• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Μια Σουηδική απεργιακή ιστορία θρίλερ και τρόμου

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

ΤΙ ΘΑ ΦΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;

Πάνω που σκεφτόμουν τόσα αρνητικά για τον κοιμισμένο συνδικαλισμό της Σουηδίας ξαφνικά σαν κεραυνός μας έρχεται αναγγελία προειδοποίησης Απεργίας. Οι διαπραγματεύσεις για την αύξηση του μισθού των δημοτικών υπάλληλων δεν πήγαιναν καλά. Αιτία οι νοσηλεύτριες των γηροκομείων και της «βοήθειας στο σπίτι».

Ήταν η σειρά τους να μπουν στην προτεραιότητα της Ομοσπονδίας τους που μαζί με τους εργάτες καθαριότητας, ύδρευσης, αποχέτευσης και κτιρίων τους κάνει να ναι το μεγαλύτερο γκρουπ εργαζομένων στους δήμους.

Οι διαφορές στην διαπραγμάτευση ήταν μεγάλες μας λένε. Από την μια μεριά οι εργοδότες δηλαδή η Κεντρική Ένωση Δήμων και Νομαρχιών Σουηδίας και από την άλλη η Ομοσπονδία δημοτικών υπάλληλων.

Σαυτό το πλαίσιο λοιπόν εξαγγέλλεται η απεργία όπως ορίζει ο νόμος δηλαδή 7 εργάσιμες, μέρες πριν και για κακή μας τύχη από τους 20.000 που θα κατέβουν στην προειδοποιητική απεργία , κατεβάζει η Ομοσπονδία και το προσωπικό σε δυο εργασιακούς χώρους του Δήμου μας. Τους δυο φύλακες του δημαρχείου και 2 με 3 άτομα, το προσωπικό της κουζίνας του Γυμνασίου/ Λυκείου. Επιλεκτική η απεργία σαν μια πρώτη κίνηση στην σκακιέρα των διαπραγματεύσεων.

Πρώτη έκτακτη σύσκεψη την ίδια μέρα το μεσημέρι. Η  διευθυντική ομάδα, η δήμαρχος και ο αναπληρωτής δήμαρχος.

Πρώτο θέμα. Τα καθήκοντα των δυο φυλάκων, οι οποίοι έπρεπε να παραμείνουν σε όλη την διάρκεια της απεργίας έξω από την είσοδο του δημαρχείου για να περιφρουρήσουν την απεργία, που πρέπει να αντιμετωπιστούν είναι τα παρακάτω:

1ον. Να φέρουν το ταχυδρομείο. 2ον να το ξεχωρίσουν ώστε οι γραμματείς των διευθύνσεων να πάρουν το πάκο τους και να το φέρουν στο πρωτόκολλο.

  1. Να ανοίξουν την πόρτα το πρωί και το βράδυ να κλειδώσουν και να σβήσουν τα φώτα.
  2. Να μεταφέρουν έπιπλα, τα σκουπίδια της καφετερίας, να αλλάξουν καμιά λάμπα 5. να τυπώσουν προσκλήσεις για το δημοτικό συμβούλιο, την δημαρχική και τις αντιδημαρχίες. Όλα λύνονται εκτός από το ταχυδρομείο.

«Δεν δικαιούνται όμως να πάρουν καρέκλα από το γραφείο τους και να καθίσουν έξω. Αυτό να το λύσει το σωματείο. Α όλα κιόλα».  

Το ταχυδρομείο μπορεί νάρθει εκείνη την ημέρα μέχρι το δημαρχείο αλλά κανείς υπάλληλος δεν επιτρέπεται να το παραλάβει. Κι αν δεν πάρουμε το ταχυδρομείο μια μέρα; Δεν γίνεται.

Πρώτον γιατί πρέπει κάθε έγγραφο που έρχεται να πρωτοκολλείται αμέσως.

Δεύτερον μπορεί να περιέχει ας πούμε ένα ερώτημα ανανέωσης μιας μίσθωσης που αν είχες σκοπό να την αρνηθείς και αν δεν το κανείς μπορεί να ανανεωθεί αυτόματα και να δεσμεύσεις τον δήμο για ας πούμε αλλά πέντε χρόνια.

Μπορεί να έχει πληροφορίες για έναν ξυλοδαρμό παιδιού και αν δεν το μάθει η υπηρεσία να έχει δυσάρεστες συνέπειες ακόμη και για την  ζωή του. Φτάνει ήθελα να φωνάξω αλλά τα παραδείγματα ήταν συγκλονιστικά και τρομακτικά.

Μαυτά και μαυτά κλείσαμε για την άλλη μέρα στις 9 μια που είχε περάσει η ώρα.

