρας: ταξικά προκατειλημμένο, κατασταλτικό και ρατσιστικό.

Όταν λοιπόν η Iris Baez, μητέρα του Anthony Baez που δολοφονήθηκε από την αστυνομία στους δρόμους της Νέας Υόρκης το 1994 έμαθε για την απελευθέρωση των 5, απευθυνόμενη στις μητέρες τους, έγραψε: «Η καρδιά μου τραγουδάει . . . μου δίνει μεγάλη δύναμη και μεγαλύτερη αγάπη βλέποντας σήμερα τους αδερφούς μου να περπατούν ελεύθεροι».

natasa2

Σήμερα πάνω από 2.2 εκ. άνδρες και γυναίκες είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ, ενώ περίπου 4.8 ακόμα υπόκεινται σε κάποιο καθεστώς «επιτηρούμενης αποφυλάκισης». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν υπάρχει εργατική οικογένεια που να μην έχει κάποιο συγγενικό πρόσωπο, συνάδελφο, φίλο ή γείτονα πιασμένο στα πλοκάμια της καπιταλιστικής «δικαιοσύνης». Η μεταχείριση και οι συνθήκες που αντιμετώπισαν οι Πέντε είναι γνώριμες ακόμα και στα παιδιά των εργατουπόλεων του Βορρά.

Τα ΜΜΕ στην Ελλάδα «έπαιξαν» τις διαμαρτυρίες που ξέσπασαν πέρυσι στο Φέργκουσον. Ωστόσο, δύσκολα διαφαίνεται εκτός ΗΠΑ η έκταση των δολοφονιών αυτών, ο τρόμος που σπέρνουν, αλλά και η τόλμη των κινημάτων που έχουν ξεπηδήσει με αίτημα τη στοιχειώδη δικαιοσύνη: Να κατονομαστούν και να καταδικαστούν οι αστυνομικοί που δολοφονούν. Να σταματήσει η ατιμωρησία. Η αστυνομική βία επισφραγίζει σε τελική ανάλυση την καθημερινότητα της εργατικής τάξης στις ΗΠΑ. Τα τελευταία λίγα χρόνια όμως, οι οικογένειες των θυμάτων, κυρίως μητέρες, έχουν βγει από την απομόνωσή τους και αρχίζουν να δικτυώνονται πανεθνικά.

Η Teresa Amarelle Boué, γενική γραμματέας της Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας (FMC) με πολυπληθή αντιπροσωπία της FMC και άλλων κουβανικών οργανώσεων, βρέθηκε στη Νέα Υόρκη 9-20 Μάρτη για την 59η ετήσια συνάντηση του ΟΗΕ για την κατάσταση των γυναικών.

Η αντιπροσωπεία συμμετείχε σε μια σειρά εκδηλώσεων στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης, δίνοντας την ευκαιρία σε εκατοντάδες ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με το ζωντανό παράδειγμα που αποτελεί η κουβανική σοσιαλιστική επανάσταση. Σε κάθε εκδήλωση μίλησαν για τη νέα φάση των σχέσεων με την Ουάσιγκτον. «Ο κουβανικός λαός χαιρετίζει τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού. Η κυβέρνηση της Κούβας έχει ξεκαθαρίσει ότι διατηρούμε τις αρχές μας, οι οποίες είναι αδιαπραγμάτευτες», είπε η Amarelle μιλώντας στο πανεπιστήμιο Φόρνταμ. Η Ana Milagro Martinez, μιλώντας στο New Jersey κάλεσε τους παρευρισκομένους να «ενωθούν μαζί μας στη μάχη κατά του αποκλεισμού». Και η Isabel Moya πρόσθεσε ότι «η Ουάσιγκτον έχει αλλάξει τακτική αλλά ο στόχος της παραμένει ο ίδιος: να καταστρέψει την Κουβανική Επανάσταση».

Σε μια εκκλησία του Μπρονξ τις αντιπροσώπους από την Κούβα υποδέχτηκε η Iris Baez, η Hawa Bah που ο γιος της δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη πριν από 2 χρόνια, και η Cynthia Howell της οποίας η θεία σκοτώθηκε όταν αστυνομικοί έκαναν έφοδο στο διαμέρισμά της, λέγοντας αργότερα ότι είχαν κάνει λάθος στη διεύθυνση.

