• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Νίκος Παπαγεργίου (ΠΑΜΕ): Να ακυρωθούν στην πράξη όσα ψηφίστηκαν με το πολυνομοσχέδιο

Ετοιμη από καιρό ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε το πολυνομοσχέδιο τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου αλλά και όλο τον ορυμαγδό των αντιλαϊκών μέτρων που ζητούσαν οι Τροϊκανοί και ο ΣΕΒ, μας είπε ο Νίκος Παπαγεωργίου, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, σχολιάζοντας την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου από τους 154 βουλευτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ομως το κύριο από εδώ και πέρα είναι η εφαρμογή των μέτρων και η ιστορική πείρα δείχνει ότι πολλούς αντιλαϊκούς – αντεργατικούς νόμους οι εργαζόμενοι τους κατέστησαν ανενεργούς. Το μόνο σίγουρο είναι πως το ΠΑΜΕ θα είναι έξω από κάθε εργατικό  – λαϊκό σπίτι, τίποτα δε θα σταθεί εμπόδιο στην κήρυξη και οργάνωση της απεργίας. Το πιο δύσκολο για όσους ψήφισαν το πολυνομοσχέδιο θα είναι να το εφαρμόσουν.

Τα βασικότερα σημεία της συνέντευξης του Νίκου Παπαγεργίου στη εκπομπή «Ατέχνως» στην ΕΡΤopen:

«Η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου είναι αποτέλεσμα μια προκαθορισμένης πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, κι αυτό δεν καθορίστηκε το Γενάρη του 2015 οπότε και αναδείχτηκε στην κυβέρνηση. Δεν τους έτυχε απλά η κυβέρνηση. Ήταν σίγουροι οι Τροϊκανοί ότι μια “αριστερή” κυβέρνηση θα ήταν ο ικανότερος σύμμαχος σε όλο αυτό τον ορυμαγδό μέτρων από τον Αύγουστο του 2015 μέχρι και σήμερα. Ηταν ο πιο καλής ο μαθητής τους, κάτι που δεν επιβεβαιώνουν μόνο οι εκφραστές των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων του εξωτερικού όπως ο Ντάισελμπλουμ και η ΕΕ γενικότερα αλλά και οι ντόπιοι. Ο ΣΕΒ αποκάλυψε ότι όλα αυτά τα μέτρα ήταν διακαής πόθος των εργοδοτών και ειδικά αυτό για την κατάργηση της απεργίας και των πλειστηριασμών. Εξέφρασαν την ευχαρίστησή τους και βεβαίως πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα ζήτησαν πιο αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά τις απεργίες, επιβεβαιώνοντας ότι αυτό το ξήλωμα των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων μόλις έχει ξεκινήσει και έχει και έχει πολύ δρόμο μέχρι να τα ξηλώσουν όλα.

Οι 154, αν δε τους έφταναν είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα βρισκόταν και άλλοι πρόθυμοι να το ψηφίσουν. Και τα άλλα κόμματα, θα είχαν προστρέξει να περάσουν τα μέτρα και ο μόνος λόγος που δεν το πράξανε είναι αφενός μεν γιατί δεν υπήρχε ανάγκη και αφετέρου να μη φθαρούν, να είναι οι εφεδρείες σε περίπτωση που κάτι που δεν πάει καλά και χρειαστεί να γίνουν εκλογές.

Η ΝΔ είναι ξεκάθαρη θέλοντας να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα «εδώ σε αυτό το μαγαζί που θα σας δώσουμε, είτε μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, είτε μέσα από επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις, το τζάμπα χρήμα του ελληνικού λαού, κανένας δεν πρόκειται να σηκώσει κεφάλι». Ομως χαρακτηριστική είναι και η δήλωση του αντιπροέδρου της Αδωνι Γεωργιάδη ο οποίος είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι με μεγάλη του χαρά θα πήγαινε να ψηφίσει το άρθρο που αφορούσε την κατάργηση της απεργίας».

Στην ερώτηση αν με την κορύφωση των κινητοποιήσεων των εργαζομένων στις 15 Ιανουαρίου και την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου όλα κρίθηκαν, μας είπε:

«Τίποτα δεν μπορεί να κριθεί ούτε σε μια ημέρα ούτε σε μια βραδιά. Πρώτα απ’ όλα αυτή η έκφραση της αντίστασης, και της επί της ουσίας αντιπαράθεση χιλιάδων εργαζομένων που συμμετείχαν από την αρχή της προηγούμενης βδομάδας μέχρι και σήμερα είναι μια παρακαταθήκη. Βέβαια μπορεί να ακούγεται κοινότυπο μα όσοι παρακολουθούν από κοντά το εργατικό κίνημα, όσοι είναι μέσα στου χώρους δουλειάς καταλαβαίνουν ότι μέρα με την ημέρα, βδομάδα με τη βδομάδα πυκνώνουν οι γραμμές των σωματείων, των πρωτοβάθμιων σωματείων με νέες δυνάμεις που έρχονται και μπαίνουν σε αυτό τον αγώνα, που δεν ήταν το προηγούμενο διάστημα και βεβαίως όλα αυτά θα αποτελέσουν την μεγαλύτερη επιβεβαίωση και διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των αγώνων από εδώ και στο εξής, στην πορεία που είναι μία: την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής. Και αυτή η ανατροπή ξεκινά πάντα από μικρές νίκες, οι οποίες δημιουργούν και μια αίσθηση ότι ο εργαζόμενος μπορεί να πάρει την υπόθεση στα χέρια του.