Στις 8 το άλλο πρωί θα συναντιόταν ο υπεύθυνος προσωπικού και υπεύθυνος για τα πρακτικά της κατάσταση που μας προέκυψε.

Στις 9 το πρωί ξανασυνεδριάζουμε. Εννοείται ότι έχουμε ακυρώσει όλες τις προγραμματισμένες συναντήσεις. Ανένδοτο το σωματείο, βέβαια θα ρωτήσει και παραπάνω, αλλά δεν αφήνει το κανονικό ταχυδρομείο να φέρει τα γράμματα.

Σε κάθε περίπτωση δεν θάρθει το εσωτερικό ταχυδρομείο από τις άλλες περιοχές.

«Τέτοια αχαριστία δείχνουν(!)»

soudia2

«Άσε που αν πετύχουν τον στόχο τους για εξτρά αύξηση μισθού πρέπει να μειώσουμε την αύξηση των άλλων για να έχουμε ισοσκελισμένο προυπολογισμό» μας λέει η Δήμαρχος και τα εξαπτέρυγα.

Δεύτερο μεγαλύτερο ζήτημα. Τι φαγητό θα φάνε τα παιδιά; Δεν μπορούν να μείνουν χωρίς φαγητό. Να κάνουμε συμφωνία με το φαστφουντάδικο στην πλατεία να φάνε μεσημεριανό και να φέρουν ένα μήλο για απογευματινό από τα σπίτια τους. Ναι αλλά.. Αν δεν θέλουν όλα τα παιδιά να φάνε φάστ φούντ; Αν δεν αφήνουν οι γονείς;

Θα συμπεριλαμβάνεται και αναψυκτικό;

Ποιός θα τα επιβλέπει; Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε τους δασκάλους να πάνε να επιβλέψουν σε ξένο χώρο. Και γιατί μόνο στο φαστφουντάδικο; Πρέπει να γίνει διαγωνισμός ώστε όλα τα φαγάδικα, 4 τον αριθμό να συμμετέχουν.

Δεν είναι υποχρεωμένα όλα τα σπίτια να έχουν φρούτο. Γιατί να ετοιμάσουν σάντουιτς από το σπίτι; Δεν έχουν όλοι οι γονείς. Δεν μπορούμε να τους υποχρεώσουμε. Είναι υποχρέωση του Δήμου. Πρέπει να πάνε σε βάρδιες για φαγητό γιατί κανένας χώρος δεν χωράει όλους τους 200- 250 μαθητές ταυτόχρονα. Άρα θα έχει επίπτωση στο μάθημα.

Πήγε 12.  Μεσημεριανό. Λούνςςς. Διακόπτουμε για τις 2 για να συναντηθεί ο Λάρς με το σωματείο.Θα σπάσει το κεφάλι μου! Πως οι συνέπειες μιας απεργίας θα ελαχιστοποιηθούν είναι το ζήτημα τους. Σαν να μην γίνει καθόλου δηλαδή. Άρα δεν θάχει αποτέλεσμα αφού δεν θα πιεστεί κανένας. Είμαι στην μέση μιάς παρανοϊκής κατάστασης. Αντιμετωπίζεται σαν μια καταστροφή, σαν πόλεμος.

Δυό η ώρα. Αφήνει η Oμοσπονδία το εξωτερικό ταχυδρομείο να έρθει κανονικά και να στοιβαχτεί στο γραφείο του φύλακα.

Ποιός θα το φέρει στο πρωτόκολλο; Υπάλληλος δεν μπορεί. Θα γίνει απεργοσπάστης!

Βρίσκεται η λύση. Θα το φέρει η Δήμαρχος μέχρι το πρωτόκολλο όπως και μια άλλη φορά όπως είχε ακούσει πριν 20-25 χρόνια. Βεβαίως θα της γίνει κριτική και από τα σωματεία που θα το βγάλουν στην τοπική εφημερίδα και από τους άλλους εργαζομένους όπως και τότε, της είπε ο τότε δήμαρχος που ευτυχώς ζει ακόμη..

Ξανά πίσω στο φαγητό των παιδιών. Έφτασε η ώρα όμως για τον καφέ στις 3 που είναι μια ιερή στιγμή. Συνεχίζουμε μετά ακάθεκτοι.

souidia1

Οι καθημερινές, εθνικές εφημερίδες ταυτόχρονα, το ράδιο και η τηλεόραση μιλάει μέρα νύχτα για τις καταστροφικές συνέπειες της επικείμενης απεργίας.

Τα ίδια που χρόνια ακούμε. Καλή η απεργία και οι κινητοποιήσεις αλλά να μην την πληρώνουν οι τρίτοι…

Είχε πάλι επαφή με τα σωματεία ο υπεύθυνος.

