• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Οι κουβανοί κομμουνιστές συμμετέχουν σε μια ζωντανή καθημερινή διαπάλη για την καρδιά της σοσιαλιστικής επανάστασης

natasacuba1

“Θα προσπαθήσουν να μας διαφθείρουν και να μας εξαγοράσουν. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε!”
Ρενέ Γκονζάλες

Γράφει η Νατάσα Τερλεξή //

Η κυβέρνηση της επαναστατικής Κούβας έχει πολλάκις ξεκαθαρίσει τη στάση της. Με το πιο πρόσφατο παράδειγμα την ομιλία του Ραούλ Κάστρο στη Σύνοδο Κορυφής του Παναμά. Οι Κουβανοί έχουν δείξει σε κάθε βήμα τη σημαίνει αυτή η φράση που τόσο συχνά επαναλαμβάνουν: «Δεν απεμπολούμε τις αρχές μας». Στις εντεινόμενες προκλήσεις κατά της εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας, απαντούν δημιουργώντας ενιαίο μέτωπο με τον λαό και την κυβέρνηση της χώρας αυτής. Δεν συζητούν την έκδοση των πολιτών ΗΠΑ που είναι πολιτικοί πρόσφυγες στην Κούβα.

Ο πρόεδρος Ομπάμα το έχει τονίσει, και οι Κουβανοί ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει: Ο στόχος των ΗΠΑ παραμένει η ανατροπή της σοσιαλιστικής Κούβας, και τον πρώτο λόγο θα έχουν τα «φυσιολογικά» οικονομικά μέσα που έχει ο καπιταλισμός να εισάγει τον νόμο της αξίας, δηλαδή την αγοραπωλησία της ανθρώπινης εργασίας με τη μορφή «εργατικής δύναμης». Απέναντι σε αυτή τη διείσδυση του εμπορεύματος ορθώνεται η συνείδηση των εργαζομένων και ο πολιτισμός που έχουν διαμορφώσει με τη σοσιαλιστική οικονομία.

Σε αυτό τον ‘πόλεμο ιδεών’ παρεμβαίνουν με το δικό τους κύρος οι πρόσφατα απελευθερωμένοι Πέντε Κουβανοί αγωνιστές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα από πρόσφατες παρεμβάσεις τους μας δίνουν μια εικόνα της ιδεολογικής διαπάλης που διεξάγεται.

Ας ακούσουμε τον Ρενέ Γκονζάλες σε συζήτηση με 300 φοιτητές και καθηγητές στο Πολυτεχνείο της Αβάνας (CUJAE), όπου παρουσιάστηκε πρόσφατα το βιβλίο Absueltos por la solidaridad [Απαλλαγμένοι μέσω της αλληλεγγύης].

«Στις σημερινές συνθήκες θα αναδειχθούν κίνδυνοι και θα πρέπει να επαγρυπνούμε. Θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τα προβλήματα που έχουμε. Θα μπουν από τις χαραμάδες που μπορούν να ανοίξουν μεταξύ μας. Θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια κοινωνική τάξη στην Κούβα – την τάξη που εμείς καταφέραμε ευτυχώς να διώξουμε το 1959. Θα προσπαθήσουν να τη δημιουργήσουν ξανά εδώ. Ήδη κάνουν λόγο για το πώς πρόκειται να αρχίσουν να ενθαρρύνουν ορισμένους τομείς της κουβανικής οικονομίας και της κοινωνίας, έχοντας υπόψη τους αυτόν τον στόχο. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε δουλειά μπροστά μας, και θα πρέπει να βάλουμε ένα χέρι όλοι μας. Η νίκη θα διαμορφωθεί περισσότερο από εσάς. Εσείς ξεκινάτε τη ζωή σας εργαζόμενοι μέσα σε αυτές τις συνθήκες.»

