• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Πάνος Γεραμάνης, ο «θεράπων» του λαϊκού τραγουδιού και της δημοσιογραφίας

Ο Πάνος Γεραμάνης , ο σεμνός αγωνιστής, εξαιρετικού ήθους άνθρωπος, ακούραστος σκαπανέας του λαϊκού μας τραγουδιού, ο σπουδαίος δημοσιογράφος, ο οποίος σ’ όλη του τη ζωή με πάθος έφερνε στο «φως» τα χρυσοφόρα «κοιτάσματα» της λαϊκής μουσικής δημιουργίας μας, «έφυγε» πρόωρα, σε ηλικία 60 χρόνων, στις 30 Απριλίου 2005.

Γεννημένος το 1946 στο Βασιλικό Ευβοίας, ο Π. Γεραμάνης από πολύ νωρίς έδειξε την αγάπη του για τη δημοσιογραφία. Μαθητής ακόμη στο χωριό του, εξέδιδε μια δίφυλλη εφημεριδούλα, τον προοδευτικό «Μαθητικό φάρο», που σταμάτησε νωρίς, μετά από παρέμβαση της Αστυνομίας. Από τα 16 του χρόνια στρέφεται στις δύο μεγάλες του αγάπες: το αθλητικό ρεπορτάζ και το λαϊκό τραγούδι. Με φορτηγά που μετέφεραν κεραμίδια έφευγε από το χωριό του για την Αθήνα, προκειμένου να καλύψει ποδοσφαιρικούς αγώνες για την εφημερίδα «Φως των σπορ» και με τον ίδιο τρόπο επέστρεφε στο Βασιλικό, λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι του σχολείου.

Ηταν ακόμη μαθητής όταν πήρε για πρώτη φορά συνέντευξη από τον Πάνο Γαβαλά, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ακολούθησαν όλοι σχεδόν οι δημιουργοί και ερμηνευτές. Επί 16 χρόνια, στην εκπομπή του στο Β΄ Πρόγραμμα της ΕΡΑ, με τίτλο «Λαϊκοί Βάρδοι» – εκπομπή εξαιρετική και μεγάλης ακροαματικότητας – «φιλοξένησε» περισσότερα από 235 πρόσωπα του μικρασιάτικου, ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού. Η μνήμη του υπήρξε θηριώδης για οτιδήποτε αφορούσε στο λαϊκό τραγούδι, το οποίο μελέτησε σε βάθος, αναδεικνύοντας τη σύνδεσή του με τους αγώνες και τις ελπίδες του λαού μας.

Ο Π. Γεραμάνης υπήρξε από τους πιο αγαπητούς συναδέλφους και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τους νεότερους με ανιδιοτέλεια και γενναιοδωρία. Πίστευε στον κοινωνικό ρόλο της μαχόμενης και μαχητικής δημοσιογραφίας, ενώ είχε εκλεγεί πρόεδρος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες: στην «Απογευματινή» (1968-1971), στην «Ακρόπολη» έως το 1981, στο «Εθνος» (1981-86), την ίδια περίοδο ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό «Ελληνοσοβιετικά χρονικά», στην «Πρώτη» (1986) και στο «Κέρδος» (1987). Τελευταίος του σταθμός στην έντυπη δημοσιογραφία «Τα Νέα», όπου αρθρογραφούσε για το λαϊκό τραγούδι, αλλά και για την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς και για τις καλές λαϊκές ταβέρνες.

Ξεχωριστή ήταν και η πορεία του στο ραδιόφωνο. Ξεκίνησε το 1989 από τον «902 Αριστερά στα FM», ενώ το 1990 πήγε στην ΕΡΑ. Το 1999, για την 32χρονη – τότε – προσφορά του στη δημοσιογραφία, καθώς και για την ιστορική έρευνα και μελέτη της λαϊκής μουσικής και του αθλητισμού μέσα από 1.500 εκπομπές από το κρατικό ραδιόφωνο, τιμήθηκε με το δημοσιογραφικό βραβείο της χρονιάς εκείνης, από το Ιδρυμα Μπότση.

Πηγή: Ριζοσπάστης