Όχι δεν δέχονται να μαγειρέψουν από την προηγούμενη μέρα.
Καταλαβαίνουν το πρόβλημα αλλά είναι δεσμευμένοι από τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας.

«Νομίζετε ότι εμείς θέλαμε να απεργήσουμε;», του λένε.

Όχι δεν δέχονται οι δάσκαλοι να επιβλέψουν το φαγητό των μαθητών. Αν το θεωρήσουμε εκπαιδευτικό γεύμα τότε πρέπει να πληρώσει ο Δήμος και το δικό τους γεύμα. Όμως δεν γίνεται. Είναι συγκεκριμένες οι ώρες που δικαιολογούνται στα εκπαιδευτικά γεύματα. Δεν υπάρχει προϋπολογισμός γι αυτά. Άρα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Να επικοινωνήσουμε με την Κεντρική Ένωση Δήμων και Νομαρχιών Σουηδίας, με τους άλλους Δήμους και να ξαναμιλήσουμε αύριο στις 9 η ώρα.
Ξανά συνάντηση. Δεν έχουμε κάνει τίποτα στις δουλειές μας. Με το ζόρι απαντάμε στα μειλ γιατί το ζήτημα της απεργίας μας έχει εξουθενώσει και αγχώσει.

Η Κεντρική Ένωση Δήμων και Νομαρχιών Σουηδίας έχει ζητήσει από την διαπραγματευτική ομάδα να εξαιρέσει τις κουζίνες από την απεργία αλλά δεν έχουμε πάρει απάντηση ακόμη. Η αγωνία κορυφώνεται.

«Εσύ Πάνο δεν μιλάς. Δεν γίνονται απεργίες στην Ελλάδα;»

Να γελάσω η να κλάψω;

«Γίνονται λέω μετά από σκέψη αλλά όχι όσες χρειάζονται.» Με κοιτάνε καλά καλά…

«Δηλαδή τι θα έκανες εσύ;»

Πρώτη φορά μου τυχαίνει να με απεργούν. Συνήθως εγώ απεργούσα.

«Τι να κάνουμε;» επιμένουν.

«Δώστε ελεύθερο στα παιδιά να μην πάνε στο σχολείο μια μέρα η αφήστε την απεργία να εξελιχτεί. Όλα είναι πάνω από 13 χρονών. Τι θα πάθουν; Καλό θα τα κάνει να μάθουν και για την απεργία»

Τι ήθελα και το είπα;  «Άλλη κουλτούρα μου είπαν, άλλη κοινωνία. Άγρια!»

Έτσι και γω σκεφτόμουν πως είμαι σε «εξημερωμένη» κοινωνία και είναι αδύνατο να επικοινωνήσουμε.

Το βράδυ ήρθε η λύση. Τα βρήκαν οι διαπραγματευτές και ησυχάσανε όλοι εκτός από τις υπονοσοκόμες. Θα πάρουν αύξηση μόνο 2,3% και όλοι οι άλλοι 2% γιατί ο πληθωρισμός είναι χαμηλός. Θα ισχύσει για μια χρονιά αλλά το ποσό που προκύπτει θα μοιραστεί ατομικά και διαφοροποιημένα σύμφωνα με την προσφορά του καθενός όλο τον προηγούμενο χρόνο. Οι διπλές βάρδιες δεν μπήκαν στο πακέτο ….

Nα και η τριετής Συμφωνία για τους υπόλοιπους, που προβλέπει αύξηση 2+2+2= 0 . Δυο (2%) αύξηση κάθε χρόνο και πανηγύριζαν κατάκοποι ένθεν και ένθεν! 2% αύξηση με 1,6% πληθωρισμό το 17. 1,7% πληθωρισμό το 2018 και 2,4% το 2019.

Άμα τα βάλεις κάτω δεν βγαίνει κέρδος για τους εργαζόμενους σε μια οικονομία που τρέχει με 3,5% ανάπτυξη τον χρόνο. Η συμφωνία δεν βάζει φρένο στα ευέλικτα ωράρια που χτυπούν τον κατασκευαστικό κλάδο και τους οικοδόμους που τους στέλνουν σπίτι όταν δεν έχει δουλειά και τους βάζουν υπερωρίες όταν έχει.

________________________________________________________________________________________________

Πάνος Αλεπλιώτης Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000. Δούλεψα σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης. Από το 2011 μένω στην Σουηδία στην πόλη Σβεγκ και δουλεύω στον δήμο της Χεργιεντάλεν σαν διευθυντής τεχνικών και κοινωνικής υποδομής.