Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι. (Κ. Βάρναλης)

Παναγιώτης Παπαπαναγιώτου: «Ο χασάπης της γειτονιάς: ο Νετανιάχου στην Ελλάδα & Τζιχάντ»

Πρό­κλη­ση για τα αντι­πο­λε­μι­κά και φιλει­ρη­νι­κά αισθή­μα­τα του ελλη­νι­κού λαού, του αντι­πο­λε­μι­κού κινή­μα­τος και κάθε συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νου αντι­ι­μπε­ρια­λι­στή, μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες στην ιστο­ρία, απο­τε­λεί η συνά­ντη­ση κορυ­φής Ελλά­δας — Ισρα­ήλ — Κύπρου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 14 — 15 Ιου­νί­ου στη Θεσσαλονίκη.
Η συν­διορ­γά­νω­ση και η συμ­μα­χία με τους σιω­νι­στές δολο­φό­νους σαν τον Νετα­νιά­χου και με δικτά­το­ρες σαν τον Σίσι της Αιγύ­πτου από μια κυβέρ­νη­ση που μιλά­ει στο όνο­μα της Αρι­στε­ράς, αφε­νός απο­τε­λεί ντρο­πή κι αφε­τέ­ρου είχε την κατάλ­λη­λη απά­ντη­ση από το σύνο­λο του αντι­πο­λε­μι­κού κινή­μα­τος που έκφρα­σε την αλλη­λεγ­γύη τους στον Παλαι­στι­νια­κό λαό, θεω­ρώ­ντας τον Νετα­νιά­χου ως ανε­πι­θύ­μη­το, διαδηλώνοντας.
Σε προη­γού­με­νη επί­σκε­ψη του Νετα­νιά­χου ο ποι­η­τής Πανα­γιώ­της Παπα­πα­να­γιώ­του είχε γρά­ψει ένα ποί­η­μα, αιχ­μη­ρό, μαχη­τι­κό και ανυ­πό­τα­κτο, με τον τίτλο “Ο χασά­πης της γει­το­νιάς: ο Νετα­νιά­χου στην Ελλά­δα” που θα βρού­με στην ποι­η­τι­κή συλ­λο­γή του “ΣαπρΆν­θρω­ποι” που κυκλο­φό­ρη­σε από τις εκδό­σεις Ρέω το 2012. Αυτό το ποί­η­μα είναι, πιστεύ­ου­με, η καλύ­τε­ρη απά­ντη­ση σε αυτά τα φαι­νό­με­να που αντι­με­τω­πί­ζουν την συνο­λι­κή αντί­θε­ση κάθε συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νου πολί­τη. Αξί­ζει να το δια­βά­σε­τε, μαζί με το ποί­η­μα “Τζι­χάντ” από το ίδιο βιβλίο.
Ο ΧΑΣΑΠΗΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ: Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Όταν θα απο­φα­σί­σεις να βάλεις σαν σώγαμπρο
τον χασά­πη της γει­το­νιάς σου: Μην ξεχνάς.
Να γρά­ψεις τη δια­θή­κη σου και να τα αφή­σεις όλα
στους συγ­γε­νείς του ΔΝΤ.
Να σκο­τώ­σεις με μια σφαί­ρα την πεθε­ρά σου
να στραγ­γα­λί­σεις τη γυναί­κα σου
που κάπο­τε αγα­πού­σες πολύ.
Να δηλη­τη­ριά­σεις τα παι­διά σου
και στο να φυτέ­ψεις μια σφαί­ρα στο κεφά­λι σου.
Για­τί όταν βάλεις σώγαμπρο
τον χασά­πη της γει­το­νιάς σου,
τα δώρα του δεν θα είναι γλυ­κά σοκολατάκια,
αλλά μοσχα­ρο­κε­φα­λές και αθώ­οι αμνοί,
που σφά­χτη­καν για το παγκό­σμιο κρεοπωλείο,
που λέγε­ται: Διε­θνής κοινότητα.
Αφού έβα­λες σαν σώγαμπρο
τον χασά­πη της γει­το­νιάς σου,
σκό­τω­σε την οικο­γέ­νειά σου και την πεθε­ρά σου
και φύτε­ψε μια σφαί­ρα στο κεφά­λι σου.
Αυτό είναι το λιγό­τε­ρο που μπο­ρείς να κάνεις.
Το ιδα­νι­κό­τε­ρο θα ήταν να τον έστελ­νες στο διάλογο.
Αλλά δυστυ­χώς είσαι πολύ πολιτισμένος,
για αυτό φύτε­ψε μια σφαί­ρα στο κεφά­λι σου.
Υστε­ρό­γρα­φο: Οι μοσχα­ρο­κε­φα­λές αντιστοιχούν
σε κάθε αρα­βι­κή ηγε­σία που συσφίγ­γει τις σχέ­σεις της
με τον χασά­πη της γει­το­νιάς και ανοί­γει την οικο­νο­μία της
στο παγκό­σμιο κρεοπωλείο.
~
ΤΖΙΧΑΝΤ
Ισμα­ήλ, μην θρη­νείς άλλο για τα χαμέ­να σου παιδιά.
Μην θρη­νείς άλλο για το ποτά­μι του αίματος
που χύνει ο λαός σου.
Μίλα για το Αλ Ακσά, για τη Βηθλε­έμ, τη Γάζα,
για το Νότιο Λίβα­νο, για την Σάμπρα και Τσατίλα.
Για τους αγώ­νες που υπήρχαν
και αυτούς που θα έρθου­νε μετά.
Μίλα στα παι­διά για την Τζιχάντ,
τον πόλε­μο τον ιερό, τον πόλε­μο τον απελευθερωτικό.
Μίλα για την Τζι­χάντ, τον πόλε­μο τον επαναστατικό.
Για την εκδί­κη­ση του Άρα­βα στον σιωνισμό.
Για την εκδί­κη­ση του Παλαι­στί­νιο στον ιμπεριαλισμό.
Στα­μά­τη­σε να θρη­νείς Ισμαήλ
και δες την ελπί­δα την αυριανή.
Πες στα παι­διά για την Τζιχάντ,
για την αντί­στα­ση σε ολό­κλη­ρη τη Γη
και την χερ­σό­νη­σο την Αραβική.
Πες τους για την ελευ­θε­ρία αυτήν,
που ζωντα­νεύ­ει με το αίμα, που χύνουν
όλοι οι λαοί της γης.
Μοι­ρα­στεί­τε το:

Μετάβαση στο περιεχόμενο