Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Μια ενδιαφέρουσα επιστολή του 1965, περί αγυρτείας εκκλησιαστικών κύκλων

Γράφει και παρουσιάζει ο Θανάσης Ν. Καραγιάννης //

Η ενλόγω επιστολή της Ορθοδόξου Χριστιανικής Ενώσεως Πατρών (Διεύθυνση: Πατρέως 19α – Πάτραι) δημοσιεύτηκε στην εφημ. «Χρόνος» της Κων/πολης (αρ. 937, 24.1.1965). Την αναδημοσιεύουμε επειδή θεωρούμε ότι αποτελεί πηγή πληροφοριών για εκκλησιαστικά ζητήματα, αποδεικνύει δε την αγυρτία και την οικονομική σκοπιμότητα εκκλησιαστικών κύκλων, μη έχουσα σχέση με την πίστη σε θεολογικά και μεταφυσικά θέματα, αποκαλύπτει δε «απίστευτα και τερατώδη», αλλά και φαιδρά, τα οποία συμβαίνουν στην εκκλησιαστική ζωή, ενπροκειμένω της Καθολικής Εκκλησίας. Η επιστολή αυτή είναι δυνατό να υποψιάσει το χριστεπώνυμο πλήρωμα και να το προβληματίσει, ώστε να κατανοήσει τις σκοπιμότητες κάποιων υψηλά ισταμένων της εκκλησιαστικής ιεραρχίας ή κάποιων υπερφίαλων και αλόγιστων καλογέρων, οι οποίες αποβλέπουν στο χρηματισμό και ουδεμία σχέση έχουν με τις ηθικές επιταγές των ευαγγελίων. Μάλλον, είναι αυτοί που τις παραβιάζουν κατάφορα και τοιουτοτρόπως προκαλούν το θυμηδία και τη μήνιν των πιστών. Απαιτούνταν τότε, αλλά απαιτείται και σήμερα η παρέμβαση της δικαιοσύνης (αν μπορεί να παρέμβη αυτή, βέβαια, για τέτοια απαράδεκτα και ανεπίτρεπτα, εκτός νομιμότητας, συμβαίνοντα στο αστικό κράτος…).

Επίσης, η επιστολή αυτή θεωρούμε ότι είναι χρήσιμη σε φοιτητές, αλλά και σε μελετητές, οι οποίοι ασχολούνται με τέτοιου είδους θέματα, δηλαδή αποτελεί βιβλιογραφική πηγή.

Εμείς, εντελώς τυχαία, τη διαβάσαμε στην εφημ. «Χρόνος» της Κων/πολης, ενώ θα μπορούσε να είχαμε διαβάσει προηγουμένως το σχετικό δημοσίευμα της στατιστικής εφημερίδας της Φλωρεντίας «Ιταλία» ή το δημοσίευμα στο περ. «Θησαυρός» (12.11.1964). Αυτό, όμως, που δε μας ικανοποιεί είναι ότι στην ενλόγω επιστολή δεν αναφέρονται βιβλιογραφικά στοιχεία της εφημ. «Ιταλία» (αριθ. φύλλου, ημερομηνία έκδοσης) ούτε το όνομα «κάποιου συντάκτη», όπως σημειώνεται, που δημοσίευσε αυτά τα στοιχεία. Επίσης, το κείμενο θα ήταν πιο αξιόπιστο αν αναφέρονταν τα ονόματα και οι διευθύνσεις των ναών, όπου υπάρχουν αυτά τα λείψανα αγίων, διότι δημοσιογραφία και επιστήμη χωρίς συγκεκριμένα και ακριβή στοιχεία δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει αντικειμενικά και πειστικά. Έτσι, με την έλλειψη των παραπάνω στοιχείων, αποδυναμώνεται η αξία και ενισχύεται η αναξιοπιστία του δημοσιευμένου κειμένου ήδη σε δύο έντυπα, καθώς και η αναδημοσίευσή του στην ενλόγω επιστολή. Μια παροιμία, όμως, λέει: «Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά.». Άρα, νομίζουμε ότι υπάρχει αντικειμενική αλήθεια για όσα αναφέρει η επιστολή και κανένας δεν μπορεί να υποθέσει καν ότι αυτά είναι αποκυήματα της φαντασίας των στατιστικών στοιχείων του κειμένου της εφ. «Ιταλία».

