Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ο Δ. Γληνός μιλάει για τη Σοβιετική Ένωση

Ο παιδαγωγός Γληνός που κλήθηκε μαζί με το Βάρναλη στο Συνέδριο των Σοβιετικών συγγραφέων σε δηλώσεις του που δημοσιεύονται στην «Εφημερίδα της Μόσχας», είπε τα εξής:

Η ΕΣΣΔ απ’ την Οχτωβριανή Επανάσταση και δώθε, και πιότερο ακόμη απ’ τον καιρό που άρχισε η σοσιαλιστική ανοικοδόμηση, έγινε το προσκήνυμα όλων εκείνων που επιθυμούνε ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα. Η χαρά μας είναι μεγάλη πυο επισκεπτόμαστε τη χώρα τούτη, όπυο μεσουρανεί η σοσιαλιστική ανοικοδόμηση, και θα ιδούμε με τα ίδια μας τα μάτια το πώς πραγματοποιούνται, χάρη στις ανώνυμες προσπάθειες του προλεταριάτου και των χωρικών της Σοβιετικής Ένωσης τα ιδανικά του σοσιαλισμού.

Αν και έχουμε τόσο λίγο διάστημα στη Μόσχα, ό,τι μπορέσαμε να δούμε απ’ την τεράστια τούτη ανοικοδόμηση, ανταποκρίνεται πλέρια στις προσδοκίες και στις ελπίδες μας. Η μεγαλύτερή μας επιθμία είναι να μπορέσουμε να επισκεφτούμε όσο το δυνατό περισσότερα ιδρύματα, και να παρακολουθήσουμε από κοντά την κολεχτιβίστικη ζωή.

Έχουμε κιόλας διαπιστώσει πως στη Σοβιετική Ένωση δημιουργείται αληθινά ένας καινούριος πολιτισμός με χαρακτηριστικά πολύ ξεχωριστά που δίνουν στην κοινωνία μια όψη ολοσδιόλυο καινούρια.

Όσο για το συνέδριο των σοβιετικών συγγραφέων, είναι πολύ πετυχημένη η ιδέα να προσκληθούνε συγγραφείς πολλών χωρών για να παρακαθίσουν σ’ αυτό και να παρακολουθήσσουν τις εργασίες του.

Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για τη ρούσικη λογοτεχνία είναι πολύ μεγάλο. Εδώ και χρόνια ακόμα πριν από την επανάσταση, ήταν πολύ γνωστή σ’ εμάς και πολλά πάρα πολλά έργα Ρώσων ποιητών, μυθιστοριογράφων από τον Πούσκιν ως το Μαξίμ Γκόρκι, είχαν μεταφραστεί στα ελληνικά.

Ύστερα από την επανάσταση, η ελληνκή νεολαία, που στην πλειοψηφία της ευτυχώς, προσανατολίζεται όχι προς το φασισμό, αλλά πιότερο προς τις επαναστατικές ιδέες, παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρο τις προσπάθειες των Σοβιετικών συγγραφέων για τη δημιουργία μιας λογοτεχνίας αληθινά προλεταριακής.

Το Συνέδριο των Σοβιετικών Συγγραφέων έχει συγκληθεί σε μια εποχή που μέσα στις αστικές χώρες βασιλεύει η ανησυχία. Ο κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό, οι κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις βρίσκονται παντού στην ημερήσια διάταξη. Οι κυρίαρχες τάξεις δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα που γεννιέται μέσα στην εποχή του ιμπεριαλισμού εξαιτίας της αναρχίας που βασιλεύει μέσα στην καπιταλιστική παραγωγή.

Έτσι η Σοβιετική Ένωση, για κείνους που ζουν κάτω απ’ την πίεση και την εκμετάλλευση, δεν είναι μόνο η χώρα που με το παράδειγμά της δίνει τη βεβαιότητα ενός καλύτερου μέλλοντος για την ανθρωπότητα ολόκληρη, μα και με τη σταθερά ειρηνόφιλη πολιτική της, η μοναδική εγγύηση για τη διατήρηση της ειρήνης, τουλάχιστο για μερικά χρόνια ακόμη.

Ριζοσπάστης 30/8/1934