Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Οι πραγματικοί «σουλατσαδόροι»

Σχόλιο Αλέκος Χατζηκώστας //

Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στη χώρα μας, με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη, όπως και οι συνεχιζόμενοι αγώνες στη Γαλλία, προκαλούν «αλλεργία» σε μια σειρά δημοσιογράφους-δημοσιολόγους του αστικού Τύπου.

Δεν μπορούν άλλωστε να «χωνέψουν» πως τα «επιχειρήματα τους», παρά το βήμα που τους προσφέρεται απλόχερα στα αστικά ΜΜΕ, δεν έχουν την αποτελεσματικότητα που θα ήθελαν αυτοί αλλά και τα μεγάλα «αφεντικά» της ενημέρωσης. Έτσι αφήνουν την «γαλατική ευγένεια» που θέλουν να εμφανίζουν στα γραπτά τους και εμφανίζουν μία γλώσσα «πεζοδρομίου», δείγμα και του πανικού που τους κατέχει.

Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ο γνωστός Γ. Πρετεντέρης που με άρθρο του στα ΝΕΑ (24/3) με τίτλο «Ο νόμος των σουλατσαδόρων αναφέρει:

-Για τις μεγάλες κινητοποιήσεις στη χώρα μας: «…Πρόκειται απλώς για ένα καθεστώς σουλατσαδόρων, των ίδιων πάντα σουλατσαδόρων που για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά σουλατσάρουν Προπύλαια – Σύνταγμα…»

-Για δε τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία (υποστηρίζοντας τον Μακρόν) αναφέρει: «…Άλλαξε το Συνταξιοδοτικό. Απέδειξε δηλαδή ότι οι «κοινωνικές αντιδράσεις» μπορεί να παίζουν ωραία στα δελτία ειδήσεων αλλά αφορούν μετρίως τη διακυβέρνηση της χώρας. Όταν φυσικά οι κυβερνήτες είναι σοβαροί και έχουν μια αίσθηση καθήκοντος απέναντι στην κοινωνία…»

Προφανώς και η σπίθα που άναψε στη χώρα μας και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και έχει τις ρίζες της στη ακολουθουμένη πολιτική του κεφαλαίου κα των αστικών κυβερνήσεων δεν θα σβήσει εύκολα. Οι ελπιδοφόρες διεργασίες θα συνεχιστούν, η οργή για τη φτώχεια, την εκμετάλλευσης, τις «θυσίες» κάθε είδους, θα συνεχιστούν. Και αυτό θα οδηγεί στους δρόμους του αγώνα, όσο κι αν ενοχλεί τον αρθρογράφο.

Όσο για τον ίδιο απλά θα συνεχίσει να … «σουλατσέρνει» στα διάφορα αστικά σαλόνια προσφέροντας τις ιδεολογικές του υπηρεσίες σ’ένα σάπιο σύστημα που δεν έχει να προσφέρει τίποτε καλό στη ανθρωπότητα!

 

29 στιγμές, του Αλέκου Χατζηκώστα