Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

“Βάστα με να σε κρατώ” ‑πίσω από τους σκυλοκαβγάδες ΝΔ-Συριζα κλπ πρόθυμων …

Ο νέος «ανα­πτυ­ξια­κός» νόμος της ΝΔ, που συζη­τεί­ται στη Βου­λή, «στρώ­νει τρα­πέ­ζι» στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομί­λους για ένα ακό­μα τρε­λό «φαγο­πό­τι» εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, με χρη­μα­το­δο­τή­σεις, προ­νό­μια, φορο­α­παλ­λα­γές και κίνη­τρα, την ώρα που οι εργα­τι­κές — λαϊ­κές οικο­γέ­νειες χτυ­πιού­νται αλύ­πη­τα από την ακρί­βεια και τη φορο­α­φαί­μα­ξη.

Ο νόμος της ΝΔ είναι συνέ­χεια του αντί­στοι­χου που ψήφι­σε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016, τον οποίο πλαι­σί­ω­σε στη συνέ­χεια και με άλλα «ανα­πτυ­ξια­κά εργα­λεία», όπως η συγκρό­τη­ση της «Ελλη­νι­κής Ανα­πτυ­ξια­κής Εται­ρεί­ας», ο νόμος για τις Στρα­τη­γι­κές Επεν­δύ­σεις, το σχέ­διο για την «Εθνι­κή Ανα­πτυ­ξια­κή Στρα­τη­γι­κή», τα Περι­φε­ρεια­κά Χωρο­τα­ξι­κά Πλαί­σια κ.ά.

Σε όλα αυτά (βλ και “Ένα ακό­μα εργα­λείο για τις ανά­γκες των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων”) η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ έρχε­ται τώρα να προ­σθέ­σει ένα νέο μπα­ράζ επι­δο­τή­σε­ων, «κινή­τρων» και φορο­α­παλ­λα­γών, «ζεστό» χρή­μα στις επι­χει­ρή­σεις για να καλύ­πτουν το «κόστος της δημιουρ­γού­με­νης απα­σχό­λη­σης», χρη­μα­το­δό­τη­ση «επι­χει­ρη­μα­τι­κού κιν­δύ­νου» για βέβαιη κερδοφορία.

Το συνο­λι­κό «πλα­φόν» των επι­δο­τή­σε­ων και άλλων διευ­κο­λύν­σε­ων προς το κεφά­λαιο από κάθε πηγή χρη­μα­το­δό­τη­σης ξεπερ­νά­ει τα 11 δισ. ευρώ, την ώρα που τα νοσο­κο­μεία καταρ­ρέ­ουν από την παν­δη­μία, στα σχο­λεία παρα­μέ­νουν χιλιά­δες κενά εκπαι­δευ­τι­κών και η ακρί­βεια τσα­κί­ζει το λαϊ­κό εισό­δη­μα, ελέω πλη­θω­ρι­σμού, χαμη­λών μισθών και έμμε­σων φόρων.

Το κρά­τος έχει συνέ­χεια λοι­πόν στην εξυ­πη­ρέ­τη­ση των συμ­φε­ρό­ντων και των κερ­δών του κεφα­λαί­ου και αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται περί­τρα­να αυτές τις μέρες, κατά τη συζή­τη­ση του «ανα­πτυ­ξια­κού» νόμου στη Βουλή.

Εκεί όπου περισ­σεύ­ουν οι σκυ­λο­κα­βγά­δες ανά­με­σα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ για τους Φουρ­θιώ­τη­δες, τη «Novartis» και τους Πολά­κη­δες (σσ. δεί­τε Τρι­κυ­μία στο φλι­τζά­νι …και “τσί­γκι­να σώβρα­κα”), στην ουσία όμως του νομο­σχε­δί­ου «αφή­νουν τα μολύ­βια κάτω», με τον ΣΥΡΙΖΑ να ανα­γνω­ρί­ζει στον «ανα­πτυ­ξια­κό» της κυβέρ­νη­σης τη συνέ­χεια των δικών του νόμων και να ασκεί «εποι­κο­δο­μη­τι­κή» κριτική.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κή η τοπο­θέ­τη­ση του ειση­γη­τή του στη συζή­τη­ση, με την οποία από τη μια προ­τεί­νει «διορ­θώ­σεις» στο κυβερ­νη­τι­κό νομο­σχέ­διο, για να εναρ­μο­νι­στεί καλύ­τε­ρα με τα «ευρω­παϊ­κά πρό­τυ­πα» και τα δεδο­μέ­να της πρά­σι­νης μετά­βα­σης και από την άλλη καλ­λιερ­γεί αυτα­πά­τες για μια πιο «δίκαιη» τάχα ανά­πτυ­ξη, την οποία ο ίδιος μπο­ρεί να εγγυ­η­θεί αν γίνει κυβέρνηση.

