• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ονομασία ΠΓΔΜ: Η Μακεδονία είναι… ευρωνατοϊκή

Η δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες γύρω απ’ το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων αποπροσανατολίζει το λαό από το πραγματικό πρόβλημα. Η «ονοματολογία», στην οποία επιδίδονται η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία, τα λοιπά αστικά κόμματα καθώς και διάφοροι φορείς και προσωπικότητες, είναι στείρα και επικίνδυνη. Το θέμα της πΓΔΜ δεν αρχίζει, ούτε τελειώνει με το όνομα.

Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί στα Βαλκάνια, η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» η οποία υποδαυλίζει αλυτρωτισμούς, εθνικιστικές εξάρσεις και ορέξεις για αλλαγές συνόρων, αποτελούν το πραγματικό πρόβλημα για τους λαούς. Ακόμη κι’ αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι στο όνομα της πΓΔΜ δεν θα υπάρχει ο όρος «Μακεδονία», ή παράγωγα του, αυτό δεν διασφαλίζει το τέλος των αλυτρωτισμών. Η επικείμενη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ (που έχει κινήσει την όλη διπλωματική διεργασία για έρευση λύσης στο θέμα του ονόματος) αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα της πλήρους ένταξης των Βαλκανίων στον ευρωατλαντικό άξονα κάτι που «κυοφορεί» επικίνδυνες εξελίξεις.

Η αντιπαράθεση για το «όνομα» και οι εθνικιστικές εξάρσεις περί «μιάς και μοναδικής Ελληνικής Μακεδονίας» ρίχνουν νερό στο μύλο των αλυτρωτικών φαντασιώσεων, αποτελώντας ταυτόχρονα «βούτυρο στο ψωμί» των ευρωατλαντικών ιμπεριαλιστών. Διότι, πρέπει να θυμίσουμε ότι πέραν του ανιστόρητου αλυτρωτισμού κομμάτων και οργανώσεων στην πΓΔΜ, αντίστοιχες αλυτρωτικές διαθέσεις έχουν εκφραστεί και στην Ελλάδα. Πέραν της ναζιστικής-εγκληματικής Χρυσής Αυγής και άλλων περιθωριακών ακροδεξιών μορφωμάτων (βλ. ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρης, Νέα Δεξιά-Κρανιδιώτης, κλπ), επικίνδυνες αλυτρωτικές απόψεις έχουν εκφράσει δημοσίως κατά το παρελθόν υψηλόβαθμα στελέχη της Εκκλησίας, όπως ο μητροπολίτης Άνθιμος.

Η περίφημη «εθνική γραμμή» του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών το 1992 – με τη συμμετοχή ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Συνασπισμού – αποδείχθηκε αναποτελεσματική και αδιέξοδη. Την ίδια ώρα που στο εσωτερικό της χώρας τα αστικά κόμματα πλειοδοτούσαν σε «πατριωτισμό» για το μακεδονικό, η ελληνική αστική τάξη έκανε μπίζνες στην πΓΔΜ, αποδεικνύοντας την μέγιστη υποκρισία του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων. Στο ίδιο πλαίσιο, πασχίζουν σήμερα για την ανάδειξη της χώρας σε «ενεργειακό και διακομετακομιστικό κόμβο», προκειμένου να αναβαθμιστεί η θέση της ελληνικής αστικής τάξης στους ευρύτερους περιφερειακούς ιμπεραλιστικούς ανταγωνισμούς.

Το ΚΚΕ, που από την πρώτη στιγμή είχε αποκαλύψει στο λαό τα ιμπεριαλιστικά σχέδια για το διαμελισμό της πρώην Γιουγκοσλαβίας και είχε αντιταχθεί σθεναρά στην «ονοματολογία» και το εθνικιστικό ντελίριο των αρχών του ’90, παραμένει σταθερό στη θέση του: από τη στιγμή που διεξάγεται διαπραγμάτευση για «κοινώς αποδεκτή λύση», κάθε λύση στην οποία περιλαμβάνεται το όνομα «Μακεδονία» ή όποια παράγωγά του, θα πρέπει ρητά να ορίζεται μόνο ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Επίσης, να μπει τέλος στην αλυτρωτική προπαγάνδα, να υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση του απαραβίαστου των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών.

Ατέχνως.

Μακεδονικό: Η ουσία του ζητήματος πέρα απ’ την «ονοματολογία»