Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

«Ο Αγγλικός φιλελληνισμός του 1821 και ο Τσωρτσιλικός ανθελληνισμός του περυσινού Δεκέμβρη»

Επιμέλεια Αλέκος Χατζηκώστας //

Ένα χρόνο μετά την ματωμένη 3η Δεκέμβρη του 1944 ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος σε επιφυλλίδα του στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (3/12/1945) με τίτλο «Ο Αγγλικός φιλελληνισμός του 1821 και ο Τσωρτσιλικός ανθελληνισμός του περυσινού Δεκέμβρη» δίνει τον ιστορικό παραλληλισμό των γεγονότων του 1821 με το 1944 όσων αφορά τον Αγγλικό λαό και την ηγεσία του. Αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Όταν στο Εικοσιένα ακούστηκε στην Ευρώπη πως ο Ελληνικός λαός πήρε τα όπλα ενάντια στον Τούρκο κατακτητή, όλοι οι προοδευτικοί και δημοκράτες Ευρωπαίοι συγκινήθηκαν και έκαναν ότι μπορούσαν για να συντρέξουν υλικά και ηθικά το αγωνιζόμενο Ελληνικό έθνος.

Στη Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία κι αλλού σχηματίσθηκαν κομιτάτα και άρχισε η συστηματική υποστήριξη της Ελληνικής Επανάστασης. Στην Αγγλία όμως το Συντηρητικό Κόμμα (Τόρρις) κράτησε εχθρική στάση εξ’ αρχής και οι αγγλικές αρχές των Ιονίων διατάχθηκαν να κάνουν ότι μπορούν για να σαμποτάρουν τον εθνικό μας αγώνα. Οι Τόρις από χρόνια πολλά ακολουθούσαν φιλοτουρκική πολιτική και στα χρόνια αυτά ανησύχησαν γιατί οι Έλληνες πήραν τα όπλα. Και ανησύχησαν διπλά. Από τη μια μεριά υποπτεύονταν ότι ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του ελληνικού λαού στο βάθος ήταν κίνημα δημοκρατικό κι’ από την άλλη έβλεπαν πως η τυχόν επικράτησή της Επανάστασης θα δημιουργούσε ένα έρεισμα της τσαρικής πολιτικής στη Μεσόγειο μια που οι Ρώσοι ευνοούσαν τους χριστιανικούς λαούς της Βαλκανικής και πολλές φορές έδειξαν ως τότε το ενδιαφέρον τους για την ελευθερία των Ελλήνων. Έτσι η ελληνική Επανάσταση βρήκε μεγάλη αντίδραση στην Αγγλία. Ως τόσο υπήρχαν και εκεί μερικοί φιλελεύθεροι και προοδευτικοί, πολύ δεν συμφωνούσαν με την επίσημη πολιτική των Τόρρις.

Ο Γόρδων και ο Χάστιγξ έμπρακτα έδειξαν πως συμπαθούσαν τον ελληνικό αγώνα. Μετά την καταστροφή μάλιστα της Χίου και τις σφαγές που έγιναν εκεί, στην Κάτω Βουλή η Ουιγική αντιπολίτευση επιτέθηκε κατά του φιλοτουρκισμού της αγγλικής κυβέρνησης, ενώ διάφοροι επιστήμονες, στρατιωτικοί και διανοούμενοι οργάνωσαν το Φιλελληνικό Κομιτάτο του Λονδίνου και άρχισαν να προπαγανδίζουν τα δίκαια του ελληνικού αγώνα. Ο λόρδος Ερσκιν, ο Ιωσήφ Χούμ, ο Ροβέρτος Λανκ, ο Ιωάννης Βόγρικ είναι οι πρώτοι οργανωτές του Κομιτάτου. Με εντολή του Κομιτάτου κατέβηκε στην Ελλάδα ο συνταγματάρχης Λάκεστερ Στάνχοπ καθώς και ο πλοίαρχος Μπλάγκερ. Εξόν όμως απ’ αυτούς ήρθε στην Ελλάδα ο μεγάλος Αγγλος ποιητής Λόρδος Μπάϋρων μαζί με τους Τρελάβνεϋ και Αμιλτων Βρόνυ φέροντας μεγάλα χρηματικά ποσά. Η χειρονομία αυτή του Βύρωνα είχε μεγάλο αντίκτυπο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Οι Έλληνες ενθουσιάστηκαν γιατί ένας φημισμένος ποιητής της Αγγλίας ήρθε στην Ελλάδα προσφέροντας στον αγώνα μεγάλα ποσά κι’ αποφασισμένος να τον υποστηρίξει ως το τέλος. Οι Ευρωπαίοι πάλι σοφοί και διανοούμενοι όπως ο Γκαίτε, συγκιν΄ληθηκαν από τη τέτοια χειρονομία και αυτθυσία του Βύρωνα. Στα χρόνια αυτά στην Αγγλία οι φιλέλληνες πληθύνθηκαν κι’ αντέδρασαν στην φιλοτουρκική πολιτική των Τόρρις. Είναι αλήθεια βέβαια πως στην Αγγλία δημιουργήθηκε και ένας συμφεροντολογικός φιλελληνισμός. Διάφοροι τραπεζίτες του κόμματος των Ουιγων βρήκαν κατάλληλη την ευκαιρία να εξαγοράσουν το «φιλελληνισμό» τους με ληστρικά δάνεια, ως τόσο όμως υπήρχαν και άλλοι που είχαν καλές και τίμιες προθέσεις.

Το κόμμα του Τσώρτσιλ συνεχίζοντας τις παραδόσεις των Τόρρις που στο 1821 κατάτρεξαν άμεσα και έμμεσα στην πρώτη περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821 το αγωνιζόμενο ελληνικό έθνος, χτύπησε πέρυσι με τανκς, μυδραλλιοβόλα και αεροπλάνα τον ελληνικό λαό στην αμυντική του προσπάθεια μα υπερασπιστεί τις ελευθερίες του και τα δικαιώματά του. Στο 1821 έβαλαν το διαβόητο για το μισελληνισμό του Μαίτλαν να κηρύξει αποκλεισμό στην επαναστατημένη Ελλάδα και να χαρακτηρίσει πειρατικό τον ελληνικό στόλο. Το Δεκέμβρη του 1944 έβαλε το στρατηγό Σκόμπυ να αιματοκυλίσει την Αθήνα και να σπείρει τον όλεθρο στις φτωχοσυνοικίες της πρωτεύουσας και του Πειραιά.

Ο ελληνικός λαός που δεν συγχώρεσε ποτέ τους Άγγλους αντιδραστικούς για το πούλημα της Πάργας στους Τούρκους, δε θα συγχωρήσει και τα Δεκεμβριανά αίσχη και εγκλήματά τους. Η ελληνική ιστορία που με τίτλους ευγνωμοσύνης αναγράφει τα ονόματα των Φιλελλήνων του 1821, με μίσος και κατάρα θ’ αναγράφει την Δεκεμβριανή επέμβαση των αντιδραστικών Τόρρις στο 1944.

Του λόρδου Μπάϋρων η αυτοθυσία θα μας μείνει αξέχαστη και θα είναι για πάντα το υπέροχο σύμβολο του αληθινού φιλελληνισμού, ενώ του Τσώρτσιλ η επέμβαση θα παραμείνει αιώνια το στίγμα του αντιδραστικού αγγλικού μισελληνισμού»