Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Πέθανε ο Χοσέ Μαρία Σισόν, ηγέτης των μαοϊκών ανταρτών των Φιλιππίνων

Πέθα­νε σε ηλι­κία 83 ετών ο Χοσέ Μαρία Σισόν, ιδρυ­τής του μαοϊ­κού Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος των Φιλιπ­πί­νων (CPP) και επι­κε­φα­λής μιας από τις πιο μακρό­χρο­νες εξε­γέρ­σεις μαοϊ­στών ανταρ­τών στον κόσμο.

Ξεκι­νώ­ντας τον ένο­πλο αγώ­να το 1969, ο Χοσέ Μαρία Σισόν και οι οπα­δοί του επε­δί­ω­καν την ανα­τρο­πή της αστι­κής κυβέρ­νη­σης των Φιλιπ­πί­νων και την εγκα­θί­δρυ­ση μιας μαοϊ­κού τύπου σοσια­λι­στι­κής εξου­σί­ας που θα έβα­ζε τέλος στην αποι­κιο­κρα­τία των ΗΠΑ. Το αντάρ­τι­κο της ομά­δας Σισόν βρή­κε εύφο­ρο έδα­φος στην ασια­τι­κή χώρα που επί δεκα­τί­ες μαστί­ζε­ται από τερά­στιες ταξι­κές και κοι­νω­νι­κές αντιθέσεις.

Ενι­σχύ­θη­κε επί των ημε­ρών της δικτα­το­ρί­ας του Φέρ­ντι­ναντ Μάρ­κος (1972–1986), όταν η νομο­θε­τι­κή εξου­σία ήταν απλά σφρα­γί­δα, ο Τύπος φιμω­μέ­νος και χιλιά­δες αντι­πο­λι­τευό­με­νοι βασα­νί­ζο­νταν και σκο­τώ­νο­νταν. Στο ζενίθ του, στη δεκα­ε­τία του 1980, το αντάρ­τι­κο μετρού­σε περί­που 26.000 μαχη­τές, όμως, σύμ­φω­να με τις ένο­πλες δυνά­μεις, η ισχύς του έχει συρ­ρι­κνω­θεί σε μόλις μερι­κές χιλιά­δες σήμερα.

Από το 1986 έως το 2017 διε­ξή­χθη­σαν πλη­θώ­ρα ειρη­νευ­τι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων μετα­ξύ εκπρο­σώ­πων των ανταρ­τών και της κυβέρ­νη­σης, χωρίς ωστό­σο απο­τέ­λε­σμα. Από το 1987, ο Χοσέ Μαρία Σισόν ζού­σε στην Ολλαν­δία ως εξόριστος.

Το 2017, η κυβέρ­νη­ση του συντη­ρη­τη­ρι­κού Ροντρί­γκο Ντου­τέρ­τε τερ­μά­τι­σε τις συνο­μι­λί­ες και χαρα­κτή­ρι­σε το CPP ως «τρο­μο­κρα­τι­κή οργά­νω­ση», κατη­γο­ρώ­ντας τη πως δολο­φό­νη­σε αστυ­νο­μι­κούς και στρα­τιω­τι­κούς ενώ οι συνο­μι­λί­ες ήταν σε εξέ­λι­ξη. Αντί­στοι­χα, το ΚΚ των Φιλιπ­πί­νων έχει κατη­γο­ρή­σει τις αρχές τις χώρας για όργιο τρο­μο­κρα­τί­ας ενά­ντια σε μέλη και οπα­δούς του.

Στο πέρα­σμα των χρό­νων, οι μαοϊ­κές επιρ­ρο­ές του ΚΚ των Φιλιπ­πί­νων το οδή­γη­σαν στον ιδε­ο­λο­γι­κό εκφυ­λι­σμό και την απα­ξί­ω­σή του από πλα­τιές εργα­τι­κές-λαϊ­κές μάζες.

«Ο Σισόν (…) πέθα­νε περί τις 20:40 (ώρα Φιλιπ­πί­νων) έπει­τα από δυο εβδο­μά­δες νοση­λεί­ας σε νοσο­κο­μείο της Ουτρέ­χτης», ανέ­φε­ρε σε ανα­κοί­νω­σή του το Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα των Φιλιπ­πί­νων, χωρίς να διευ­κρι­νί­σει τα αίτια του θανά­του του. «Το προ­λε­τα­ριά­το κι ο εργα­ζό­με­νος λαός των Φιλιπ­πί­νων θρη­νούν τον θάνα­το του καθη­γη­τή και καθο­δη­γη­τή τους», πρόσθεσε.

«Ναι, αλλά ο Στά­λιν…», του Νίκου Μόττα

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο