• [Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί/με μάτι αριστερό το βλέπω./Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,/οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι (Κ. Βάρναλης)]
Facebooktwitterrssyoutube
slogan

Ο Andreas Sörensen πρόεδρος του ΚΚ Σουηδίας για τη δήθεν ουδετερότητα και το ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης // 

Αποσπάσματα συνέντευξης του Andreas Sörensen προέδρου του ΚΚ Σουηδίας στο Sol του ΚΚ Τουρκίας λίγες μέρες πριν τις Ευρωεκλογές. Αποκαλύπτει τον υποκριτικό ρόλο της Σοσιαλδημοκρατίας, τονίζει την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης στην δημιουργία του κοινωνικού κράτους της Σουηδίας, σκιαγραφεί την απατηλή εικόνα της τάχα ουδέτερης Σουηδίας που πουλάει όπλα στην Σ.Αραβία, μιλά για τα συμφέροντα της αστικής τάξης που υπηρετούν οι Σοσιαλδημοκράτες καθώς και την αντεπίθεση του κεφαλαίου μετά την ανατροπή στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού.

-Ερώτηση του Τούρκου δημοσιογράφου της ιστοσελίδας Sol του ΚΚ Τουρκίας:

Έχει αλλάξει ο ρόλος της Σοσιαλδημοκρατίας τα τελευταία χρόνια;

Andreas Sörensen:”Ο ρόλος της Σοσιαλδημοκρατίας δεν έχει αλλάξει.

Ο σκοπός της είναι η διατήρηση του καπιταλισμού με το δέσιμο της εργατικής τάξης στον καπιταλισμό. Αυτό παθητικοποιεί τους εργάτες.

Υπό αυτή την έννοια τα ίδια έκανε και την δεκαετία του 20 και του 30. Είχε αντικομμουνιστική κατεύθυνση και συμβιβάστηκε ενεργά με την αστική τάξη.

Και στον β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε να συμβιβάζεται για να κρατήσει ουδέτερη και αμέτοχη την εργατική τάξη. Σήμερα προετοιμάζει την μεγάλη επίθεση ενάντια στους εργάτες και την ίδια στιγμή τους κρατάει παθητικοποιημένους.

Έτσι βλέπουμε πως ο ρόλος της Σοσιαλδημοκρατίας δεν έχει αλλάξει, μπορεί όμως  να αλλάζει μορφή.

Στην Ελλάδα για παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ αντικαθιστά το ΠΑΣΟΚ, στην Σουηδία μπορεί στο τέλος να αντικατασταθεί με κάτι άλλο.

Η Σουηδία είναι ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές όπλων στον κόσμο. Διαθέτει όπλα υψηλής ποιότητας που είναι πολύ αποτελεσματικά. Τα πουλάμε σε όποια χώρα θέλουμε παρόλο που υπάρχουν θεωρητικά πάντα κάποιοι περιορισμοί.

Ο πρωθυπουργός μας για παράδειγμα ταξίδεψε στην Σ.Αραβία πριν από μερικά χρόνια ένα ταξίδι για το οποίο δέχτηκε μεγάλη κριτική.

Πήγε για να διευκολύνει τις πωλήσεις όπλων προς την Σ.Αραβία. Ταυτόχρονα διακυρήσουν, (οι Σοσιαλδημοκράτες) πως είναι ένα φεμινιστικό κόμμα, πράγμα που δείχνει την διπλή ηθική που χρησιμοποιούν και την διαφορά των διακηρύξεων και της πράξης τους.

Διακηρύσσουν πως είναι φεμινιστικό κόμμα και πωλούν όπλα σε μια από τις πιό καταπιεστικές και εχθρικές προς τις γυναίκες δικτατορίες του κόσμου

Την ίδια στιγμή που πωλούν όπλα στην Σ.Αραβία που τα χρησιμοποιεί στην Υεμένη, προσπαθούν να βοηθήσουν να επικρατήσει ειρήνη μεταξύ τους.

Οι Σουηδοί πολιτικοί και ο Σουηδικός καπιταλισμός έχει ανάγκη να δημιουργήσει μια “βιτρίνα” και μια ψευδαίσθηση. Γιαυτό θέλουν η ρητορική της κυβέρνησης και των πολιτικών να  συζητιέται ξεχωριστά από τις ενέργειες τους. Έτσι για παράδειγμα διακηρύσσουν ότι είναι υπέρ της ειρήνης ενώ την καταστρέφουν πουλώντας όπλα.

Μας λένε πως είμαστε μια ουδέτερη χώρα ότι επί 200 χρόνια είμαστε ουδέτεροι ενώ έχουμε συμμετάσχει στην κατάληψη του Αφγανιστάν.