Βέβαια, ας μας απαντήσει κάποιος, για να πληροφορηθούμε κι εμείς, αν αυτά συμβαίνουν μόνο στην Καθολική Εκκλησία ή μήπως και σε άλλες χριστιανικές εκκλησίες; Διότι, η Ορθόδοξος Χριστιανική Ένωσις Πατρών, του 1965, σε αυτή την επιστολή της δεν αναφέρεται καθόλου στην Ορθόδοξη Εκκλησία και αν υπάρχουν παρόμοια θλιβερά φαινόμενα, παρά μόνο στην Παπική Εκκλησία. Στην επιστολή της αυτή, όμως, χρησιμοποιεί φράσεις ειρωνικές και χλευαστικές για την Παπική Εκκλησία, αποφαινόμενη τελικά ότι: «τα πλέον γνήσια Άγια Λείψανα – εξαιρουμένης της κάρας του Αγίου Ανδρέα που μας έστειλαν από την Ιταλία – είναι αυτά που ευρίσκονται εις την Ελλάδα, τα οποία πρέπει να σέβεται και να προσκυνή κάθε καλός Χριστιανός.» (sic) (Αφήνω ασχολίαστο περαιτέρω αυτό το άκριτο, άλογο, απίθανο και αντιεπιστημονικό συμπέρασμα, για να μην κακοκαρδίσω κάθε καλοκάγαθο συνάνθρωπό μας). Στο διαδίκτυο υπάρχουν σχετικές με τα λείψανα των αγίων της Ορθοδοξίας αναρτήσεις1, αλλά δε γίνονται αναφορές αν υπάρχουν διάσπαρτα σε ναούς και μοναστήρια πολλά μέλη του ιδίου αγίου. Ίσως, να υπάρχει σχετική έρευνα για τα λείψανα αγίων της Ορθοδοξίας με στατιστικά στοιχεία, σαν αυτά της ενλόγω επιστολής, και να μη τη γνωρίζουμε.

Προσωπικά, προβληματιστήκαμε από αυτό το δημοσίευμα του 1965, και ανατρέξαμε σε κάποια επιστημονική βιβλιογραφία, ώστε να διαβάσουμε εντελώς πρόχειρα, φυσικά, ως μη ειδικοί επιστήμονες, σχετικά με την έρευνα ζητήματα, έχοντας υπόψη μας όμως το σαφή διαχωρισμό, τις αντιθέσεις και τη σύγκρουση επιστήμης και θεολογικής δογματικής, υλισμού και ιδεαλισμού στο διηνεκές. Ως εκ τούτου δε σπαταλήσαμε περισσότερο χρόνο.

Ας διαβάσουμε το κείμενο της επιστολής:

«Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Καταχωρήσατε, παρακαλούμεν, εις την έγκριτον υμών εφημερίδα τα κάτωθι:

Υπό τον ανωτέρω τίτλον ανεγνώσαμεν εις το φύλλον του περιοδικού “Θησαυρός” της 12 Νοεμβρίου 1964 έτος ΚΖ΄ και αριθμός φύλλου 1355 που περιήλθεν εις χείρας μας, τα κάτωθι, χαρακτηριστικά της γνησιότητος των Αγίων Λειψάνων της Παπικής Εκκλησίας και συνεπώς της αποδοθείσης εις ημάς Αγίας Κάρας του Πρωτοκλήτου Αγίου Ανδρέα.

Παραθέτομεν αυτούσιον την δημοσιευθείσαν εις το ανωτέρω περιοδικόν στατιστικήν εφημερίδος της Φλωρεντίας “Ιταλία” προ 90 περίπου ετών, κάποιος συντάκτης της οποίας είχε την περιέργειαν να καταρτίση μίαν στατιστικήν των Αγίων Λειψάνων που φυλάσσονται εις τους Ναούς και Μονάς της Παπικής Εκκλησίας.

Από την στατιστικήν, λοιπόν, αυτήν, την εξαιρετικά αξιοπερίεργον, προκύπτον απίστευτα και τερατώδη πράγματα. Ακούσατέ τα:

