• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Νεάπολη-Συκιές: Διοίκηση και μείζων αντιπολίτευση απέρριψαν ψήφισμα της Λαϊκής Συσπείρωσης για το Πολυτεχνείο!

Σε ανακοίνωση της η «Λαϊκή Συσπείρωση Νεάπολης-Συκεών» καταγγέλλει τη διοίκηση του Δήμου και την- προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ- αντιπολίτευση ότι αρνήθηκαν να εγκρίνουν σχετικό ψήφισμα με αφορμή την 45η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. 

Όπως αναφέρει η «Λαϊκή Συσπείρωσης», «για μια φορά ακόμη – με φτηνές και ανόητες δικαιολογίες – Διοίκηση και “Αντιπολίτευση” του Δήμου Νεάπολης-Συκεών, αρνήθηκαν να εγκρίνουν ψήφισμα της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που αφορούσε την εξέγερση του Πολυτεχνείου. 

Η «Λαϊκή Συσπείρωση Νεάπολης-Συκεών» προσθέτει: “Ναι μεν αλλά”, το σύνολο των αιτιάσεων τους. Πότε τους ξίνιζε το ένα και πότε τους μύριζε το άλλο. Όλα αόριστα χωρίς καμιά συγκεκριμένη παρατήρηση. Ο εκπρόσωπος της κυβερνητικής παράταξης «ΑυΡΑ», δεν μπόρεσε να κρύψει το αντι-ΚΚΕ μένος του λέγοντας πως το ψήφισμα «περιέχει καθαρά τις θέσεις του ΚΚΕ, που νομίζει πως κρατά την απόλυτη αλήθεια». Καθόλου περίεργο γι αυτόν και το κόμμα του (ΣΥΡΙΖΑ), που προσπαθούν να ξεπλύνουν τα εγκλήματα των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ μετατρέποντας την χώρα μας σε μια απέραντη στρατιωτική βάση των Ευρωατλαντικών τους συμμάχων». 

Το προτεινόμενο από τη Λαϊκή Συσπείρωση ψήφισμα ήταν το ακόλουθο: 

«45 χρόνια έχουν περάσει από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τότε που ο “γίγαντας” λαός βγήκε στο προσκήνιο και σήκωσε το αγωνιστικό του ανάστημα στη χούντα των συνταγματαρχών, στα ντόπια και τα ξένα στηρίγματά της, στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Η στρατιωτική δικτατορία, που επιβλήθηκε στην χώρα μας, ήταν ένα άθλιο και διεφθαρμένο καθεστώς που υπηρέτησε πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των διεθνών της συμμάχων, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. 

Διεύρυνε τα προνόμια και τη στήριξη στα κέρδη των λίγων και, από την άλλη, χαντάκωσε το λαϊκό εισόδημα, έβαλε τους λαϊκούς αγώνες στον γύψο.  Γι’ αυτό το λόγο βασάνιζε, δολοφονούσε, φυλάκιζε και έστελνε εξορία τους πρωτοπόρους αγωνιστές.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η καταστολή της με δεκάδες νεκρούς ήταν η αρχή του τέλους της χούντας. Κάτω από το βάρος της λαϊκής πάλης και μετά το έγκλημα της Κύπρου, το 1974, η χούντα κατέρρευσε.

Η τραγωδία της Κύπρου με την εισβολή και κατοχή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει τη σφραγίδα της χούντας και των ιμπεριαλιστών ΝΑΤΟ – ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας.  Αποδείχτηκε για άλλη μία φορά ότι καμία προστασία δεν παρέχουν για το λαό οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις.  Η χούντα έστρωσε το έδαφος στην εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.

Οι φωνές που ενώθηκαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ζητώντας “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” αντηχούν στους σημερινούς αγώνες για πραγματικά, σύγχρονα δικαιώματα για τη νεολαία και το λαό. Ιδιαίτερα, τα συνθήματα “Έξω οι ΗΠΑ”, “Έξω το ΝΑΤΟ” στις πύλες του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα περισσότερο από ποτέ.

Σήμερα που τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν πάνω από το Αιγαίο, τα Βαλκάνια και την Ανατ. Μεσόγειο. Σήμερα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει γεμίσει την Ελλάδα με βάσεις του ΝΑΤΟ, με ορμητήρια εγκλημάτων σε βάρος των λαών που μετατρέπουν τη χώρα μας σε “μαγνήτη” στρατιωτικών συγκρούσεων και πολέμων.

Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να δυναμώσουμε τον αγώνα με αιτήματα “Έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ”, “Καμία εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ”. Κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος! Ο λαός, όταν παλεύει, μπορεί να τα καταφέρει όλα!

Και τότε κάποιοι έλεγαν “η χούντα είναι πανίσχυρη”. Η Ιστορία τούς διέψευσε. Ο λαός, οι αγώνες του και οι θυσίες του, απέδειξε ότι η δύναμη είναι στην οργάνωση, στη συμπόρευση της νεολαίας με το εργατικό κίνημα.  Αυτά τρομάζουν πάντα τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις, όσους θέλουν τη νεολαία θεατή των εξελίξεων και όχι πρωταγωνιστή στην πάλη για τη ζωή που έχει ανάγκη. Αυτός είναι ο δρόμος και σήμερα.

Οι σημερινοί υμνητές της χούντας, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, θα έχουν την τύχη των χουντικών και των άλλων ειδώλων τους, όπως ο Χίτλερ.  Ανήκουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.

Σήμερα χρειάζεται να δυναμώσει παντού η οργάνωση του λαϊκού κινήματος, η συλλογική διεκδίκηση, η αλληλεγγύη στις καθημερινές μάχες μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων ενάντια στον κοινό αντίπαλο: Το κεφάλαιο και την εξουσία του, αλλά και σε όσα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις το στηρίζουν».