• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Οι ΤζημεροΚασιδιάρηδες και η θεωρία των δύο άκρων

Η πρόσφατη τραμπούκικη επίθεση του γνωστού φασίστα Τζήμερου ενάντια στην Αλεξάνδρα Μπαλού δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι γνωστός ο “αντρισμός” και η “παληκαριά” των κάθε λογής “Τζήμερων” και “Κασιδιάρηδων” που σηκώνουν χέρι σε γυναίκες, όπως επίσης είναι γνωστό και ότι τα φασιστοειδή- τύπου Τζήμερου- αφηνιάζουν κάθε φορά που ακούν για εργατικούς-λαϊκούς αγώνες.

Ωστόσο, το ζήτημα που προκύπτει είναι πολύ βαθύτερο από το τι κάνει και πως συμπεριφέρεται ο κάθε θρασύδειλος φασίστας: Η ουσία βρίσκεται στο πως το σύστημα χρησιμοποιεί τέτοιου είδους ενέργειες ώστε να καλλιεργήσει αντιδραστικά σύνδρομα, χτίζοντας πάνω στη γνωστή θεωρία των δύο άκρων. Πρόκειται για ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί, όπου από την αστική ιδεολογία και πολιτική συνειδητά χρησιμοποιούνται αποπροσανατολιστικοί διαχωρισμοί περί “δύο πολιτικών άκρων”, “ακραίων εξτρεμισμών”, “μαύρου και κόκκινου ολοκληρωτισμού” κλπ. Κοινός παρονομαστής αυτής της τακτικής του συστήματος είναι η σκόπιμα αταξική προσέγγιση της πολιτικής βίας. Έτσι, τη θέση των πραγματικών δύο άκρων που υπάρχουν στην ταξική κοινωνία (Κεφάλαιο- εργατική τάξη) παίρνει η ψευδεπίγραφη παρουσίαση της πολιτικής βίας ως- δήθεν- ακραία συμπεριφορά προερχόμενη από μέλη η οπαδούς του ενός ή του άλλου κόμματος.

Όπως στην περίπτωση του Ναζί τραμπούκου Κασιδιάρη το 2012, έτσι και με τον Τζήμερο το αστικό σύστημα επιχειρεί να κρύψει την ταξική βαρβαρότητα της πολιτικής του (την πραγματική και διαρκή, δηλαδή, βία απέναντι στους εργαζόμενους και το λαό) επαναφέροντας στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης τη θεωρία των δύο άκρων. Και αυτό γίνεται λίγες μόλις ημέρες πριν την πανεργατική απεργία της 17ης Μάη, με την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ετοιμάζεται να ψηφίσει στη Βουλή νέα δυσβάσταχτα για τα λαϊκά συμφέροντα μέτρα.

Με αυτόν τον τρόπο- χρησιμοποιώντας τη φασιστική λύσσα των “Τζήμερων”- το αστικό σύστημα καταφέρνει όχι μόνο να επαναφέρει την άθλια θεωρία των δύο άκρων, αλλά και να κατευθύνει- αποπροσανατολιστικά- την υποβόσκουσα οργή πλατιών λαϊκών μαζών μακριά από την ουσία του προβλήματος. Αυτός άλλωστε είναι και ένας άλλος χρήσιμος ρόλος των “Τζήμερων” στο σύστημα που υπηρετούν: εκτός από πραιτωριανοί και παπαγάλοι του κεφαλαίου να λειτουργούν ως απορροφητές εκτόνωσης του θυμού και της λαϊκής οργής, στήνοντας τραμπούκικες επιθέσεις και επιχειρώντας μέσω των τηλεοπτικών πάνελ να συκοφαντήσουν με χυδαιότητες το ΚΚΕ και τους λαϊκούς αγωνιστές.

Στα φασιστοειδή τύπου Τζήμερου όσο και στο σύστημα που τους γεννά και τους αναπαράγει αρμόζει μια και μοναδική απάντηση: Αυτήν που φοβούνται όπως ο διάολος το θυμίαμα. Αυτήν  που στη θέα της και μόνο βγάζουν υστερικές κραυγές. Είναι η απάντηση του οργανωμένου εργατικού-λαϊκού κινήματος που την ερχόμενη Τετάρτη, στις 17 Μάη, πρέπει να γεμίσει τους δρόμους όλης της χώρας βροντοφωνάζοντας ενάντια στα νέα μέτρα, τη νέα λεηλασία που η συγκυβέρνηση ετοιμάζει.

Η μάχη- η πραγματική νικηφόρα μάχη- απέναντι στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα και τα θρασύδειλα “τζημεροειδή” τσιράκια του δεν θα δοθεί ούτε σε δικαστήρια, ούτε σε τηλεοπτικά πάνελ. Θα δοθεί εκεί που πάλεται η καρδιά του εργαζόμενου λαού, στην οργάνωση της απεργίας και στους δρόμους του ταξικού αγώνα.

Ατέχνως