• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Μ. Σελέκος: Όλα τα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς, χωρίς τροφεία, με μόνιμο προσωπικό (Συνέντευξη)

Στην ΕΡΤopen και στην εκπομπή Ατέχνως μίλησε ο δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος για τους παιδικούς σταθμούς. Ο κ. Σελέκος επισήμανε ότι το σημαντικότερο είναι αίτημα όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση σε παιδικούς σταθμούς, χωρίς τροφεία και με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Εστίασε επίσης στο πόσο σημαντική είναι η προσχολική αγωγή στην ισόρροπη ανάπτυξη του παιδιού και γι΄αυτό στο Δήμο Χαϊδαρίου βασική προτεραιότητα κάθε χρόνο είναι να εξασφαλιστεί η δυνατότητα να απορροφηθούν όλα τα παιδιά. Υπήρξε σχετική μέριμνα από το δήμο να υπάρχουν παιδικοί σταθμοί και το αναγκαίο προσωπικό.

«Χρόνια τώρα ζω την αγωνία των γονιών που προσπαθούν να ικανοποιήσουν, αυτό το δικαίωμα που έχουν όλοι, να στείλουν τα παιδάκια τους δηλαδή στους παιδικούς σταθμούς, να γίνεται παιχνίδι στα χέρια και κυβερνήσεων και δημοτικών αρχών, και τελικά να περνά καιρός μέχρι να δουν οι οικογένειες αν τα παιδάκια τους θα πάνε στον παιδικό σταθμό ή όχι.

Εγώ ξεκινώ από μια αρχή, ότι πρέπει όλα τα παιδάκια να πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς,. χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς να μπαίνουν διάφορα ζητήματα με Vaoucher ή με εισοδηματικά κριτήρια, αν είναι άνεργοι γονείς ή όχι. Όλες οι οικογένειες έχουν το δικαίωμα να στέλνω το παιδάκι τους στους παιδικούς σταθμούς. Κάτι που δυστυχώς το στερούνται όλα αυτά τα χρόνια.

Καυχιόνταν οι κυβερνώντες ότι φέτος δε θα μείνουν πολλές χιλιάδες παιδιά απ’ έξω, παίζουν με διάφορους αριθμούς, 30 χιλ., 40 χιλ., λες κι αυτές δεν είναι ανθρώπινες ζωές, πίσω από κάθε παιδάκι δεν κρύβεται μια οικογένεια που δίνει τον καθημερινό της αγώνα για να τα βγάλει πέρα, και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα, μια οικογένεια αν δεν πάει το παιδάκι της στον παιδικό σταθμό να το αφήσει κάπου αλλού. Ή θα πρέπει να προσφύγει σε κάποιες ακριβές λύσεις που οι περισσότεροι βέβαια δεν έχουν τη δυνατότητα, ή να αφήσουν το παιδάκι τους στο σπίτι αν υπάρχει μια γιαγιά ή ένας παππούς. Με ό,τι αυτό σημαίνει βέβαια για την ανάπτυξη την ισόρροπη και την καλλιέργεια της προσωπικότητας του παιδιού, ό,τι παίρνει το παιδί στην προσχολική ηλικία και είναι πάρα πολλά σημαντικά στοιχεία που διαμορφώνουν την προσωπικότητά του. Κοινωνικοποιείται το παιδί, αποκτά παρέες, μαθαίνει πάρα πολλά πράγματα.  Βγαίνει από αυτό το στενό κύκλο της οικογένειας, την οποία βέβαια αυτή τη φροντίδα η οικογένεια τη δίνει τις υπόλοιπες ώρες. Και πρέπει να υπάρχει κι αυτό.

Τα στοιχεία είναι γνωστά πια, δημοσιοποιούνται, θα μείνουν τουλάχιστον 30-40 χιλιάδες παιδιά εκτός παιδικών σταθμών και φέτος.

