Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Νέλλη Αγγελίδου, μια σπάνια περίπτωση του ελληνικού θεάτρου — Όταν «έφυγε» έγινε φτωχότερο

Η σπου­δαία ηθο­ποιός του θεά­τρου Νέλ­λη Αγγε­λί­δου έφυ­γε από τη ζωή, σε ηλι­κία 87 ετών, στις 7 Οκτω­βρί­ου 2014. Μια εξαι­ρε­τι­κή ηθο­ποιός που πραγ­μα­τι­κά η απώ­λειά της κάνει φτω­χό­τε­ρο το ελλη­νι­κό θέατρο.

Γεν­νη­μέ­νη στην Αθή­να το 1927 η Νέλ­λη Αγγε­λί­δου σπού­δα­σε υπο­κρι­τι­κή στη Δρα­μα­τι­κή Σχο­λή του «Θεά­τρου Τέχνης» Καρό­λου Κουν, από όπου και απο­φοί­τη­σε το 1955. Τους πρώ­τους ρόλους της τους έπαι­ξε στο «Θέα­τρο Τέχνης», ενώ στο Εθνι­κό Θέα­τρο εμφα­νί­στη­κε για πρώ­τη φορά το 1959 στον «Ιου­λια­νό τον Παρα­βά­τη» του Νίκου Καζαν­τζά­κη. Η τελευ­ταία της εμφά­νι­ση στο Εθνι­κό Θέα­τρο ήταν το 2001, στις «Φάλαι­νες του Αυγού­στου» του Ντέι­βιντ Μπέ­ρι μαζί με την Αντι­γό­νη Βαλά­κου και την Βέρα Ζαβιτσιάνου.

Ως μάντης Τειρεσίας  με τον Κώστα Καζάκο

Ως μάντης Τει­ρε­σί­ας με τον Κώστα Καζάκο

Κατά τη διάρ­κεια της μακρο­χρό­νιας στα­διο­δρο­μί­ας της έλα­βε μέρος στα Φεστι­βάλ Επι­δαύ­ρου και Αθη­νών, αλλά και σε διε­θνή φεστι­βάλ του εξω­τε­ρι­κού. Από τις τελευ­ταί­ες θεα­τρι­κές εμφα­νί­σεις της ήταν ο μονό­λο­γος του Αντώ­νη Δωριά­δη «Η ανα­χώ­ρη­ση, ή καρ­κί­νος του λάρυγ­γος» το 2003.

Στον κινη­μα­το­γρά­φο εμφα­νί­στη­κε στις ται­νί­ες: «Παρά­νο­μοι» (1958), «Ο θάνα­τος θα ξανάρ­θει» (1961), «Ψωμί για έναν δρα­πέ­τη» (1967), «Ήλιος του θανά­του» (1978), «Ανα­το­λι­κή περι­φέ­ρεια» (1979), «Ομί­χλη κάτω από τον ήλιο» (1980), «Εκα­τόν είκο­σι ντε­σι­μπέλ» (1987) και «Luton» (2013).

Με την Μαίρη Χρονοπούλου στην ταινία «Ψωμί για έναν δραπέτη»

Με την Μαί­ρη Χρο­νο­πού­λου στην ται­νία «Ψωμί για έναν δραπέτη»

Στην τηλε­ό­ρα­ση έπαι­ξε στις σει­ρές «Ο Μεγά­λος Ξεση­κω­μός» (1977), «Αστρο­φεγ­γιά» (1980, ΕΡΤ — Η Μάρ­θα Γιαν­νού­ση, μητέ­ρα του Άγγε­λου-Αντώ­νης Καφε­τζό­που­λος), «Σαν τα τρε­λά που­λιά» (1981, ΕΤ‑1), «Η λυγε­ρή» (1995, ΕΤ‑1), και «…ύστε­ρα ήρθαν οι μέλισ­σες» (2000, ΕΤ‑1). Έλα­βε, επί­σης, μέρος σε πολ­λές ραδιο­φω­νι­κές εκπομπές.

Τιμή­θη­κε με το έπα­θλο «Μαρί­κα Κοτο­πού­λη» και το βρα­βείο Α΄ γυναι­κεί­ου ρόλου στο Διε­θνές Φεστι­βάλ Αλε­ξάν­δρειας για την ερμη­νεία της στην ται­νία του Ντί­νου Δημό­που­λου «Ο Ήλιος του θανάτου».

Το 1988 τιμή­θη­κε από την ελλη­νι­κή ραδιο­φω­νία για την προ­σφο­ρά της στον Πολιτισμό.

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο