• [ Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί /του σκεφτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί]
Facebooktwitterrssyoutube

Πέθανε ο φιλόλογος, οργανωτικός γραμματέας της ΠΕΦ, Σπύρος Τουλιάτος

«Έφυγε» από τη ζωή ξημερώματα του Σαββάτου 14 Οκτώβρη, σε ηλικία 67 ετών ο φιλόλογος Σπύρος Τουλιάτος. Η κηδεία του θα γίνει το μεσημέρι της Τρίτης 17 Οκτώβρη.

Ο Σπύρος Τουλιάτος γεννήθηκε το 1950 στα Γιάννενα.  Για πολλά χρόνια και μέχρι το θάνατό του διατέλεσε Οργανωτικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, με ευρεία αποδοχή και αναγνώριση από τους συναδέλφους του.

«Παθιασμένος με την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και σταθερός υπερασπιστής της υλιστικής αντίληψης της Ιστορίας, ο Σπύρος αποτέλεσε συνεργάτη του Τμήματος Παιδείας και Ιστορίας της ΚΕ και μέλος του Κέντρου Μαρξιστικού Ερευνών. Ήταν επίσης συγγραφέας πολλών άρθρων του περιοδικού “Θέματα Παιδείας”, ομιλητής στα επιστημονικά συνέδρια της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Γιάννη Ρίτσο, τον Κώστα Βάρναλη και τον Ναζίμ Χικμέτ» (Ανακοίνωση Τμήματος Παιδείας και Έρευνας της ΚΕ του ΚΚΕ).

ΕΚΤΑΚΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΠΕΦ

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΜΑΣ  ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ

ΣΠΥΡΟΣ ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ

Μετά από τη θλιβερή αναγγελία για τον αδόκητο θάνατο του αγαπητού μας συναδέλφου Σπύρου Τουλιάτου, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσής μας και Οργανωτικού Γραμματέα της ΠΕΦ,  συγκαλείται έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο (10 π.μ., Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2017, στα γραφεία της ΠΕΦ)  με μοναδικό θέμα την έκφραση συλλυπητηρίων στην οικογένεια του εκλιπόντος και την απονομή τιμών στην κηδεία του,  που θα τελεσθεί 1 το μεσημέρι, την Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017, στο Δεύτερο  Νεκροταφείο Αθηνών.

Η πρόεδρος της ΠΕΦ

Τασούλα Καραγεωργίου

Η Συντακτική Επιτροπή του περιοδικού «Θέματα Παιδείας» εκφράζει τη βαθιά της θλίψη

H Συντακτική Επιτροπή του Περιοδικού «Θέματα Παιδείας» εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για τον ξαφνικό χαμό του Σπύρου Τουλιάτου, τακτικού συνεργάτη του περιοδικού, ξημερώματα του Σαββάτου 14 Οκτώβρη, σε ηλικία 67 ετών. Η κηδεία του θα γίνει το μεσημέρι της Τρίτης 17 Οκτώβρη.

Ο Σπύρος Τουλιάτος, οργανωτικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, με την ουσιαστική του πείρα από τη Δημόσια Εκπαίδευση, με τη φιλοσοφική του θητεία στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών, τη συμβολή του στην ταξική συσπείρωση των καθηγητών και την αδιάκοπη εργασία του για την επιστημονική συγκρότηση των φιλολόγων υπήρξε εξαρχής πολύτιμος σύντροφος του περιοδικού μας, με τα άρθρα και τις κρίσεις του ιδιαίτερα για θέματα θεωρίας, μεθοδολογίας και διδασκαλίας της Ιστορίας. Υπέρμαχος πάντα της αλήθειας, βρισκόταν σε ιδεολογική αντιπαράθεση με τους υποκειμενιστές, τους σχετικιστές και τους μεταμοντερνιστές, που επιδιώκουν να δημιουργήσουν σύγχυση με τον “πλουραλισμό” τους. Αντιπάλευε τις αντιδραστικές αναθεωρήσεις της Ιστορίας και τα καινοφανή προγράμματα σπουδών τονίζοντας τη σημασία της ιστορικής διδασκαλίας στη γνώση των αρχών και των κατευθύνσεων της κοινωνικής εξέλιξης, στην αναγνώριση των νομοτελειών της ανθρώπινης ιστορίας. Ως επιστήμονας, ερευνητής και δάσκαλος έμεινε σε όλη του τη ζωή αγωνιστής διανοούμενος, γι’ αυτό και δεν μάσαγε τα λόγια του όταν είχε απέναντί του εκπροσώπους της εξουσίας και της κυρίαρχης ιδεολογίας, και μάλιστα όσους αντάλλασσαν το κομμουνιστικό παρελθόν τους με θέσεις και αξιώματα. Έδινε το “παρών” όπου το εργατικό κίνημα τον καλούσε: σε εκδηλώσεις εκπαιδευτικών συνδικάτων, στις ξεναγήσεις και διαλέξεις των «Θεμάτων Παιδείας», στα επιστημονικά συνέδρια του ΚΚΕ για τους πρωτοπόρους διανοούμενους Ρίτσο – Βάρναλη – Χικμέτ, στις διαδηλώσεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Αυτήν την ώρα συνειδητοποιούμε ότι δε θα ξαναμιλήσουμε μαζί του. Θα μας λείψει η συντροφιά του, οι προτάσεις του, η σκέψη και η συμβουλή του, η αποφασιστική επιμονή του. Αφήνει ωστόσο πίσω του συγγραφικό έργο, άρθρα και βιβλία με τη σφραγίδα της ακεραιότητάς του, και ένα παράδειγμα ζωής – κληρονομιά στους μαθητές και συναδέλφους του. Η θερμή μας συμπαράσταση τούτη τη δύσκολη ώρα στην οικογένειά του, στη γυναίκα του Στέλλα και το γιο του Αστέριο.

Η ερμηνεία και εξήγηση της Ιστορίας απέναντι στα Νέα προγράμματα Σπουδών του μαθήματος από το ΙΕΠ