Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Πάαβο Νούρμι

Μοναχικός σε επίπεδα… ασκητισμού, ο επονομαζόμενος και «Ιπτάμενος Φινλανδός», Πάαβο Νούρμι, κυριάρχησε στους δρόμους μεσαίαων και μεγάλων αποστάσεων από το 1920 έως το 1932, κατακτώντας 12 (!) Ολυμπιακά μετάλλια, εκ των οποίων εννέα χρυσά, ενώ κατέρριψε 22 (!) παγκόσμια ρεκόρ, από τα 1.500 μ. έως τα 20 χιλιόμετρα.

Ο Νούρμι έμεινε ορφανός σε ηλικία 12 ετών και αναγκάσθηκε να εργασθεί σε διάφορα χειρωνακτικά επαγγέλματα, ενώ ανακάλυψε τον αθλητισμό κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.

Ο διάσημος Φινλανδός, έκανε το ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα, κατακτώντας δύο χρυσά μετάλλια κι ένα αργυρό. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην κορυφαία διοργάνωση που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι, έγινε ο πρώτος -και μοναδικός- αθλητής που κατέκτησε πέντε χρυσά μετάλλια σε μία διοργάνωση. Επικράτησε εύκολα τα 1.500 μ. και, λιγότερο από μία ώρα (!) αργότερα, νίκησε και στα 5.000 μ. Δύο ημέρες αργότερα, αγωνίσθηκε στο cross-country με θερμοκρασία 45 βαθμών Κελσίου υπό σκιάν. Από τους 38 αθλητές που πήραν εκκίνηση, οι 23 αποχώρησαν, αλλά ο Νούρμι ήταν ασταμάτητος και πήρε ακόμη ένα χρυσό μετάλλιο. Επρεπε να περάσουν 80 (!) χρόνια Ολυμπιακών Αγώνων για να επαναληφθεί ο άθλος του Νούρμι, με τον Μαροκινό, Χισάμ Ελ Γκουερούζ, να κατακτά στην Αθήνα το χρυσό μετάλλιο στα 1.500μ και στα 5.000 μέτρα της ίδιας διοργάνωσης.

Ο Νούρμι «έφερε επανάσταση» στις μεθόδους προπόνησης, καθώς έτρεχε με ένα χρονόμετρο στο χέρι, κάνοντας τρεις καθημερινές προπονήσεις σε διάφορες αποστάσεις και εδάφη, ενώ έκανε σουηδική γυμναστική, ζεστά μπάνια και μασάζ δύο φορές την ημέρα.

Η Διεθνής Αθλητική Ομοσπονδία κατέληξε να τον κηρύξει «επαγγελματία», γεγονός που οδήγησε στον αποκλεισμό του από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932.