 Με ποιό τρόπο είμαστε ουδέτεροι;    

Την περίοδο του “Ψυχρού Πολέμου” συνεργαζόμασταν με το  ΝΑΤΟ και οργανώναμε αντικομμουνιστικά τάγματα εφόδου που αποτελούνταν από πρώην Ναζιστές που βρισκόταν σε μυστική ετοιμότητα έτοιμοι να επέμβουν αν οι κομμουνιστές αποτελούσαν κίνδυνο.

Με ποιό τρόπο είμαστε ουδέτεροι;

Συνεργαστήκαμε με την Μεγάλη Βρετανία εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης όταν διαθέσαμε τον θαλάσσιο χώρο μας σε υποβρύχιο τους και δίναμε πληροφορίες στην κατασκοπευτική τους υπηρεσία Μ16.

Δεν είμαστε ουδέτεροι. Είναι μια “βιτρίνα” η ουδετερότητα που προσπαθούν να διατηρήσουν. Έχουν ανάγκη να δημιουργήσουν  αυτή την ψευδαίσθηση.

Διατηρούν αυτήν την ψευδαίσθηση και στις Ευρωεκλογές. Διακηρύσσουν πως θέλουν να ενισχύσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτό είναι το σύνθημα τους για τις εκλογές, αλλά τι κάνουν στην πραγματικότητα;

Την Πρωτομαγιά διαδήλωναν με αυτό το σύνθημα και στις 2 Μαΐου κατέθεσαν πρόταση για περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία.

Περιφρονούν τους ανθρώπους όταν δηλώνουν πως θέλουν την προστασία των εργαζομένων. Και το λένε χωρίς κανέναν δισταγμό.

Αν δεις στο λεξικό την ερμηνεία του όρου οπορτουνιστής θα δεις μια εικόνα τους. Το ίδιο συμβαίνει σε ό,τι και να κάνουν. Αν εμπιστευτείς τα λόγια τους θα σου ακούγονται πολύ όμορφα.  

Προειδοποιούμε τους εργαζόμενους, χρειαζόμαστε ισότητα, χρειαζόμαστε τα πάντα αλλά οι πράξεις τους (των Σοσιαλδημοκρατών) είναι το ακριβώς αντίθετο.

Δρουν εναντίον της εργατικής τάξης, δρουν μέσα στον καπιταλισμό και συντηρούν την ψευδαίσθηση για την εργατική τάξη να αποδεχτεί τον καπιταλισμό.

20190726 000438

Το κοινωνικό κράτος της Σουηδίας  δημιουργήθηκε από δύο δυνάμεις. Μια οργανωμένη ριζοσπαστική εργατική τάξη και την ανάγκη του κεφαλαίου να συγκεντρώσει την εργατική τάξη σε διάφορους τομείς και περιοχές.

Χρειάζεται όμως να είμαστε σαφείς ότι η δημιουργία του σοσιαλισμού των Σοβιέτ στην άλλη πλευρά της Βαλτικής είχε μεγάλη επιρροή.

Μπορούμε να πούμε πως σε κάθε διαπραγμάτευση μεταξύ των Συνδικάτων  και των καπιταλιστών υπήρχε και η σκιά ενός σοβιετικού διαπραγματευτή.

Ήταν πάντα εκεί. Οι καπιταλιστές έπρεπε πάντα να έχουν στην σκέψη τους την Σοβιετική Ένωση. Αν πίεζαν πολύ μπορεί ο ριζοσπαστισμός της εργατικής τάξης να τους έστρεφε στο υπαρκτό ενδεχόμενο του σοσιαλισμού.

Αυτό δεν μπορούσαν να το επιτρέψουν. Για παράδειγμα στην Γερμανία λένε πως σε κάθε διαπραγμάτευση υπήρχε και ένας “εκπρόσωπος ” της Λαικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ένα γεγονός που τους ανάγκαζε να προσαρμοστούν στον υπαρκτό σοσιαλισμό.

Σήμερα με την απουσία της Σοβιετικής Ένωσης πιέζουν (οι καπιταλιστές). Η πίεσή τους στην εργατική τάξη,  στον λαό της Σουηδίας γίνεται συνεχώς

ισχυρότερη.

Για παράδειγμα το σχολικό μας σύστημα έχει αλλάξει πλήρως μετα την δεκαετία του 90.

Έχουν αποκεντρώσει το σύστημα και έχουν ανοίξει τις ευκαιρίες για ιδιωτική παιδεία και αυτό για την εργατική τάξη είναι μια καταστροφή.

Οι εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων αυξάνονται ολοένα, χρησιμοποιούνται για να μειωθούν οι μισθοί και για να προσαρμοστούν οι εργαζόμενοι σε ευέλικτα ωράρια σύμφωνα με τις ανάγκες του κεφαλαίου”.

Αυτό είναι το πρότυπο της Σουηδίας που μας προτείνουν. Του συμβιβασμού, της ηττοπάθειας, της παθητικοποίησης της εργατικής τάξης στα γρανάζια του κεφαλαίου και του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Αυτό το ονομάζουν παράδειγμα ευημερίας στον καπιταλισμό!