• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

«Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη»

Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους,
για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
τα γενναία, τα δυνατά,
Γι’ αυτούς η απόλυτη υποταγή κάθε στοιχείου, η σιγή,
γι’ αυτούς τα δάκρυα, γι’ αυτούς οι φάροι,
κι οι κλάδοι ελιάς, και τα φανάρια […]
Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας.
(Νίκος Εγγονόπουλος, “Μπολιβάρ, ένα ελληνικό ποίημα”)

Ο πολιτιστικός σύλλογος: “ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ” ξεκινώντας τον β’ κύκλο των προβολών στα πλαίσια του ιδιαίτερα ποιοτικού, προοδευτικού ενδιαφέροντος κινηματογραφικού αφιερώματος στη Λατινική Αμερική με τίτλο “Έρωτας και Επανάσταση στην Πατρίδα του Σιμόν Μπολιβάρ” (β΄ κύκλος) παρουσιάζει την Κυριακή, 01 Φεβρουαρίου 2015 σε συνεργασία με τη NEW STAR τη φημισμένη μαύρη κωμωδία του Τομάς Γκουτιέρεζ Αλέα: “Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη” (1966). Η προβολή θα γίνει στην αίθουσα του Τ.Ε.Ε. Δυτικής Κρήτης (Νεάρχου 23, Χανιά) στις 8.00μ.μ.

Afisa_35x50cm_ 2

Λίγα λόγια για την ταινία: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΗ/LA MUERTE DE UN BUROCRATA / DEATH OF A BUREAUCRAT (1966)

Κωμωδία
Ασπρόμαυρη
Διάρκεια: 84′
Παραγωγή: Κουβανική
Σκηνοθεσία: Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα
Πρωταγωνιστούν: Σαλβατόρ Γουντ, Σίλβια Πλάνας, Μανουέλ Εστανίλο, Γκασπάρ ντε Σαντελίσες

Περίληψη: H ταινία είναι μια εξαιρετικά ευρηματική σάτιρα κατά της γραφειοκρατίας και των εντελώς παράλογων κανόνων λειτουργίας και των μηχανισμών της. Σκηνοθετημένη με πρωτοτυπία και οίστρο είναι και ένας φόρος τιμής στο κινηματογραφικό είδος του μπουρλέσκ και στους μεγάλους κωμικούς του. Ο κεντρικός ήρωας του Αλέα είναι ένας φτωχοδιάβολος που τινάζει τα πάντα στον αέρα, διακωμωδώντας τον ακατανόητο όσο και παρανοϊκό κόσμο της γραφειοκρατικής εξουσίας. Η ταινία δεν είναι μονάχα μια από τις κορυφαίες στιγμές του κουβανικού κινηματογράφου, αλλά και μια από τις καλύτερες που έγιναν ποτέ για την εγγενή τρέλα κάθε γραφειοκρατικού μηχανισμού σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή.

Υπόθεση: Όταν ένας σταχανοβίτης εργάτης, αφοσιωμένος στο έργο της επανάστασης και στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας χάνει τη ζωή του εν ώρα υπηρεσίας και καθήκοντος, στην κηδεία του οι σύντροφοί του κάνουν την ύψιστη τιμή να τον θάψουν μαζί με το εργατικό του βιβλιάριο. Αυτό το γεγονός όμως ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, καθώς η χήρα του δεν μπορεί να πάρει την σύνταξη του νεκρού χωρίς το θαμμένο βιβλιάριο. Ένας αφελής ανιψιός της προσφέρεται να διορθώσει τα πράγματα και μπλέκει σε ένα απίστευτο γραφειοκρατικό λαβύρινθο, σε έναν κόσμο από γραφεία υπηρεσίες και ατέλειωτες αναμονές, εχθρικό, καταπιεστικό, σχεδόν καφκικό, όπου η παράνοια συμβαδίζει με την ιλαρότητα και το τραγικό με το γελοίο.

«Ο ήρωας του Alea είναι ένας μπερδεμένος, άτυχος ανθρωπάκος, ένα κράμα Κήτον, Λόυντ, Τσάπλιν, Λώρελ και Χάρντυ, που αναποδογυρίζει στο θυελλώδες πέρασμα του τα πάντα και διακωμωδεί με τις πράξεις του ολόκληρο το σύστημα που στηρίζει αυτόν το γραφειοκρατικό μηχανισμό. Ωστόσο το γέλιο μόνο του δε χρησιμεύει σαν ξόρκι απέναντι στο κακό της γραφειοκρατίας. Ίσα ίσα μάλιστα στο τέλος ο ήρωας νικιέται από αυτό και βρίσκεται στην ίδια τραγική και παράλογη θέση με τον κ. Κ. της «Δίκης». Ο Αλέα ξεφεύγει έτσι από την παγίδα του διδακτισμού ή της εύκολης θριαμβολογίας, κάνοντας μια εξαιρετικά πρωτότυπη και προσωπική ταινία που αποτελεί και ένα είδος σύνοψης ολόκληρης της κινηματογραφικής κωμωδίας.»
Cineek Magazine

filoi grammaton
Λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα (Tomás Gutiérrez Alea 11/12/1928 – 16/4/1996): Ήταν Κουβανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ντοκιμαντερίστας. Γεννήθηκε στην Αβάνα το 1928. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για δύο χρόνια κινηματογράφο στο CSDC της Ρώμης. Επηρεασμένος από τον ιταλικό νεορεαλισμό, ξεκίνησε την καριέρα του ως ντοκιμαντερίστας στην Κουβα του Μπατίστα, αλλά μετά την επικράτηση της επανάστασης μεταπήδησε στον αφηγηματικό κινηματογράφο, με έντονα χιουμοριστικό στυλ. Υποστήριξε την επανάσταση αλλά πάντα κρατούσε μια κριτική στάση απέναντι στην οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας του. Τις δύο τελευταίες του ταινίες τις σκηνοθέτησε μαζί με τον φίλο του Χουάν Κάρλος Τάμπιο. Ο Τίτον, όπως τον φώναζαν οι φίλοι του, πέθανε από καρκίνο, το 1996 στην Αβάνα.

Χορηγός επικοινωνίας: Δίκτυο Fm 91,5