Η Hawa Bah διηγήθηκε πώς η αστυνομία σκότωσε τον γιο της όταν εκείνη φώναξε ασθενοφόρο επειδή ήταν άρρωστος, και κατέφτασε ένα περιπολικό. Η Tanya Brown Dickinson, οδηγός σχολικού από τη Φιλαδέλφεια, είπε ότι ο γιος της Branson Tate Brown χτυπήθηκε και μετά πυροβολήθηκε από αστυνομικούς τις 15 Δεκέμβρη. Η Shelia Reid, μητέρα του Jerame Reid που σκότωσαν αστυνομικοί στο Bridgetown του New Jersey ήταν εκεί με τον γιο της Sean. Η οικογένειά τους έχει οργανώσει σειρά διαμαρτυριών μετά τον θάνατο του Jerame τον Δεκέμβρη. Μίλησε και η Juanita Young, της οποίας ο γιος Malcolm Ferguson σκοτώθηκε το 2000, λέγοντας ότι «εδώ και 15 χρόνια αγωνίζομαι, και οι ιστορίες χειροτερεύουν». Η Juanita καλωσόρισε την αντιπροσωπεία του FMC και είπε ότι, ακόμα και με τη νίκη των Πέντε, «επιθυμώ να γνωρίσω τις μητέρες τους!».

natasa1

Κλείνοντας εκείνη τη συγκινητική συνάντηση, η κουβανή Maritzel González: «Ακούγοντας τις μητέρες αυτές θυμήθηκα γεγονότα από την ιστορία της Κούβας. Πριν το 1959, στη διάρκεια του αγών για να ανατρέψουμε το αμερικανοστήρικτο καθεστώς του Φουλχένσιο Μπατίστα, κάθε μέρα ο κόσμος στην Αβάνα ξυπνούσε και έβλεπε νέους σκοτωμένους στους δρόμους από τη δικτατορία. Και βέβαια οι μητέρες δεν μπορούσαν απλά να κλαίνε. Ορισμένες εντάχθηκαν στον επαναστατικό αγώνα». Μετά την επανάσταση οι ΗΠΑ υπέθαλψαν αντεπαναστατικές επιθέσεις που κόστισαν πολλές ζωές. Πρόκειται για επιθέσεις που έγιναν «επειδή θέλαμε να είμαστε κυρίαρχοι της μοίρας μας, επειδή κάναμε μια σοσιαλιστική επανάσταση 90 μίλια από της Ηνωμένες Πολιτείες».

Οι συναντήσεις αυτές είναι μια μικρή γεύση του ανοίγματος που υπάρχει. Όταν ο εργαζόμενος λαός στις ΗΠΑ αρχίζει να κινείται, το μήνυμα της Κούβας αποκτά το φυσικό του ακροατήριο: Η καπιταλιστική βαρβαρότητα δεν είναι μονόδρομος.

Αυτός ο δίαυλος υπάρχει από την εποχή ακόμα του Χοσέ Μαρτί και του αγώνα της Κούβας κατά της ισπανικής αποικιοκρατίας του 19ου αιώνα.

«Με ρωτάτε τι έμαθα στις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε τον Φλεβάρη σε συγκέντρωση φοιτητών ο Αντόνιο Γκερέρο, ένας από τους απελευθερωμένους πλέον Πέντε Κουβανούς. «Καθώς επέστρεφα στην Κούβα, τους είπα: ‘Μου αφαιρείται την υπηκοότητα των ΗΠΑ επειδή ο Ομπάμα το έθεσε ως όρο για την απελευθέρωσή μου. Δε μπορείτε όμως να αφαιρέσετε τα αισθήματα αγάπης για τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών που έχω αναπτύξει’. Όπως ο Μαρτί, μπορώ να πω ότι γνώρισα το τέρας επειδή έζησα στα σπλάχνα του. Αλλά το τέρας δεν είναι ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών.»