Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ο Λουι Αραγκόν για την Οκτωβριανή Επανάσταση

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Αξιοποιώντας το δίτομο έργο του βραβευμένου με Βραβείο Λένιν μεγάλου ποιητή Λουι Αραγκόν με τίτλο «Η ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης 1917-1960 (Παράλληλη ιστορία) έκδοση στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΦΥΤΡΑΚΗ (1962-μετάφραση Άρης Αλεξάνδρου) παρουσιάζουμε αποσπάσματα που δίνουν με γλαφυρό – λογοτεχνικό τρόπο (διατηρούμε την ορθογραφία του έργου) τις πρώτες ώρες της εξέγερσης και την επίθεση στα Χειμερινά Ανάκτορα (7/11/1917).

«…Στην πόλη όλα τα καταστήματα είναι ανοικτά, η κυκλοφορία κανονική. Μόνο τα Χειμερινά Ανάκτορα που η περικύκλωση τους άρχισε κατά το μεσημέρι βρίσκονται στα χέρια της προσωρινής κυβέρνησης κι όλα αυτά χωρίς να χυθεί σταγόνα αίμα. Ο Στάνκεβιτς , κυβερνητικός επίτροπος στα επιτελείο έχει συλληφθεί τη νύχτα, ύστερα αφέθηκε ελεύθερος και τώρα συνεχίζει ανενόχλητος τη δουλειά του: Πηγαινοέρχεται μεταξύ επιτελείου (που είναι στην άλλη μεριά της πλατείας) και Ανακτόρων, παίρνει στο τηλέφωνο τη στάβκα. Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Ντουχόνιν, στον οποίο κάνει γνωστή τη φυγή του Κερένσκη, του λέει πως οι μοτοσικλετιστές που σταλθήκαν σιδηροδρομικώς θα έχουν φτάσει ασφαλώς στην Πετρούπολη. Στις 6 το βράδυ, τα Ανάκτορα είναι τελείως περικυκλωμένα.

Ένα τμήμα των Ευέλπιδων της Σχολής Μιχαήλ, απ’ αυτούς που είχαν τοποθετηθεί μπροστά στα Ανάκτορα, εγκαταλείπει τη θέση του, συναποκομίζοντας και τα πυροβόλα του. Φτάνουν στο επιτελείο οι απεσταλμένοι της Επαναστατική Στρατιωτικής Επιτροπής και αποδίδουν στον Κίσκιν και στον στρατηγό Μπαγκρατουνί που πηγαίνει στα Ανάκτορα ένα τελεσίγραφο που παραχωρεί στη κυβέρνησης είκοσι λεφτά για να παραδοθεί, αλλιώς το φρούριο Πέτρου και Παύλου και τα πλοία θα ανοίξουν πυρ. Περνάνε τα είκοσι λεφτά και τα Ανάκτορα ζητούν δέκα λεφτά παράταση. Όταν περνάνε κι’ αυτά τα στρατεύματα της Επαναστατική Στρατιωτικής Επιτροπής κυριεύουν το επιτελείο. Ενας στρατηγός βγαίνει από τα Χειμερινά Ανάκτορα, είναι ο Μπαγκρατουνί που μόλις προ ολίγου παραιτήθηκε. Τον συλλαμβάνουν…

Τα τηλέφωνα χτυπάνε συνεχώς στα επιτελεία. Διεξάγεται ένας μακροσκελής κωμικοτραγικός διάλογος απ’ τον οποίο αποκαλύπτεται πως ο Κερένση προσπαθώντας να π προλάβει τους μοτοσικλετιστές, κινδύνεψε στη Γκάτσινα να συλληφθεί απ’ την Επαναστατική Στρατιωτική Επιτροπής που μόλις προ ολίγου είχε συσταθεί, τα κατάφερε τελικά να φτάσει στα Πσκόβ…κι εκεί, τι συνέβη; Ο Τσερεμίσοβ λέει πως είχε τη σύμφωνη γνώμη του Κερένσκη όταν ανακαλούσε τα στρατεύματα που είχαν σταλεί στην Πετρούπολη, όμως ούτε ο στρατηγός Μπαλούγιεβ του Δυτικού μετώπου, ούτε ο Ντουχόνιν δεν φαίνεται να πιστεύουν. Ο τελευταίος αυτός ξανατηλεφωνεί για να μάθει τι απέγινε ο Κρασνόβ ο διοικητής της 3ης μεραρχίας ιππικού, που είχε ξεκινήσει για την Πετρούπολη…Ο Τσερεμίσοβ αναφέρει ότι ο διορισμός του καντέ Κίσκιν ως πληρεξουσίου, προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια στο στράτευμα…Ο Ντουχόνι ρωτά τον Πσκόβ: Πού βρίσκονται τα τάγματα των μοτοσικλετιστών; Έπρεπε να είχαν φτάσει στις 3 το απόγευμα στην Πετρούπολη. Άλλες πληροφορίες δεν υπάρχουν. Στο Πσκόβ ο Κερένσκη συντάσσει ημερήσιες διαταγές, πιστεύοντας στη δυνατότητα σχηματισμού μιας νέας προσωρινής κυβέρνησης. Όμως όταν μαθαίνει ότι ο Τσερεμίσοβ συνεργάζεται με τη Επιτροπή της Στρατιάς, αποσύρεται στο σπίτι ενός συγγενή της γυναίκας του, του στρατηγού Μπαράνοβσκη.

Κατά τις 10 το βράδυ το γυναικείο τάγμα πανικοβλημένο από τον κανονιοβολισμό και το ντουφεκίδι, καταφεύγει σε μια απ’ τις πίσω αίθουσες των Χειμερινών Ανακτόρων, κι εκεί παραδίνεται….

Το σύνθημα της εφόδου δόθηκε πριν απ’ τα μεσάνυχτα. Έλαβαν μέρος στην επίθεση οι κόκκινοι φρουροί της συνοικίας Βόμπργκ, οι εργάτες των εργοστασίων Πουτίλοβ, των νήσων Βασιλέβσκη, της συνοικίας Πετρογκράντσκη, της συνοικίας Νάρβα, οι ναύτες της Κροστάνδης, το 2ο άγημα του Στόλου της Βαλτικής, το σύνταγμα Κεκσχόλμ, οι Παυλόβτσυ… Εχοντας καταλάβει το νοσοκομείο, τα ένοπλα τμήματα εισέδυσαν στα Ανάκτορα και στη μία η ώρα, τα μιστά κτίρια βρίσκονται κιόλας στα χέρια τους. Στις 1 και 40’, η τελικής έφοδος τελειώνει με την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, όπου οι υπουργοί συλλαμβάνονται μέσα στην Αίθουσα του Μαλαχίτου. Ταυτόχρονα οι νικητές αφοπλίζουν τους Γιούνκερς..»