Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Οι μάσκες στα σχολεία και ο ρόλος των σωματείων της εκπαίδευσης και της υγείας

Σχολιάζει ο Ειρηναίος Μαράκης //

Η μάσκα είναι απαραίτητη στους χώρους εργασίας, στις δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, στα σχολεία και στις σχολές, στα μέσα μαζικής μεταφοράς. (Εκτός από κάποιες περιπτώσεις μαθητών και ασθενών για τις οποίες θα πρέπει να ενημερωθούμε υπεύθυνα από τους αρμόδιους επιστήμονες κι όχι από τα κυβερνητικά παπαγαλάκια της ψευδοεπιστήμης και των fake news). Ισχύει βέβαια ότι η μάσκα, η απλή χειρουργική, δεν προσφέρει πλήρη προστασία από τον ιό όμως είναι σαφώς καλύτερη από το να μη φοράμε καθόλου. (Η υφασμάτινη μάσκα, που δείχνουν ως εναλλακτική λύση από το Υπουργείο Παιδείας, προστατεύει τους άλλους από εμάς άρα δεν συζητάμε για αυτήν καν, χρειάζεται η μάσκα που προσφέρει προστασία σε όλους). Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να υπάρχει δωρεάν, τακτική και σταθερή χορήγηση μασκών με τον απαραίτητο αριθμό για την κάθε σχολική μονάδα με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας και όχι επιβαρύνοντας τον οικογενειακό προϋπολογισμό όπως απαιτούσε μέχρι πριν λίγες ώρες η κυβέρνηση.

Μέχρι χθες, λοιπόν, η κυβέρνηση αντί να ακολουθεί αυτή τη λογική, είχε αναγάγει την μάσκα ως “προσωπικό” εργαλείο του μαθητή, μεταθέτοντας την δική της ευθύνη για προμήθεια με μάσκες στους μαθητές στις εργατικές οικογένειες που ήδη έχουν αναλάβει πολλά και δυσβάσταχτα έξοδα. Ο κίνδυνος ήταν πλέον ορατός ώστε να δούμε μάσκες άχρηστες στην ουσία, βρώμικες και πολυκαιρισμένες στα πρόσωπα των παιδιών όπως βλέπουμε, σε πολλές περιπτώσεις, βρώμικες και σκισμένες τσάντες κι ενώ την ίδια ώρα πολλοί γονείς και παιδιά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε το γεύμα της ημέρας, ούτε τα  αναλώσιμα για την εκπαιδευτική διαδικασία. Αν υπολογίσουμε επίσης, ότι μία μάσκα την ημέρα δεν αρκεί για να προσφέρει τον ελάχιστο βαθμό προστασίας, καθώς στην πραγματικότητα πρέπει να αλλάζει ανά 3 ώρες ή/και πιο συχνά, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι το κόστος αγοράς της μάσκας θα ήταν αρκετά υψηλό.

Όμως η μεθόδευση της κυβέρνησης δεν έμεινε χωρίς απάντηση. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δεν έμειναν απλοί, “μοιραίοι και άβουλοι αντάμα” παρατηρητές αλλά με σθένος και επιμονή οργάνωσαν την αντίδραση τους ξεσηκώνοντας ένα κύμα διαμαρτυριών οδηγώντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη να ανακρούσει πρύμναν και να εξαγγείλει μέσω του υπουργού Εσωτερικών Τάκη Θεωδορικάκου τον εφοδιασμό όλων των μαθητών και των εκπαιδευτικών με μάσκες με έκτακτη ειδική επιχορήγηση 5,2 εκατομμυρίων ευρώ προς όλους τους δήμους της χώρας. Επίσης, δωρεάν θα είναι και η χορήγηση του εμβολίου σε όλους τους πολίτες όταν θα είναι διαθέσιμο, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην σημερινή τακτική σύσκεψη για το κορονοϊό. Με λίγα λόγια η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις και δεν φτάνει. Όλα τα παραπάνω αναδεικνύουν παράλληλα ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στα χέρια των εργαζόμενων για να επιβάλλουν λύσεις σχετικά με τις ανάγκες τους και όχι οι μειοψηφικές ομάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των αρνητών του κορονοϊού και της υγειονομικής πρόληψης.

Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Πρώτα απ’ όλα, γιατί πρέπει να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των μέτρων που ανακοινώθηκαν. Δεν χρειάζεται κανένας εφησυχασμός ως προς σε αυτό καθώς και προσλήψεις υγειονομικών και αύξηση των ΜΕΘ είχε εξαγγείλει από τον Μάρτιο η κυβέρνηση αλλά αυτά δεν έγιναν ποτέ. Δεύτερον, γιατί η προμήθεια μασκών (με μαζική, δωρεάν χορήγηση για όλους και συνταγογράφηση) καθώς και η προμήθεια αντισηπτικών για μαθητές και εκπαιδευτικούς χωρίς μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης συνεπώς χωρίς μείωση των μαθητών ανά τάξη και των ωρών της εκπαιδευτικής διαδικασίας, χωρίς τη δημιουργία νέων σχολικών μονάδων και χωρίς μόνιμες, μαζικές προσλήψεις τόσο εκπαιδευτικών όσο και καθαριστριών δεν έχει να προσφέρει τίποτα και σε κανέναν. Φυσικά, όλα αυτά τα μέτρα πρέπει να αφορούν και τους πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας και όχι μόνο τους ελληνικής καταγωγής εργαζόμενους, το οποίο σημαίνει αποσυμφόρηση και κλείσιμο των camps, δωρεάν υγειονομικά μέσα (μάσκες, εμβόλιο) και μέτρα πρόληψης και για αυτούς. Κάτι που δεν φαίνεται να έχει ούτε καν στον προγραμματισμό της η κυβέρνηση, που είναι γνωστή για τις ρατσιστικές της πολιτικές κατά των προσφύγων. Αν θέλουμε να μειωθεί όσο γίνεται περισσότερο η διασπορά ενός ιού που δεν καταλαβαίνει ούτε από καλοκαίρια και χειμώνες, ούτε κάνει διαχωρισμό ηλικίας, θρησκεύματος και εθνικότητας.