Είπε για παρά­δειγ­μα ο ειση­γη­τής του ΣΥΡΙΖΑ στη Βου­λή ότι «ο σημε­ρι­νός νόμος συνε­χί­ζει τις δύο πρώ­τες και­νο­το­μί­ες του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ», αλλά «απο­τε­λεί βήμα πίσω τόσο σε σχέ­ση με τη δια­φά­νεια, όσο σε σχέ­ση και με τη συμπε­ρί­λη­ψη της μικρο­με­σαί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στην οπτι­κή του, ενώ ταυ­τό­χρο­να ανα­τρέ­πει τη βασι­κή θετι­κή κλη­ρο­νο­μιά όλων των ανα­πτυ­ξια­κών νόμων, δηλα­δή τη συνει­σφο­ρά τους στην άρση των περι­φε­ρεια­κών ανισοτήτων».

Τόσο …μεγά­λες είναι οι δια­φο­ρές τους στο νόμο που συζη­τιέ­ται στη Βου­λή! Και δεν θα μπο­ρού­σε να γίνει δια­φο­ρε­τι­κά, αφού κοι­νό κυβερ­νη­τι­κό τους πρό­γραμ­μα, όπως και του ΚΙΝΑΛ, είναι το Ταμείο Ανά­καμ­ψης και τα αντι­λαϊ­κά προ­α­παι­τού­με­να που προ­βλέ­πει για την εκτα­μί­ευ­ση των δόσε­ων δεκά­δων δισ. ευρώ προς το κεφάλαιο.

Έφτα­σε μάλι­στα στο σημείο ο ΣΥΡΙΖΑ να εγκα­λεί την κυβέρ­νη­ση ότι ο «ανα­πτυ­ξια­κός» της νόμος δεν παίρ­νει υπό­ψη τα κρι­τή­ρια που θέτουν διε­θνείς οργα­νι­σμοί και τρά­πε­ζες για τη στή­ρι­ξη «πρά­σι­νων» επεν­δύ­σε­ων, με απο­τέ­λε­σμα να τίθε­ται σε κίν­δυ­νο η χρη­μα­το­δό­τη­ση μελ­λο­ντι­κών επεν­δύ­σε­ων από τις τρά­πε­ζες και τις αγορές!

Ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει, λοι­πόν, στα μέτρα του κεφα­λαί­ου, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι ο λαός δεν έχει τίπο­τα να περι­μέ­νει από την κυβερ­νη­τι­κή εναλ­λα­γή και από επί­δο­ξους σωτή­ρες. Οι δικές του ανά­γκες δεν χωρά­νε σε κανέ­να «ανα­πτυ­ξια­κό μοντέ­λο» για τα κέρ­δη του κεφα­λαί­ου, είτε το βαφτί­σουν «δίκαιο», είτε «για όλους».

Διέξοδο θα βρει μόνο στο δρόμο της διεκδίκησης σύγχρονων δικαιωμάτων στη δουλειά και στη ζωή, σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, τα κόμματα και τις ιμπεριαλιστικές του συμμαχίες.

Η διέξοδος βρίσκεται στο δρόμο της ανατροπής, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, στον αγώνα για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, στην πάλη για να γίνει ο ίδιος ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.

Από τη στή­λη Η ΑΠΟΨΗ μας του σημε­ρι­νού Ριζο­σπά­στη

Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο