• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ο Κ. Πάσσαρης, οι χρυσαυγίτες και η Δικαιοσύνη

Σχόλιο Ηρακλής Κακαβάνης //

Σήμερα το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο καταδίκασε τον Κ. Πάσσαρη σε 4 φορές ισόβια και 71 χρόνια φυλακή Ο Πάσσαρης έχει γίνει «παιδί» του Θεού, συμμετέχει σε εκθέσεις εικαστικών και γενικώς είναι ένα «καλό» παιδί στη φυλακή. Δεν του αναγνώρισε ούτε η εισαγγελέας ούτε οι δικαστές το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς (και σωστά): «Δεν αρκεί η καλή διαγωγή στη φυλακή. Δεν είναι μεταμέλεια οι εκθέσεις ζωγραφικής» όπως είπε.

Στον Πάσσαρη επιβλήθηκε ποινή αντίστοιχη στα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξε.  Απεδόθη δικαιοσύνη.

Προχτές το ίδιο δικαστήριο (πιθανά με άλλη σύνθεση) μετέτρεψε την ποινή των ισοβίων στους χρυσαυγίτες δολοφόνους του Πακιστανού Σ. Λούκμαν σε 21 χρόνια φυλάκιση (σε ένα χρόνο βγαίνουν από τη φυλακή) αναγνωρίζοντας τους το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς(!!!) παρότι τους έκρινε ένοχους για ρατσιστική δολοφονία.

Σε ένα ειδεχθέστερο έγκλημα από αυτά που διέπραξε ο Κ. Πάσσαρης, στη δολοφονία του μεροκαματιάρη μετανάστη Σ. Λούκμαν, η ποινή είναι αναντίστοιχη. Οι χρυσαυγίτες δολοφόνησαν τον Σ. Λούκμαν μόνο και μόνο γιατί ήταν μετανάστης, μια κτηνώδης πράξη που δε μπορεί να συγκριθεί με εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Οι ίδιοι οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι Λιακόπουλος και Στεργιόπουλος (μετέπειτα καλά παιδιά κατά το δικαστήριο) όντας μέλη της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης, εμφορούνταν από τις ιδέες του ρατσισμού και του ναζισμού (δικάζονται επίσης στη δίκη της Χρυσής Αυγής ως μέλη της εγκληματικής οργάνωσης).

Σημειωτέον ότι το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, κατά πάγια νομολογία και όπως έχει ήδη εφαρμοστεί σε πλήθος περιπτώσεων μέχρι σήμερα, δεν αναγνωρίζεται σε αυτούς που εκτίουν ποινή στη φυλακή, δεδομένου ότι η διαγωγή στη φυλακή υπόκεινται σε συγκεκριμένους υποχρεωτικούς κανόνες και περιορισμούς, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με αυτούς που βρίσκονται εκτός φυλακής.

Υπενθυμίζεται ότι ο μεροκαματιάρης Σαχζάτ Λούμαν δολοφονήθηκε εν ψυχρώ με ένα «επαγγελματικό χτύπημα», παρόμοιο με αυτό του Ρουπακιά στον Παύλο Φύσσα. Με επτά μαχαιριές και δύο στιλέτα – «πεταλούδα», οι δύο χρυσαυγίτες τον άφησαν στον τόπο, τα χαράματα της 17ης Γενάρη του 2013. Στο σπίτι του Λιακόπουλου βρέθηκαν τρία ακόμα στιλέτα – «πεταλούδα», μια σιδερογροθιά, ένας σουγιάς, ένα ξύλινο ρόπαλο, μια κυνηγετική σφεντόνα, φυσίγγια, 117 προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, αυτοκόλλητα και άλλα υλικά της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, ενώ στο σπίτι του Στεργιόπουλου βρέθηκαν ένα ξύλινο ρόπαλο, κάλυκες και μια μαύρη λεπίδα.

Τα συμπεράσματα δικά σας. Εμείς απλά θα υπενθυμίσουμε ότι όταν τέτοια ρατσιστικά εγκλήματα δεν τιμωρούνται (όχι παραδειγματικά αλλά) με την ποινή που τους πρέπει, τότε το αυγό του φιδιού θα εκκολάψει το φασισμό και όπως αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά οι θεσμοί του αστικού κράτους δεν μπορούν ή δε θέλουν να το αντιμετωπίσουν κατά τον τρόπο που τους αναλογεί.