Υπάρχουν εις διάφορα μέρη πέντε σώματα, εξ κεφαλαί και δέκα επτά βραχίονες του Αγίου Ανδρέου! Της Αγίας Άννης δύο σώματα, οκτώ κεφαλαί και έξ βραχίονες. Του Αγίου Αντωνίου τέσσαρα σώματα, μία κεφαλή και δύο βραχίονες. Του Αγίου Βασιλείου τέσσαρα σώματα και πέντε κεφαλαί. Του Αγίου Βενεδίκτου τέσσαρες κεφαλαί και τρία σώματα. Του Αγίου Κλήμεντος τρία σώματα και πέντε βραχίονες. Της Αγίας Δωροθέας έξ σώματα. Του Αγίου Ερασμίου ένδεκα σώματα. Του Αγίου Στεφάνου τέσσαρα σώματα, οκτώ κεφαλαί και δεκατρείς βραχίονες. Του Αγίου Γεωργίου τριάκοντα σώματα, της Αγίας Ελένης τέσσαρα σώματα και πέντε κεφαλαί. Του Αγίου Γουλιέλμου επτά σώματα και δέκα κεφαλαί. Του Αγίου Ιγνατίου – τον οποίον σημειώσατε κατεσπάραξαν οι λέοντες – ευρίσκονται τρία ολόκληρα σώματα, εξ κεφαλαί, επτά βραχίονες και επτά κνήμαι. Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, δεκαπέντε βραχίονες. Του Αγίου Ιερωνύμου δύο σώματα, τέσσαρες κεφαλαί και εξηντατρία δάκτυλα. Του Αγίου Λαυρεντίου, δύο σώματα και εξ βραχίονες. Του Αγίου Λουκά οκτώ σώματα και εννέα κεφαλαί. Του Αγίου Παγκρατίου τριάκοντα σώματα και πέντε έως εξ χιλιάδες (5-6.000) τεμάχια οστών!… Της Αγίας Λουκίας, πέντε σώματα και εξ κεφαλαί. Του Αγίου Ματθαίου πέντε σώματα, οκτώ κεφαλαί και δώδεκα βραχίονες. Του Αγίου Πέτρου δεκαέξ σώματα. Του Αγίου Σίμωνος τέσσαρα σώματα, πέντε κεφαλαί και εννέα βραχίονες. Του Αγίου Βαστιανού τέσσαρα σώματα, πέντε κεφαλαί και δεκατρείς βραχίονες. Του Αγίου Λαυρεντίου ευρίσκεται, εκτός των δύο σωμάτων και των εξ βραχιόνων, και ένα κομμάτι κρέας από το σώμα του, ταριχευμένον!…

Εις δύο εκκλησίας φυλάσσονται τα δάκρυα που έχυνεν ο Χριστός, όταν έμαθε το θάνατο του Λαζάρου!

Δεν υπάρχει επίσης εκκλησάκι, ερημητήριον ή Μονή, χωρίς να έχουν ολίγον γάλα, από εκείνο που εθήλασεν ο Ιησούς Χριστός από την Παρθένον Μαρίαν!

Επίσης, λόγχαι που ετρύπησαν την πλευράν του Θεανθρώπου, ευρίσκονται εις διαφόρους Μονάς, επτά ή οκτώ. Αι ανωτέρω πληροφορίαι φαίνονται, βέβαια, τερατώδεις. Το πλήθςο αυτό των Αγίων Λειψάνων είχε καταπλήξει και τον περίφημον Αμερικανόν ευθυμογράφον Μαρκ Τουαίν, την εποχήν που εταξίδευσεν εις την Ιταλίαν (σ.σ.: επίσης, στην Ελλάδα και στους Αγίους Τόπους). Όταν δε κατόπιν εξέδωσε το γνωστόν έργον του “Το ταξίδι των αθώων” το οποίον μεταφράσθη και εις την ελληνικήν και εξεδόθη από τον μακαρίτην Βλάσιον Γαβριηλίδην, εσατίρισε καυστικώτατα τας υπερβολάς αυτάς των Μοναχών.

Ανήκουν όμως όλα αυτά τα σώματα και αι κεφαλαί και οι βραχίονες εις έναν Άγιον ή μίαν Αγίαν; Ήσαν… εκατόγχειρες και πολυκέφαλοι, οι αναφερόμενοι Άγιοι; Όχι, βέβαια. Τότε, ποίον απ’ όλα τα σώματα και αι κεφαλαί και οι βραχίονες [ανήκουν] εις έναν Άγιον ή μίαν Αγίαν; […] ποίον απ’ όλα τα σώματα που φυλάσσονται και ποία απ’ όλας τας κεφαλάς είναι ιδικά των; Ποίον είναι το γνήσιον άγιον λείψανόν των; Ιδού η απορία!2 Κάθε Μονή και κάθε Εκκλησία θεωρεί το ιδικόν της λείψανον ως γνήσιον, Δια να είναι εν τάξει, λοιπόν, οι πιστοί πρέπει… να τα προσκυνούν όλα! Μέσα εις τας έξ χιλιάδας οστών του Αγίου Παγκρατίου θα υπάρχουν ίσως και μερικά γνήσια. Δεν ημπορεί όμως να ειπή κανείς το ίδιον και δια τον Άγιον Ιγνάτιον. Ενώ είναι γνωστόν και εξακριβωμένον ότι τον έφαγον οι λέοντες, ευρίσκονται τρία ολόκληρα σώματά του, έξ κεφαλαί του, επτά βραχίονες και επτά κνήμαι!…

Τι να πιστεύση πλέον κανείς; Οι μόνοι που ηδύναντο να μας διαφωτίσουν σχετικώς, είναι οι λέοντες, αλλά δυστυχώς έχουν ψοφήσει προ πολλού, χωρίς ν’ αφήσουν απομνημονεύματα!