Με λίγα λόγια ούτε η μάσκα αποτελεί ένα “προσωπικό εργαλείο”, όπως το παρουσίασε η κυβερνητική προπαγάνδα, μεταφέροντας στην εκπαίδευση των νεοφιλελεύθερο ιδεολόγημα της “ατομικής ευθύνης”, ούτε τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης μπορούν να έχουν αποτέλεσμα χωρίς πρόβλεψη και σχεδιασμό για τις ανάγκες των μαθητών και της εργατικής τάξης. Ακόμα και τώρα δεν είναι αργά να συμβεί. Το ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση είναι ότι οι μάσκες αποτελούν ένα πάμφθηνο… “προσωπικό εργαλείο” καθώς μπορούν να χορηγηθούν χωρίς να υπάρξει υψηλό κόστος αλλά και ότι οι προσλήψεις εκπαιδευτικών, νοσοκομειακών και καθαριστριών καθώς και η κατασκευή σχολικών αιθουσών, ΜΕΘ και θαλάμων αρνητικής πίεσης στα νοσοκομεία μπορούν να εξασφαλιστούν με κρατική χρηματοδότηση στη θέση των 20 εκατομμυρίων της λίστα Πέτσα που δόθηκαν κυρίως σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Με τη σειρά τους μπορούν να εξασφαλίσουν την όσο γίνεται καλύτερη πρόληψη και προστασία από τον κορονοϊό – μαζί με μαζικά τεστ, επίσης δωρεάν – καθώς η προσωπική συνειδητοποίηση και τήρηση των μέτρων αποδεικνύεται ότι δεν αρκεί. Και καθώς μιλάμε για την αναγκαιότητα της χρήσης μάσκας και το κόστος της, πρέπει να θυμηθούμε ότι  μόλις 7 μήνες πριν η απλή χειρουργική μάσκα χρεώνονταν στα νοσοκομεία από τις εταιρείες με 0,0116 το τεμάχιο. Δηλαδή το κουτί των 3.000 τεμαχίων δηλαδή κόστιζε 34,8 ευρώ χωρίς το ΦΠΑ ενώ τώρα οι μάσκες πωλούνται στα φαρμακεία με 0,40-0,50 ή και με 0,60 ευρώ το τεμάχιο. (ΠΟΕΔΗΝ) Υπάρχει βέβαια και κάτι καλύτερο σε όλο αυτό: οι μάσκες μπορούν να κατασκευαστούν από το ίδιο το κράτος αντί να δίνουν το ελεύθερο σε κάθε βιομήχανο, άσχετο με το αντικείμενο της υγείας, να κερδοσκοπεί πάνω στις ανάγκες μας και πάνω στις ζωές μας.

Σε όλα τα παραπάνω καθοριστικό ρόλο μπορούν και πρέπει να έχουν τα σωματεία στην υγεία και στην εκπαίδευση, ξεκινώντας με ένα απλό επεξηγηματικό γράμμα στους γονείς, για τις συνθήκες και την στόχευση της κυβέρνησης, συνεχίζοντας με την επιστημονική ερμηνεία σε ότι αφορά τη χρήση της μάσκας για εργαζόμενους, παιδιά, ευπαθείς ομάδες κτλ και κλείνοντας με την οργάνωση των απαραίτητων απεργιακών αγώνων και κινητοποιήσεων ενάντια σε αυτή την κατάσταση. Αυτό βέβαια, δεν αφορά το άμεσο μέλλον αλλά είναι κάτι που ήδη οργανώνεται. Συγκεκριμένα, σε πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση καλούν οι εργαζόμενοι των δημόσιων νοσοκομείων την Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη. Ακόμα κι αν ο Μητσοτάκης ακύρωσε τη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ανακοινώνοντας όμως ότι θα μιλήσει σε κλειστή εκδήλωση, η απεργία των νοσοκομειακών την παραμονή των κυβερνητικών εξαγγελιών, αλλά και η διαδήλωση των συνδικάτων την επόμενη ημέρα στις 5 Σεπτέμβρη, δεν γίνεται να αναβληθούν.

Σε αυτούς τους αγώνες δεν μπορούμε παρά να είμαστε δίπλα τους. Μας αφορούν όλες και όλους. Οι γονείς έδειξαν τον δρόμο, όσο και αν οι φίλοι της κυβέρνησης παρουσιάζουν ως δικό τους επίτευγμα τη δωρεάν προμήθεια μασκών. Δεν πείθουν πλέον κανέναν.