Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ούτε στα Μυθιστορήματα

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Κύριε: Μη δώσεις ποτέ στον άνθρωπο, όσα μπορεί να αντέξει!
Νίκος Καζαντζάκης

Ούτε η πιο μεγάλη φαντασία δεν θα έφτανε ποτέ μέχρι εκεί. Μήτε η Αγκάθα Κρίστι, μήτε ο Ηρακλής Πουαρό, μήτε ο Σέρλοκ Χόλμς και άλλοι. Δεν θα φτερούγιζε η αναπτυγμένη και πεπειραμένη φαντασία και το ταλέντο τους μέχρι εκεί. Όλα-μα όλα στην ζωή έχουνε ένα ταβάνι, ένα όριο. Αυτός το ξεπέρασε, τόσο ψέμα, τόση υποκρισία, τέτοια αντοχή, τέτοια αποφασιστικότητα και ενέργεια.

Λες και θα μπορούσε να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του μέσα σ’ ένα βούρκο από ψέματα και υποκρισία, μέσα σε ένα οχετό εφιαλτικής συνείδησης και τύψεων.

(Εδώ ας θυμηθούμε τον Καβάφη και το σοφό του ποίημα, η Πόλις)
Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις
Δεν θα βρεις άλλο θάλασσες!
Η πόλις (το έγκλημα) θα σε ακολουθεί
Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους
Και στις γειτονιές τις ίδιες θα γερνάς
Και μες στα ίδια σπίτια αυτά θα ασπρίζεις!
Πάντα στην πόλη (έγκλημα) αυτή θα φτάνεις
Δε έχει πλοίο για σένα. Δεν έχει οδό
Έτσι που την ζωή σου ρήμαξες,
Εδώ στην κώχη τούτη τη μικρή, σε όλη τη γη την χάλασες!

Πως τόλμησες, πως αποφάσισες, πως εκτέλεσες ένα τόσο μεγάλο ανοσιούργημα. Δεν ένιωσες πως από δω και πέρα η ζωή σου θα είναι μες στα κόπρενα της ψυχής σου.

Και ωραίο δυναμικό επάγγελμα είχες και ωραίο μεγαλοπρεπή σπίτι, μια πανέμορφη και αφοσιωμένη γυναίκα. Τι άλλο ήθελες βρε παράσιτο, βρε διεστραμμένε…;

Και καλά όλα αυτά τα ανεξήγητα, το άμοιρο το σκυλάκι, τι σου έφταιξε βρε άθλιε; Πώς πήγαν τα χέρια σου να σκοτώσεις και μετά να κρεμάσεις μια αθωότητα που υποτίθεται τόσο αγαπούσες; Εν βρασμό ψυχής; Ανόητη δικαιολογία.

Δεν σκέφτηκες καθόλου το μωρό σου; Τι ζωή; Τι μέλλον έχεις; Ανατριχιάζω που τα γράφω και τα λέω. Μείναμε όλοι με το στόμα ανοιχτό. Δεν το πιστεύαμε! Ένα τέτοιο κακούργημα με τόση φρικαλεότητα και αποτρόπαιο τρόπο.

Εάν έπιανε το κόλπο, πώς θα ζούσες τη ζωή σου, αποδιωγμένος από τον ίδιο σου τον εαυτό! Δεν γνωρίζεις, δεν άκουσες ποτέ ότι το τέλειο έγκλημα δεν υπάρχει;

Εδώ ταιριάζουν τα μεγάλα λόγια του Ν.Κ: «Κύριε: Μη δώσεις ποτέ στον άνθρωπο, όσα μπορεί να αντέξει!

«Τσε Γκεβάρα, πρεσβευτής της Επανάστασης», του Νίκου Μόττα