Και ο Αντόνιο, μιλώντας στην ίδια εκδήλωση, λέει:

«Μιλούσα με έναν συναγωνιστή ερχόμενος εδώ, και ρωτούσα για την κατάσταση των κτηριακών εγκαταστάσεων της σχολής. Οι διάδρομοι είναι όμορφοι, καθαροί, με φυτά. Αλλά ξέρω ότι υπάρχουν προβλήματα εδώ, όπως και σε ολόκληρη τη χώρα, κυρίως λόγω της οικονομικής μάχης που διεξάγουμε από το 1990. Έχουμε περάσει δύσκολες μέρες. Και του είπα, κοίταξε, οι καπιταλιστές έχουν έναν τρόπο να λύσουν τα προβλήματα αυτά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες σου λένε: ‘Σε χρεώνω δίδακτρα 30,000 δολ. για να φοιτήσεις εδώ πέρα. Και μια που δεν έχεις τα λεφτά, θα πρέπει να δανειστείς από την τράπεζα’. Βάζουν τα λεφτά στην τσέπη τους και τότε, μάλιστα, έχεις καλά ερκοντίσιον και ό,τι άλλο θέλεις στα πανεπιστήμια αυτά. Αυτό είναι το σύστημά τους.

Ποιος μας έδωσε ό,τι έχουμε εδώ στην Κούβα; Η επανάσταση – οι εργάτες, αυτοί που κόβουν ζαχαροκάλαμο, όλοι όσοι δουλεύουν. Έχουμε κάτι διαφορετικό εδώ, και πρέπει να το κατανοήσετε αυτό πριν αρχίσετε να παραπονιέστε ή να κάνετε κριτικά σχόλια για το θέμα αυτό. Προσπαθήστε να εμβαθύνετε, μη μένετε στην επιφάνεια. Φτάστε στη ρίζα των πραγμάτων. Όταν μίλησα στο Λύκειο Λένιν εδώ, είπα στους μαθητές ότι η πρωταρχική τους ευθύνη είναι να φροντίζουν το σχολείο και να το κάνουν πιο όμορφο, όχι να κάνουν διαρκώς κριτική στα πάντα. Να σκεφτούν από πού έχουν αυτό το σχολείο, από πού ήρθε.

Επανέρχομαι στην ερώτηση που μου κάνατε σχετικά με τι μας έδινε τη δύναμη να δημιουργούμε τέχνη ενώ ήμασταν στη φυλακή. Έχει τη ρίζα του στον πολιτισμό που μας έδωσε ο λαός μας, την εκπαίδευση που λάβαμε, δωρεάν, από την παιδική μας ηλικία».

Παράλληλα, οι διεθνιστικές αποστολές Κουβανών υγειονομικών, δασκάλων και άλλων εργαζομένων εξακολουθούν να αποτελούν σχολείο αντι-ιμπεριαλισμού. Είναι γνωστός ο συνεχιζόμενος ρόλος των Κουβανών γιατρών στις χώρες που μαστίζονται από τον ιό έμπολα. Ύστερα από 6 μήνες στη Σιέρα Λεόνε, την Γουινέα Κονάκρι ή τη Λιβερία επιστρέφουν στην Κούβα. Έντυπα και δικτυακοί τόποι όπως Juventud Rebelde, Granma, Cubadebate γεμίζουν με τις ιστορίες και τις εντυπώσεις τους. Τι συνθήκες συνάντησαν πηγαίνοντας εκεί, πώς κατάφεραν αν κερδίσουν την εμπιστοσύνη του πληθυσμού και να αναπτύξουν την αλληλεγγύη, πώς κατάφεραν να μειώσουν τα ποσοστά μόλυνσης και να αντιστρέψουν την εξάπλωση του ιού…

Ο Dr. Ρόλαντ Ερνάντες, της μπριγάδας της Λιβερίας, λέει στο Cubadebate: «Οι λαοί της Αφρικής αξίζουν μια καλύτερη μοίρα. Έχω συναντήσει κοινωνικά προβλήματα σε προηγούμενες αποστολές, αλλά στην Αφρική όλα είναι πιο σύνθετα. Χρειάζονται μερικούς Φιντέλ εκεί πέρα».