Αν δε γινόταν αυτές οι κινητοποιήσεις από το ταξικό κίνημα, από τα συνδικάτα, τις ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα αυτή τη βδομάδα δε θα είχε αποκαλυφτεί ούτε το μέγεθος του ζητήματος, θα είχε υποβαθμιστεί, δε θα είχε απογυμνωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια πολλών εργαζομένων που όχι μόνο τον στήριξαν εκείνο το Γενάρη του 2015 αλλά τον στήριζαν και πρόσφατα πιστεύοντας ότι αυτή η λογική κάπου θα βγάλει, κάπου θα έχουν ένα τέλος και ότι αυτή η ανάπτυξη θα ακουμπήσει και τα λαϊκά στρώματα, ακόμη και σε αυτούς απογυμνώθηκε και για εμάς αυτό είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Είναι ζήτημα που μπορείς να σταθείς για να οργανώσεις από αύριο το πρωί την κλιμάκωση των αγώνων που έχουμε πολύ σημαντικά μέτωπα πάλης, όπως αυτό των Συλλογικών Συμβάσεων, κυρίως της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης και τα αίτημά μας για τα 751 κατώτερο μισθό, τη μάχη γενικά των συμβάσεων και μαζί με αυτό τη μάχη της ανεργίας, τη μάχη της Υγείας και άλλα ζητήματα φωτιά για κάθε εργατικό σπίτι.

Υπάρχει μια πείρα ιστορική, πρόσφατη και παλιότερη. Το γεγονός ότι ο 330 της ΝΔ, το άρθρο 4 της ΝΔ έμειναν στα χαρτιά είναι καταδειχτικό πώς μπορεί το εργατικό κίνημα με την παρέμβαση του να ακυρώσει στην πράξη νόμους που έχουν περάσει από τη Βουλή. Αυτός είναι ο σκοπός μας και αυτό δεν αφορά μόνο το ζήτημα των πλειστηριασμών που έτσι κι αλλιώς θα μας βρει μπροστά. Είναι χαρακτηριστικό ότι και εδώ πάει να κρυφτεί η κυβέρνηση κάνοντας του πλειστηριασμούς ηλεκτρονικά, όμως εμάς θα μας βρούνε απέξω από κάθε εργατικό λαϊκό σπίτι και στο ζήτημα της απεργίας να μην έχουν καμία αυταπάτη, καμία ελπίδα ότι αυτό το νόμο που περάσαν θα λειτουργήσει και στην πράξη Σε ό,τι μας αφορά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να περάσει κανένα εμπόδιο όχι μόνο στην κήρυξη αλλά και στην οργάνωση της απεργίας. Και αυτό το ΠΑΜΕ μπορεί να το διασφαλίσει, γιατί εμείς έχουμε μάθει να κοιτάμε κατάματα και τον εργαζόμενο και τον καθρέφτη, ξέρουμε ότι αυτό το πράγμα μπορεί να σταματήσει αν πραγματικά μεγαλώσει ο βαθμός οργάνωσης των εργαζομένων και προς αυτή την κατεύθυνση δεν είμαστε απλώς αισιόδοξοι αλλά έχουμε και δείγματα τέτοια που μας επιτρέπουν να το λέμε».

Οσον αφορά το κλίμα της συγκέντρωση ενάντια στο πολυνομοσχέδιο (σαφώς πολύ μεγαλύτερη από αυτή της Παρασκευής 12 Ιανουαρίου) ο κ. Παπαγεωργίου μας είπε:

«Δύο ήταν τα χαρακτηριστικά στοιχεία του συλλαλητηρίου: Το μαζικό μπλοκ του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών και το μαχητικότατο μπλοκ των συνταξιουχικών οργανώσεων δίνουν ένα πολύ συγκεκριμένο, ένα πολύ ξεκάθαρο μήνυμα, ότι δύο γενιές που απέχουν μεταξύ τους κάμποσες δεκαετίες, με τον ίδιο παλμό με την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια μαχητικότητα και μεταξύ αυτών βεβαίως και τα πανό των συνδικάτων όλων των σωματείων, όπου διακρίναμε σωματεία και πανό που είχαν ή πολύ καιρό να τα δούμε ή δεν τα είχαμε δει και ποτέ. Αυτό πραγματικά δείχνει αυτοί που ποντάραν στο γεγονός πως δε θα κουνηθεί φύλλο σε αυτές τις κινητοποιήσεις, βάζοντας και τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό να παίξει το βρόμικο διασπαστικό και απεργοσπαστικό ρόλο του, αυτή η προσπάθεια τους όχι μόνο δεν είχε αποτέλεσμα αλλά θύμωσε τον κόσμο και ο θυμός έγινε οργανωμένη μαζική παρουσίασε όλες τις μέχρι σήμερα κινητοποιήσεις, από τις πιο μεμονωμένες συμβολικές μέχρι τις πιο μεγάλες, και αυτό είναι ένα δείγμα ότι απέτυχαν να περάσουν στα κρυφά ολα αυτά τα πράγματα δημιουργώντας ένα ευνοϊκό περιβάλλον υλοποίησης αυτών των μέτρων.

Γιατί το να τα ψηφίσουν δε λέει κάτι, το να τα εφαρμόσουν αυτά και όλα όσα έχουν πάρει τα τελευταία δύο χρόνια και έχουν είναι ακόμη στα χαρτιά και δεν έχουν εφαρμοστεί. Αυτό είναι το σημαντικό».