Εμείς στο δήμο μας, αυτή τη στιγμή και με την εικόνα την οποία έχουμε, θα πάρουμε όλα τα παιδάκια και μέσω ΕΣΠΑ και όλα τα παιδάκια που έχουν κάνει αιτήσεις. και αυτό οφείλεται στο ότι έχουμε αυτή τη στιγμή παιδικούς σταθμούς, έχουμε φροντίσει να έχουμε προσωπικό για τους παιδικούς σταθμούς. Δηλαδή υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να φιλοξενήσουμε όλα τα παιδιά. Αυτό όμως δε σημαίνει τίποτα με το συνολικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι λαϊκές οικογένειες, και αυτό είναι το σημαντικό, να μπει ένα τέλος σε αυτή την ομηρεία όλων αυτών των οικογενειών που δεν έχουν πρόσβαση στο δημόσιο παιδικό σταθμό. Αυτό μπορεί να γίνει ως εξής: Να δημιουργηθούν παιδικοί σταθμοί σε όλους τους δήμους. Μιλάμε για χιλιάδες ανέργους οικοδόμους, μηχανικούς, βρεφονηπιοκόμους, καθαρίστριες, μαγείρους, που θα μπορούσαν, αν γίνονταν οι παιδικοί σταθμοί αυτόματα να δουλέψουν πολλές χιλιάδες άνθρωποι. Δεύτερο και πολύ σημαντικό για εμάς, είναι αδιανόητο να μπαίνουν τροφεία στους παιδικούς σταθμούς. Είναι ένα σοβαρό θέμα που δεν αναδεικνύεται ιδιαίτερα, αλλά δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε για επιβολή τροφείων. Δηλαδή, για να πάει μια οικογένεια το παιδάκι της στον παιδικό σταθμό να πληρώνει 50, 100, 200 ευρώ το μήνα. Άρα παράλληλα θα πρέπει να γίνει και αγώνας για την κατάργηση των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς. Δηλαδή, γενναία χρηματοδότηση από την πολιτεία, δημιουργία νέων παιδικών σταθμών, πρόσληψη μόνιμου προσωπικού που είναι απαραίτητο για να λειτουργήσουν οι παιδικοί σταθμοί, και βέβαια κατάργηση των τροφείων για να έχουν δικαίωμα όλα τα παιδιά να είναι στους παιδικούς σταθμούς.

Σε αρκετούς δήμους είναι πολύ δύσκολο να απορροφηθούν όλα τα παιδιά γιατί αν δεν υπάρχουν υποδομές, είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις μέσα σε μικρό διάστημα πολλές υποδομές. Πάντως αν υπάρχει ένας σχεδιασμός, δηλαδή εμείς προσπαθήσαμε, φτιάξαμε έναν καινούριο παιδικό σταθμό, λειτούργησε, πήραμε προσωπικό, ο σταθμός εξοπλίστηκε. Προσπαθήσαμε αντί να πάνε κάπου αλλού τα χρήματα να τα κατευθύνουμε για τη λειτουργία του παιδικού σταθμού για να καλύψουμε ανάγκες. Δηλαδή, είναι και θέμα προσανατολισμού του δήμου, είναι και θέμα της πολιτείας, το πώς ενισχύει αυτές τις προσπάθειες.

Για παράδειγμα η κ. Φωτίου πριν από μερικούς μήνες μέσω κάποιου προγράμματος χρηματοδοτεί από 50 μέχρι 75 χιλιάδες κάποιους δήμους για να κάνουν κάποια τμήματα σε παιδικούς σταθμούς. Πρώτον μπαίνουν τεράστια γραφειοκρατικά προβλήματα που δε λύνονται εύκολα και , δεύτερον, δεν μπορείς με 50 χιλιάδες να κάνεις τμήματα βρεφονηπιακών σταθμών. Αυτά είναι ψίχουλα και χρησιμοποιείται και σαν άλλοθι, ότι εγώ σας δίνω, φτιάξτε, αλλά στην ουσία να μην μπορείτε να τους φτιάξετε.

Και κάτι ακόμη, όλη αυτή η κατάσταση που υπάρχει σήμερα οδηγεί χιλιάδες παιδιά στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς. Όπως γίνεται αυτή τη στιγμή μέσω Vaucher αν δεν βρουν οι γονείς παιδικό σταθμό δημόσιο ή δημοτικό που να δώσουν το Vaucher και να πάρει ο δήμος το παιδάκι τους τότε οδηγείται στον ιδιωτικό παιδικό σταθμό. Δηλαδή, όλη αυτή η προσπάθεια είναι και μια προσπάθεια ενίσχυσης των ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Όπως επίσης και η μη πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στους παιδικούς σταθμούς οδηγεί στη δημιουργία είτε ΚΟΙΝΣΕΠ είτε να μπουν ΜΚΟ είτε να έχεις βρεφονηπικόμους και προσωπικό που θα τους παίρνεις με πολύ μικρές χρονικά σχέσεις εργασίας, που αυτό καταλαβαίνετε τι σημαίνει όταν μέσα στη διάρκεια του χρόνου, όταν παίρνεις με δίμηνο ή πεντάμηνο ένα παιδαγωγό, τι σημαίνει αυτό για το παιδί. Να αλλάζει μέσα στη διάρκεια του χρόνου δύο και τρεις εκπαιδευτικούς.