• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Μια λαμπερή βραδιά (Σαν ρόδου ευωδιά )

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

«Οι Σοβιετικοί συνθέτες έχουν όλες τις ευκαιρίες να δώσουν μεγάλα έργα. Ουδέποτε υπήρξε άλλη εποχή ή άλλος τόπος, όπου ένας συνθέτης να μπορεί ήσυχος να γράψει μια σονάτα ξέροντας ότι είναι οικονομικά εξασφαλισμένος. Αυτό είναι αποτέλεσμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη χώρα μας. Αποτέλεσμα της πολιτικής του κόμματος μας». Ντιμίτρι Σοστάκοβιτς -1935.

Και για λίγο οι σκοτούρες πήγανε στην άκρη κι ένα μυρωδάτο αγέρι φρεσκάρισε την ζοφερή μας πραγματικότητα.

Οι σχέσεις μας με την κλασική μουσική περιορισμένες και το ξάφνιασμα μας μεγάλο και ευχάριστο. Άλλη ατμόσφαιρα, άλλο ύφος, άλλος κόσμος πιο ψηλός, άλλη απόλαυση. Κλασική μουσική. Προκόβιεφ, Σοστάκοβιτς, Χατσατουριάν.

Ευλογημένη η έμπνευση της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε να παρουσιάσει ένα τέτοιο πρόγραμμα. Μία συναρπαστική συναυλία για να τιμήσει του 100 χρόνια από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση. Αρκούντως τυχεροί και εμείς που είχαμε τη χαρά και την ευκαιρία να την απολαύσουμε. Μέσα από αυτή την επιλογή, μας αποκαλύφθηκαν και προβλήθηκαν οι τεράστιες πνευματικές και δημιουργικές δυνατότητες της Σοβιετικής κοινωνίας που έδωσε υποδειγματικά δείγματα πρωτοπορίας. Τελικά η Κλασική Συμφωνική Μουσική, είναι βαθιά δυνατή, δύσκολη μα και πολύ σπουδαία. Η Τέχνη που κάνει τους μουσικούς ήχους να διακλαδώνονται μέσα από δεκάδες όργανα, να εμπεδώνεται με συνολική συμμετοχή, ένα ολόκληρο το δημιούργημα, μέσα από την ευφάνταστη ενορχήστρωση. Ένα πάντρεμα συνόλου, μία συναρμολόγηση μουσικής πανδαισίας. Η Τέχνη στο μεγαλείο της. Βέβαια σε όλο αυτό το δημιούργημα έπαιξαν άψογα τον μεγάλο ρόλο τους και οι μουσικοί ερμηνευτές και ο διευθυντής της Ορχήστρας. Και ο ακροατής καθόταν μαγεμένος να απολαμβάνει, βλέποντας πλάι του πολλά λαμπερά λαμπιόνια να συντροφεύουν αυτή την μουσική ομορφιά.

Παρόντες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Βουλής, ο Γ.Γ του Κόμματος και πλήθος άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως καλλιτέχνες, πολιτικοί, συγγραφείς, αθλητικοί παράγοντες και πολλοί άλλοι. Όλοι μαζί ήπιαμε γουλιά γουλιά, μοιραζόμενοι την ίδια απόλαυση τρισευτυχισμένοι. Εύγε πάντα τέτοια!!!

___________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.