Και δια να τελειώνωμεν προσθέτομεν εδώ τα εξής:

Ότι τα πλέον γνήσια Άγια Λείψανα –εξαιρουμένης της κάρας του Αγίου Ανδρέα που μας έστειλαν από την Ιταλία– είναι αυτά που ευρίσκονται εις την Ελλάδα, τα οποία πρέπει να σέβεται και να προσκυνή κάθε καλός Χριστιανός.

Αναμέναμεν μέχρι σήμερον σχετικήν διάψευσιν των ανωτέρω, δι’ ο και δεν προέβημεν αμέσως εις αναδημοσίευσιν της ανωτέρω στατιστικής, παρελθόντος όμως διμήνου άνευ διαψεύσεως έχομεν πλήρες το δικαίωμα να τα θεωρήσωμεν αληθή, δι’ ο και να αναδημοσιεύομεν άνευ ουδενός σχολίου. (σσ.: ενώ έχει κάνει τόσα επικριτικά, ειρωνικά και χλευστικά σχόλια για τα “Άγια Λείψανα της Παπικής Εκκλησίας…” )

Μετά πάσης τιμής
Ευχαριστούμεν
δια την φιλοξενίαν
Δια την Ορθόδοξον Χριστινικήν Ένωσιν Πατρών

Π.Λ. ΓΙΑΝΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ»

Αν προσθέσουμε σε όλα τα προαναφερόμενα λείψανα και τα υπόλοιπα που βρίσκονται σε ναούς και μοναστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, για τους κοινούς αγίους Ορθοδοξίας και Καθολικισμού, ποιο άθροισμα θα έχουμε και πώς θα βρούμε τη γνησιότητά τους;;;…

Ο προβληματισμός μας επάνω σε τέτοιου είδους θρησκευτικο-κοινωνικά φαινόμενα είναι αναγκαίος, αλλά η επιστημονική αναζήτηση και η κοινωνική δράση μας είναι, κατά τη γνώμη μας, αναγκαιότερες και επιβεβλημένες.

_______________________________________________________________

1. Κοίτα: leipsanothiki.blogspot.gr (βασική βιβλιογραφική πηγή), την οποία αντιγράφουν άλλα blogs, όπως: «Μοναστήρια της Ελλάδας», «Πού σώζονται σήμερα τα λείψανα όλων των αγίων της Ορθοδοξίας». «ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ», «Πού βρίσκονται τα λείψανα όλων των Αγίων», δημοσιεύματα των οποίων την αξιοπιστία περί πραγματικών λειψάνων των ιδίων αγίων, θα πρέπει να ελέγξουν ειδικοί επιστήμονες. Είναι δυνατό να έχουμε σήμερα, μετά από χιλιάδες χρόνια, αναλύσεις και αποδείξεις γνησιότητας και ταυτοποίησης λειψάνων των αγίων; Τα λείψανα αυτά μπορεί να βρέθηκαν σε τάφους γ.π. 2.000 χρόνων, ποιος επιστήμονας όμως μπορεί να πιστοποιήσει και ν’ αποδείξει αντικειμενικά την πατρότητα αυτών των λειψάνων; Έχουν πραγματοποιηθεί ή θα πραγματοποιηθούν διεπιστημονικές έρευνες (Ιστορικών, Αρχαιολόγων, Ανθρωπολόγων, Μοριακών Βιολόγων, Βιοτεχνολόγων, Φυσικών, Χημικών, κ.ά. επιστημόνων) σχετικά με αυτό το ζήτημα ή η επιστήμη δε θεωρεί αναγκαία ή εφικτή κάθε έρευνα που άπτεται θεολογικών και μεταφυσικών θεμάτων ή έρευνα για μια χορεία υπαρκτών ή «κατασκευασμένων» αγίων, στους οποίους πιστεύουν ή μη με δογματικό τρόπο οι άνθρωποι όλων των θρησκευμάτων;
2 , Βέβαια, παρόμοιες απορίες δε διατυπώνει για τα λείψανα αγίων της Ορθόδοξης ή της Προτεσταντικής Εκκλησίας…

________________________________________________________________________

Θανάσης Ν. Καραγιάννης Δρ. Επιστημών της Αγωγής. Μελετητής Δραματουργίας για παιδιά. Κριτικός Θεάτρου για παιδιά. Συγγραφέας
e-mail:[email protected] http://thkaragia.wix.com/main