• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Ο γυρολόγος σαλεπιτζής από το Μπαλουκλί

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκαρης //

Και ο μπατσανάκης Καστανάς από το Γαλατά, τακίμιασαν πάνω σε μια καρέκλα κοινών συμφερόντων. Φυσικά και δεν μιλώ για την χώρα μας. Εδώ, Θεός φυλάξει δεν συμβαίνουν και δεν μπορούν να συμβούν τέτοιες σμίξεις!

-Για μια άλλη χώρα μιλώ, που απ’ όπου κι αν κοιτάξεις κι’ όπου κι’ αν σταθείς, βλέπεις κάπου στο βάθος μια θάλασσα να κυματίζει.

-Ο γυρολόγος σαλεπιτζής από το Μπαλουκλί, ένας κύριος περιοπής με ρεντικότα, ημίψηλο και την κονκάρδα του μέγα αξιωματούχου στο πέτο, σερβίρει – εκδούλευση προσφέρει- μέσα σε ασημένια μαστραπαδάκια από το σαμοβάρι , φρέσκο, καυτό και καταπραϋντικό σαλέπι για όλες τις χρήσεις , τις παθήσεις και τα γόνατα.

Ύστερα κρατώντας ένα ραβδί με ένα μαγικό ταχυδακτυλουργικό τρόπο , έβγαλε μέσα από το ημίψηλο του κάτασπρα περιστέρια φιλέτα με κοκορίσια μούρη και κόκκινο λυρί.
…………………
Είναι ν’ απορεί κανείς τι μπορεί να σκαρώσει ένας άνθρωπος για μια καρέκλα.

-Αρκετή Κρήτη με περιτύλιγμα Σούδας από παραδοσιακό κατεστημένο κι ότι άλλο μπορεί να φανταστεί το απορημένο σου μυαλό.

– Λάρισα, Βόλος, Αλεξανδρούπολις, Άραξος. Ανδραβίδα, Σέρρες, Κιλκίς, Κάρπαθος!

Όλα μέσα από ένα ημίψηλο και όλα σε τιμή ευκαιρίας.

-Περάστε Κόσμε. Περάστε Κόσμε. Το Καφενείο η Ελλάς… Πασίγνωστο τραγούδι.
………………..
Κι ο καστανάς από το Πέραν και τον Γαλατά , δεν γνωρίζει, δεν νοιάζεται και δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Τα κάστανα του , οι μπεμπλεμπούδες(στραγάλια) είναι ζεστά και νόστιμα. Ξεπερνάνε ακόμα και το σαλαγλί του ψευτογείτονα από το διπλανό κουτούκι που τα χωρίζει όμως μια απέραντη γαλάζια θάλασσα.
………………..
Ας αφήσουμε τα ψέματα κι ας πούμε μια αλήθεια!

-Τώρα τα στόφια πέσανε. Τώρα οι μύθοι ξέφτισαν. Μέσα από τις αστραφτερές παραδόσεις , τ’ αστραφτερά χαμόγελα της κολακείας , στον πάντοτε «διαβολικό καλό», διακρίνεις την έρπουσα ασπόνδυλη φιγούρα της επαιτείας και της υποταγής.

– Καρικατούρες παλιάς ακτινοβολίας στο πολιτικό στερέωμα –σκιές πια- , θέλησαν να πάρουνε φως, από πλαστικά κοσμικά σαλόνια, περιτυλιγμένα αε σελοφάν απατηλής λάμψης, αποδεχόμενοι σαρδόνια χαμόγελα υποκρισίας , και που βάφτισαν την απάτη Μεταρρυθμίσεις και Ειρήνη και Σταθερότητα την Νατοϊκή υποταγή.

Αυτοί που ονόμασαν Δημοκρατία την διάλυση , την πείνα, την ανεργία, την πορνεία, τα ναρκωτικά, το έγκλημα, την αδικία, την καταστροφή.

Ονόμασαν αρετή την ατιμία και Δικαιοσύνη το ρουσφέτι.

– Κι εμείς-ο Λαός- παλεύουμε κι αγωνιζόμαστε για μια ζωή, που όμως –και εν γνώσει μας- δεν έχουμε χρόνο πολύ για να την ζήσουμε!

_________________________________________________________________________________________________________

Ο Βασίλης Λιόγκαρης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες, εργάτες, πολυφαμελίτες. Έζησε στα πρώτα παιδικά του χρόνια τη λαίλαπα της κατοχής και μεταφέρει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες στα γραφτά του. Σπούδασε θέατρο και για ένα διάστημα δούλεψε σ’ αυτό. Αργότερα απορροφήθηκε από την παραγωγική διαδικασία όπου εργάστηκε σε διάφορες βιομηχανίες. Ο Βασίλης Λιόγκαρης είναι συγγραφέας της γενιάς και της τάξης του. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.